1 וישכימו ראשי הכהנים עם הזקנים והסופרים וכל הסנהדרין בבקר ויתיעצו ויאסרו את ישוע ויוליכהו משם וימסרהו אל פילטוס׃2 וישאל אותו פילטוס האתה מלך היהודים ויען ויאמר אליו אתה אמרת׃3 וראשי הכהנים הרבו לשטנו׃4 ויוסף פילטוס וישאלהו לאמר האינך משיב דבר ראה כמה הם מעידים בך׃5 וישוע לא השיב עוד אף דבר אחד ויתמה פילטוס׃6 ובכל חג היה דרכו לפטר להם אסיר אחד את אשר יבקשו׃7 ויהי איש הנקרא בשם בר אבא אסור עם המורדים אשר רצחו רצח בעת המרד׃8 וישא ההמון את קולו ויחלו לבקש שיעשה להם כפעם בפעם׃9 ויען אתם פילטוס ויאמר התחפצו כי אפטר לכם את מלך היהודים׃10 כי ידע אשר רק מקנאה מסרוהו ראשי הכהנים׃11 וראשי הכהנים הסיתו את ההמון לבלתי פטר להם כי אם בר אבא׃12 ויסף פילטוס ויען ויאמר להם ומה אפוא חפצתם ואעשה לאשר אתם קראים מלך היהודים׃13 ויוסיפו לצעק הצלב אותו׃14 ויאמר אליהם פילטוס מה אפוא עשה רעה והם הרבו עוד לצעק הצלב אותו׃15 ויואל פילטוס לעשות כרצון העם ויפטר להם את בר אבא ואת ישוע הכה בשוטים וימסר אותו להצלב׃16 ויוליכהו אנשי הצלב אל החצר הפנימית הוא בית המשפט ויזעיקו את כל הגדוד׃17 וילבישהו ארגמן וישרגו עטרת קצים ויעטרהו׃18 ויחלו לברכו לאמר שלום לך מלך היהודים׃19 ויכו על ראשו בקנה וירקו בו ויכרעו על ברכיהם וישתחוו לו׃20 ואחרי התלוצצם בו הפשיטו אותו את הארגמן וילבישהו את בגדיו ויוציאהו לצלב אותו׃21 ויאנסו איש עבר אחד הבא מן השדה ושמו שמעון הקוריני אבי אלכסנדרוס ורופוס לשאת את צלבו׃22 ויביאהו אל מקום גלגלתא הוא מקום הגלגלת׃23 ויתנו לו יין מזוג במר והוא לא קבל׃24 ויהי כאשר צלבו אותו ויחלקו בגדיו להם בהפילם עליהם גורל מה יקח איש איש׃25 ותהי השעה השלישית ויצלבהו׃26 ומכתב דבר אשמתו כתוב למעלה מלך היהודים׃27 ויצלבו אתו שני פריצים אחד לימינו ואחד לשמאלו׃28 וימלא הכתוב האמר ואת פשעים נמנה׃29 והעברים גדפו אותו ויניעו ראשם לאמר האח אתה ההורס את ההיכל ובונה אותו בשלשת ימים׃30 הושע את עצמך ורדה מן הצלב׃31 וכן לעגו לו גם ראשי הכהנים עם הסופרים באמרם איש אל רעהו את אחרים הושיע ואת עצמו לא יוכל להושיע׃32 המשיח מלך ישראל ירד נא מן הצלב למען נראה ונאמין וגם הנצלבים אתו חרפוהו׃33 ובהיות השעה הששית היה חשך על כל הארץ עד השעה התשיעית׃34 ובשעה התשיעית ויצעק ישוע בקול גדול אלהי אלהי למה שבקתני אשר פרושו אלי אלי למה עזבתני׃35 ומקצת העמדים אצלו בשמעם את זאת אמרו הנה אל אליהו הוא קורא׃36 וירץ אחד מהם וימלא ספוג חמץ וישם על קנה וישקהו ויאמר הניחו ונראה אם יבא אליהו להורידו׃37 וישוע נתן קול גדול ויפח את נפשו׃38 ופרכת ההיכל נקרעה לשנים קרעים מלמעלה למטה׃39 וירא שר המאה העמד לנגדו כי בזעקו כן נפח את נפשו ויאמר אכן האיש הזה היה בן האלהים׃40 וגם נשים היו שם ראות מרחוק ובתוכן גם מרים המגדלית ומרים אמו של יעקב הצעיר ושל יוסי ושלמית׃41 אשר גם הלכו אחריו ושרתהו בהיותו בגליל ואחרות רבות אשר עלו אתו ירושלים׃42 ועת הערב הגיע ומפני אשר ערב שבת היה הוא היום שלפני השבת׃43 ויבא יוסף הרמתי יועץ נכבד אשר היה מחכה גם הוא למלכות האלהים ויתחזק ויבא אל פילטוס וישאל את גופת ישוע׃44 ויתמה פילטוס על אשר הוא כבר מת ויקרא אל שר המאה וישאלהו הגוע כבר׃45 וידע מפי שר המאה כי כן ויתן את גופתו מתנה ליוסף׃46 והוא קנה סדין ויורד אתו ויכרכהו בסדין וישימהו בקבר חצוב בסלע ויגל אבן על פתח הקבר׃47 ומרים המגדלית ומרים אם יוסי היו ראות את המקום אשר הושם שמה׃

1 Un tūdaļ rīta agrumā augstie priesteri ar vecajiem un rakstu mācītājiem, un visa augstā tiesa apspriedās; un tie, saistījuši Jēzu, aizveda Viņu un nodeva Pilātam.2 Un Pilāts Viņam jautāja: Vai Tu esi jūdu ķēniņš? Bet Viņš atbildēja un sacīja tam: Tu to saki!3 Un augstie priesteri Viņu apsūdzēja daudzās lietās.4 Bet Pilāts atkal jautāja Viņam, sacīdams: Vai Tu nekā neatbildi? Lūk, cik smagi viņi Tevi apsūdz!5 Bet Jēzus neatbildēja vairs nekā, tā ka Pilāts brīnījās.6 Bet svētkos viņš mēdza tiem atlaist vienu cietumnieku, kuru tie prasīja.7 Bet bija viens, vārdā Baraba, kas ar dumpiniekiem bija sagūstīts un kas dumpī bija izdarījis slepkavību.8 Un ļaužu pūlis, sanācis augšā, sāka prasīt, lai viņš tiem dara kā vienmēr.9 Bet Pilāts atbildēja viņiem un sacīja: Vai jūs vēlaties, lai jums atlaižu jūdu Ķēniņu?10 Jo viņš zināja, ka augstie priesteri aiz skaudības Viņu nodevuši.11 Bet augstie priesteri kūdīja pūli, lai labāk tiem atlaiž Barabu.12 Bet Pilāts atkal uzrunāja viņus un sacīja: Ko tad jūs vēlaties, lai es daru ar jūdu Ķēniņu?13 Bet tie atkal kliedza: Sit Viņu krustā!14 Bet Pilāts sacīja viņiem: Ko tad Viņš ļaunu darījis? Bet tie vēl vairāk kliedza: Sit Viņu krustā!15 Bet Pilāts, vēlēdamies ļaudīm iztapt, atlaida tiem Barabu, bet Jēzu šaustīja un nodeva, lai Viņu sistu krustā.16 Bet kareivji ieveda Viņu tiesas pagalmā un sasauca kopā visu pulku.17 Un tie apģērba Viņu purpura tērpā un, nopinuši ērkšķu kroni, uzlika to Viņam.18 Un tie sāka Viņu sveicināt: Sveiks, jūdu Ķēniņ!19 Un ar niedri sita Viņa galvu, un spļāva Viņam, un, ceļus locīdami, pielūdza Viņu.20 Un tie, kad bija Viņu izsmējuši, novilka Viņam purpura drānas un ietērpa to Viņa paša drānās, un veda Viņu, lai Viņu sistu krustā.21 Un viņi piespieda kādu garāmejošo, Kirēnes Sīmani, kas nāca no laukiem, Aleksandra un Rufa tēvu, lai tas nestu Viņa krustu.22 Un tie Viņu noveda uz Golgotas vietu, kas tulkojumā nozīmē: Pieres vieta.23 Un tie Viņam deva dzert vīnu, sajauktu ar mirrēm, bet Viņš nepieņēma.24 Un tie, piesituši Viņu krustā, izdalīja Viņa drānas, mezdami kauliņus, kam ko saņemt.25 Bet tā bija trešā stunda, kad Viņu piesita krustā.26 Un bija uzrakstīts Viņa vainas apzīmējums: Jūdu Ķēniņš.27 Un līdz ar Viņu tie sita krustā divus slepkavas: vienu labajā, otru kreisajā pusē.28 Tā izpildījās Raksti, kas saka: Un ļaundariem Viņš tika pieskaitīts. (Is.53,12)29 Un garāmgājēji zaimoja Viņu un, kratīdami savas galvas, sacīja: Redzi, Tu, kas noplēs Dieva namu un trijās dienās atkal to uzcel,30 Nokāpdams no krusta, glāb pats sevi!31 Līdzīgi arī augstie priesteri izsmēja Viņu un ar rakstu mācītājiem savā starpā sarunājās: Citus Viņš glāba, bet pats sevi nevar izglābt.32 Lai Kristus, Izraēļa Ķēniņš, tagad nokāpj no krusta, lai mēs, to redzēdami, ticētu! Arī tie, kas līdz ar viņu bija krustā sisti, zaimoja Viņu.33 Un sestajai stundai iestājoties, palika tumšs visā zemē līdz pat devītajai stundai.34 Un devītajā stundā Jēzus skaļā balsī sauca, sacīdams: Eloi, Eloi, lema sabahtani! Tulkojumā: MansDievs, mans Dievs, kāpēc Tu mani esi atstājis? (Ps.21,2; Mt.27,46)35 Un daži no klātesošajiem, to dzirdēdami, sacīja: Redzi, Viņš sauc Eliju. (Ps.21,2;Mt.27,46)36 Bet viens aizsteidzās un, piesūcinājis sūkli etiķī un piestiprinājis to niedrei, deva Viņam dzert, sacīdams: Pagaidiet, redzēsim, vai Elijs nāks un noņems Viņu.37 Bet Jēzus, stiprā balsī iesaucies, atdeva savu Garu.38 Un priekškars dievnamā pārplīsa divās daļās no augšas līdz apakšai.39 Bet simtnieks, kas iepretim stāvēja, redzēdams, ka Viņš, tā saukdams, nomira, sacīja: Patiesi, šis Cilvēks bija Dieva Dēls!40 Bet bija tur arī sievietes, kas no tālienes skatījās; starp viņām bija Marija Magdalēna un Marija, Jēkaba Jaunākā un Jāzepa māte, un Salome.41 Tās, kad Viņš bija Galilejā, sekoja Viņam un kalpoja Viņam, un daudzas citas, kas atnāca Viņam līdz uz Jeruzalemi.42 Un kad vakars jau bija iestājies, jo bija sagatavošanas diena, kas ir pirms sabata,43 Nāca Jāzeps no Arimatejas, ievērojams padomnieks, kas pats arī gaidīja Dieva valstību, un, iegājis droši pie Pilāta, lūdza Jēzus miesas.44 Bet Pilāts brīnījās, ka Viņš jau ir nomiris. Un viņš, simtnieku pieaicinājis, jautāja tam: Vai Viņš jau miris.45 Un dabūjis to no simtnieka zināt, viņš atvēlēja Jāzepam Jēzus miesas.46 Bet Jāzeps, nopircis audeklu un noņēmis Viņu, ietina audeklā un ielika Viņu kapā, kas bija izcirsts klintī, un pievēla kapa durvīm akmeni.47 Bet Marija Magdalēna un Marija, Jāzepa māte, novēroja, kur Viņu noliek.