1 Poi entrò di nuovo in una sinagoga; là stava un uomo che aveva la mano secca. 2 E l’osservavano per vedere se lo avrebbe guarito in giorno di sabato, per poterlo accusare. 3 Ed egli disse all’uomo che aveva la mano secca: "Alzati là nel mezzo!". 4 Poi disse loro: "È lecito, in giorno di sabato, fare del bene o fare del male? Salvare una persona o ucciderla?". Ma quelli tacevano. 5 Allora Gesù, guardatili tutt’intorno con indignazione, rattristato per la durezza del loro cuore, disse all’uomo: "Stendi la mano!". Egli la stese e la sua mano tornò sana.

6 I farisei, usciti, tennero subito consiglio con gli Erodiani contro di lui, con lo scopo di farlo morire.

7 Poi Gesù, con i suoi discepoli, si ritirò verso il mare; e dalla Galilea una gran folla lo seguì; 8 e dalla Giudea e da Gerusalemme e dall’Idumea e da oltre il Giordano e dai dintorni di Tiro e di Sidone una gran folla, udendo quante cose egli faceva, andò da lui. 9 Ed egli disse ai suoi discepoli che gli tenessero sempre pronta una barchetta per non farsi premere dalla folla. 10 Perché egli ne aveva guariti molti e tutti quelli che avevano qualche malattia gli si precipitavano addosso per toccarlo. 11 E gli spiriti immondi, quando lo vedevano, si gettavano davanti a lui e gridavano: "Tu sei il Figlio di Dio!". 12 Ed egli li sgridava forte, affinché non rivelassero chi fosse.

13 Poi Gesù salì sul monte e chiamò a sé quelli che egli stesso volle, ed essi andarono a lui. 14 Ne costituì dodici per tenerli con sé 15 e per mandarli a predicare con il potere di scacciare i demòni. 16 Costituì dunque i dodici, cioè: Simone, al quale mise nome Pietro; 17 Giacomo di Zebedeo e Giovanni fratello di Giacomo, ai quali pose nome Boanerges, che vuol dire "Figli del tuono"; 18 e Andrea, Filippo, Bartolomeo, Matteo, Tommaso, Giacomo di Alfeo, Taddeo, Simone il Cananeo 19 e Giuda Iscariota, quello che poi lo tradì.

20 Poi entrò in una casa e la folla si radunò di nuovo, tanto che egli e i suoi non potevano neppure mangiare.

21 I suoi parenti, udito ciò, vennero per prenderlo, perché dicevano: "È fuori di sé". 22 E gli scribi, che erano scesi da Gerusalemme, dicevano: "Egli ha Belzebù e scaccia i demòni con l’aiuto del principe dei demòni". 23 Ma egli, chiamatili a sé, diceva loro in parabole: "Come può Satana scacciare Satana? 24 Se un regno è diviso in parti contrarie, quel regno non può durare. 25 E se una casa è divisa in parti contrarie, quella casa non potrà reggere. 26 E se Satana insorge contro sé stesso ed è diviso, non può reggere, ma deve finire. 27 Anzi, nessuno può entrare nella casa dell’uomo forte e rubargli i suoi beni, se prima non avrà legato l’uomo forte; soltanto allora gli saccheggerà la casa. 28 In verità io vi dico: Ai figli degli uomini saranno perdonati tutti i peccati e qualunque bestemmia avranno proferita, 29 ma chiunque avrà bestemmiato contro lo Spirito Santo, non ha perdono in eterno, ma è colpevole di un peccato eterno". 30 Egli parlava così perché dicevano: "Ha uno spirito immondo".

31 Giunsero sua madre e i suoi fratelli e, fermatisi fuori, lo mandarono a chiamare. 32 Una folla gli stava seduta intorno, quando gli fu detto: "Ecco tua madre, i tuoi fratelli e le tue sorelle là fuori che ti cercano". 33 Egli rispose loro: "Chi è mia madre? E chi sono i miei fratelli?". 34 E, volgendo lo sguardo su coloro che gli sedevano intorno, disse: "Ecco mia madre e i miei fratelli! 35 Chiunque avrà fatto la volontà di Dio, mi è fratello, sorella e madre".

1 İsa yine Yahudilerin toplantı yerine girdi. Orada eli sakat bir adam vardı. 2 Bazıları, Şabat günü şifa verecek mi diye İsaʼyı yakından izliyorlardı. İsaʼyı suçlayacak bir sebep arıyorlardı. 3 İsa eli sakat adama, "Kalk, ortaya geç!" dedi.

4 Sonra oradakilere sordu: "Şabat günü iyilik mi yoksa kötülük mü yapmak Tevratʼa uygundur? Bir hayatı kurtarmak mı, yoksa onu yok etmek mi uygundur?" Onlardan hiç ses çıkmadı.

5 İsa etrafındakilere öfkeyle baktı. Yüreklerinin bu kadar duyarsız olmasına üzüldü. Adama, "Elini uzat!" dedi. Adam elini uzattı ve eli sapasağlam oldu. 6 Ferisiler oradan uzaklaştılar. Hemen gidip Hirodesçilerle görüştüler. İsaʼyı nasıl yok edecekleri konusunda plan kurmaya başladılar.

7,8 İsa öğrencileriyle birlikte göl kenarına çekildi. Büyük bir kalabalık Oʼnunla beraber yürüyordu. Bu insanlar Celileʼden, Yahudiyeʼden, Yeruşalimʼden, İdumeya bölgesinden, Şeria ırmağının ötesinden, Sur ve Sayda şehirlerinin etrafından gelmişlerdi. İsaʼnın yaptıklarının haberini alıp Oʼna geldiler. 9 İsa kalabalık tarafından ezilmemek için öğrencilerine bir tekne hazırlamalarını buyurdu. 10 İsa birçok kişiyi iyileştirmişti. Bu yüzden hastalık çeken herkes itişe kakışa Oʼna dokunmaya çalışıyordu. 11 Şeytani ruhlar da İsaʼyı görünce Oʼnun önünde yere kapanıp bağıra bağıra, "Sen Allahʼın Oğluʼsun!" diyorlardı. 12 Fakat İsa kim olduğunu açıklamasınlar diye onları sıkı sıkıya uyardı.

13 İsa bir dağa çıkıp istediği kişileri kendisine çağırdı. Onlar da yanına geldiler. 14,15 Onlardan on iki kişiyi seçti ve onlara elçi adını verdi. Onları yanında bulundurmak, vaaz etmeye göndermek ve onlara cinleri kovma yetkisini vermek istiyordu.

16 İsa şu on iki kişiyi seçti:

Petrus*3:16 Petrus Kaya demektir. lakabıyla tanınan Simun,

17 Beni-Regeş, yani Gökgürültüsü Oğulları takma adıyla tanınan Zebediʼnin oğulları Yakub ve Yuhanna,

18 Andreas,

Filipus,

Bartalmay,

Matta,

Tomas,

Alpay oğlu Yakub,

Taday,

Yurtsever Simun

19 ve İsaʼya ihanet eden Yahuda İskariyot.

20 Sonra İsa bir eve gitti. Kalabalık yine toplanınca evdekilerin yemek yemeye bile fırsatı kalmadı. 21 İsaʼnın hısımları bunu öğrenince "Aklını kaçırmış" diyerek Oʼnu oradan alıp götürmek için yola çıktılar.

22 Yeruşalimʼden Tevrat uzmanları geldiler. "Oʼnda Baalzevul*3:22 Baalzevul Şeytan için kullanılan bir ad. var" dediler. "Cinleri cinlerin lideri Şeytanʼın gücüyle kovuyor."

23 İsa onları yanına çağırdı ve benzetmeler kullanarak şöyle dedi: "Şeytan Şeytanʼı nasıl kovabilir? 24 Bir krallık kendi içinde bölünmüşse, o krallık ayakta duramaz. 25 Bir hane kendi içinde bölünmüşse, o hane ayakta duramaz. 26 Şeytan da kendine karşı gelip içinde bölünmüşse, ayakta kalamaz, sonu gelmiştir. 27 Kimse güçlü adamın evine girip mallarını çalamaz. Ancak adamın elini kolunu bağladıktan sonra evini soyabilir. 28,29 Size doğrusunu söylüyorum: İnsanların işlediği her günah ve ettiği her hakaret bağışlanabilir, ama kim Kutsal Ruhʼa hakaret ederse, o hiçbir zaman bağışlanmayacak. O kişinin günahı sonsuza kadar boynunda kalacak."

30 İsa bu sözleri, "Oʼnda şeytani ruh var" dedikleri için söyledi.

31 İsaʼnın annesiyle kardeşleri gelip dışarda durdular. İsaʼyı çağırması için birisini yolladılar. 32 İsaʼnın etrafında bir sürü insan oturuyordu. Oʼna şöyle dediler: "Bak, annen, kardeşlerin ve kız kardeşlerin dışarda, seni arıyorlar."

33 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Kim benim annem, kim benim kardeşlerim?" 34 Etrafında oturanlara bakıp şöyle dedi: "İşte annem, işte kardeşlerim! 35 Çünkü Allahʼın isteğini yerine getiren herkes, kardeşim, kız kardeşim ve annemdir."