1 וישב ויבאו אל בית הכנסת ושם איש אשר ידו יבשה׃2 ויתבוננו בו אם ירפאהו בשבת למען ימצאו עליו שטנה׃3 ויאמר אל האיש אשר יבשה ידו קום עמד בתוך׃4 ויאמר אליהם הנכון בשבת להיטיב או להרע להציל נפש או לאבדה ויחרישו׃5 ויבט אליהם סביב בחמה ויתעצב על טמטום לבבם ויאמר אל האיש פשט את ידך ויפשט ידו ותרפא ותשב כאחרת׃6 והפרושים יצאו מהרה ויתיעצו עליו עם ההורדוסיים לאבדו׃7 וישוע סר משם עם תלמידיו אל יד הים וילכו אחריו המון עם רב מן הגליל ומיהודה׃8 ומירושלים ומאדום ומעבר הירדן ומסביבות צור וצידון המון רב אשר שמעו את כל אשר עשה ויבאו אליו׃9 ויאמר אל תלמידיו כי יכינו לו אניה קטנה מפני העם למען לא ילחצוהו׃10 כי רפא לרבים עד כי התנפלו עליו כל המנגעים לנגע בו׃11 והרוחות הטמאות כראותן אתו נפלו לפניו ותצעקנה לאמר אתה הוא בן אלהים׃12 ויגער בהן מאד אשר לא תגלינה אותו׃13 ויעל אל ההר ויקרא אל אשר הוא חפץ בם ויבאו אליו׃14 וישם שנים עשר איש למען יהיו אתו ולמען ישלחם לקרא׃15 והיה להם השלטן לרפא את התחלאים ולגרש את השדים׃16 ויכנה את שמעון בשם פטרוס׃17 ואת יעקב בן זבדי ואת יוחנן אחי יעקב ויכנה אתם בשם בני רגוש הוא בני רעם׃18 ואת אנדרי ואת פילפוס ואת בר תלמי ואת מתי ואת תומא ואת יעקב בן חלפי ואת תדי ואת שמעון הקני׃19 ואת יהודה איש קריות אשר גם מסרו׃20 ויבאו הביתה וישב המון העם להתאסף עד כי לא יכלו אף לאכל לחם׃21 וישמעו קרוביו ויצאו להחזיק בו כי אמרו יצא מדעתו׃22 והסופרים אשר ירדו מירושלים אמרו כי בעל זבוב נכנס בו ועל ידי שר השדים הוא מגרש את השדים׃23 ויקרא אותם אליו וידבר להם במשלים לאמר איך יוכל השטן לגרש השטן׃24 ואם נחלקה ממלכה על עצמה לא תוכל לעמד הממלכה ההיא׃25 ובית אם נחלק על עצמו לא יוכל לעמד הבית ההוא׃26 ואם השטן יתקומם אל עצמו ונחלק לא יוכל לעמד כי בא קצו׃27 אין איש אשר יכל לבוא לבית הגבור ולגזל את כליו אם לא יאסר בראשונה את הגבור ואחר ישסה את ביתו׃28 אמן אמר אני לכם כי כל החטאים יסלחו לבני אדם וכל הגדופים אשר יגדפו׃29 אך המגדף את רוח הקדש אין לו סליחה לעולם כי יאשם בעונו לנצח׃30 כי המה אמרו רוח טמאה בו׃31 ויבאו אמו ואחיו ויעמדו מחוץ לבית וישלחו אליו לקרא לו׃32 והמון העם ישבו סביביו ויאמרו אליו הנה אמך ואחיך בחוץ מבקשים אותך׃33 ויען ויאמר אליהם מי הם אמי ואחי׃34 ויבט סביב אל הישבים סביביו ויאמר הנה אמי ואחי׃35 כי כל אשר יעשה רצון האלהים הוא אחי ואחותי ואמי׃

1 Un Viņš atkal iegāja sinagogā. Un tur atradās cilvēks, kam bija nokaltusi roka.2 Un tie Viņu uzmanīja, vai Viņš sabatā nedziedinās, lai Viņu apsūdzētu.3 Un Viņš sacīja cilvēkam, kam roka bija nokaltusi: Stājies vidū!4 Un Viņš sacīja tiem: Vai sabatā pienākas labu vai ļaunu darīt, dvēseli glābt vai pazudināt? Bet viņi klusēja.5 Un Viņš, noskumis par viņu sirds aklumu, visapkārt tos dusmīgi uzlūkoja un sacīja cilvēkam: Izstiep savu roku! Un tas izstiepa; un viņa roka kļuva vesela.6 Un farizeji izgājuši tūlīt apspriedās ar herodiešiem pret Viņu, kā Viņu nonāvēt.7 Bet Jēzus ar saviem mācekļiem aizgāja pie jūras; un daudz ļaužu no Galilejas un Jūdejas sekoja Viņam.8 Un liels daudzums no Jeruzalemes un no Idumejas, un Aizjordānijas, un no Tiras apkārtnes, un Sidonas, dzirdēdami, ko Viņš dara, nāca pie Viņa.9 Un Viņš sacīja saviem mācekļiem, lai tie sagatavo Viņam laivu ļaužu dēļ, lai tie Viņu nenospiestu.10 Jo Viņš daudzus izdziedināja, tā ka tie, kam bija kādas kaites, metās pie Viņa, lai Viņam pieskartos.11 Un nešķīstie gari, redzot Viņu, metās Viņa priekšā zemē un kliedza, sacīdami:12 Tu esi Dieva Dēls! Un Viņš tos stingri norāja, lai tie Viņu neatklāj.13 Un Viņš, uzkāpis kalnā, aicināja pie sevis tos, kurus pats vēlējās; un tie pienāca pie Viņa.14 Un Viņš iecēla divpadsmit, lai tie ar Viņu būtu un lai sūtītu tos sludināt.15 Un Viņš tiem deva varu dziedināt slimības un izdzīt ļaunos garus.16 Un Sīmanim Viņš pielika vārdu Pēteris;17 Un Jēkabu, Zebedeja dēlu, un Jāni, Jēkaba brāli, un pielika viņiem vārdu Boanerges, tas ir, pērkona dēli;18 Un Andreju, un Filipu, un Bērtuli, un Mateju, un Tomu, un Jēkabu, Alfeja dēlu, un Tadeju, un Sīmani Kanānieti.19 Un Jūdasu Iskariotu, kas Viņu arī nodeva.20 Un viņi atnāk mājās; un daudz ļaužu atkal sapulcējās, tā ka viņi nevarēja pat maizi ēst.21 Un kad Viņa piederīgie to dzirdēja, tie izgāja Viņu aizturēt, jo tie sacīja: Viņš kļuvis bezprātīgs.22 Un rakstu mācītāji, kas bija atnākuši no Jeruzalemes, sacīja, ka Viņā Belcebuls un ka ļaunos garus Viņš izdzen ar velnu virsnieka spēku.23 Un tos kopā sasaucis, Viņš sacīja tiem līdzībās: kā sātans var sātanu izdzīt?24 Un ja valsts savā iekšienē sašķeļas, tad tāda valsts nevar pastāvēt.25 Un ja kāds nams pret sevi pašu nāk naidā, tāds nams nevar pastāvēt.26 Ja nu sātans celsies pret sevi pašu, tad viņā notiek šķelšanās; un viņš nevar pastāvēt, bet viņam ir gals klāt.27 Neviens nespēj, spēcīgā namā iegājis, tā rīkus laupīt, pirms nebūs stiprais saistīts; un tad viņš tā namu izlaupīs.28 Patiesi es jums saku, ka cilvēku bērniem visi grēki un zaimi, ar kādiem ir zaimojuši, tiks piedoti,29 Bet kas zaimo Svēto Garu, tas piedošanu ne mūžam nedabūs, bet pelnīs mūžīgo grēku.30 Jo viņi sacīja: Viņā ir nešķīstais gars.31 Un atnāca Viņa māte un brāļi; un tie, ārā stāvēdami, sūtīja pie Viņa un aicināja Viņu.32 Un ļaudis sēdēja ap Viņu un sacīja Viņam: Lūk, Tava māte un Tavi brāļi ārā meklē Tevi.33 Un Viņš tiem atbildēja un sacīja: Kas ir mana māte un mani brāļi?34 Un Viņš visapkārt uzlūkoja tos, kas ap Viņu sēdēja, un sacīja: Lūk, mana māte un mani brāļi!35 Jo, kas pilda Dieva prātu, tas ir mans brālis un mana māsa, un māte.