नीतिसूत्रे 7

व्याभिचारिणीच्या कारवाया

1 माझ्या मुला, माझे शब्द जपून ठेव,

आणि माझ्या आज्ञा आपल्याजवळ साठवून ठेव.

2 माझ्या आज्ञा पाळ आणि जिवंत रहा,

आणि माझे शिक्षण डोळ्यातील बाहुलीप्रमाणे जप.

3 ती आपल्या बोटांस बांध;

ती आपल्या हृदयाच्या पाटीवर लिहून ठेव.

4 "तू माझी बहीण आहेस" असे ज्ञानाला म्हण,

आणि सुज्ञतेला आपले नातेवाईक म्हण,

5 अशासाठी की, भुरळ घालणाऱ्या स्त्रीपासून,

ते तुला व्यभिचारी स्त्रीच्या गोड शब्दांपासून वाचवतील.

6 माझ्या घराच्या खिडकीजवळील

जाळ्यातून मी बाहेर पाहिले;

7 आणि मी पुष्कळ भोळे तरुण पाहिले.

मला तरुणांमध्ये एक तरुण दिसला,

जो बुद्धिहीन मनुष्य होता.

8 तो तरुण मनुष्य तिच्या कोपऱ्याजवळून जाणाऱ्या वाटेने जात होता,

आणि तो तिच्या घराकडे,

9 त्या दिवशी संध्याकाळी संधीप्रकाशात,

रात्रीच्यावेळी आणि अंधकारात गेला.

10 आणि तेथे ती स्त्री त्यास भेटली,

वेश्येसारखा पोशाख केलेली आणि ती तेथे कशासाठी आहे हे तिला माहित होते.

11 ती वाचाळ व स्वच्छंदी असून,

तिचे पाय घरी राहत नाही;

12 कधी रस्त्यात, कधी बाजारात,

प्रत्येक नाक्याजवळ ती थांबून राहते.

13 मग तिने त्यास धरले आणि त्याची चुंबने घेतली;

निर्लज्जपणे ती त्यास म्हणाली,

14 "आज मी माझी शांत्यर्पणे केली;

मी आपले नवस फेडले,

15 ह्यासाठी मी तुला भेटायला,

तुझे मुख पाहायला उत्सुकतेने बाहेर आले आणि तू मला सापडला आहेस.

16 मी आपल्या अंथरुणावर,

मिसरातली रंगीत सुती चादर पसरली आहे.

17 मी आपले अंथरुण

बोळ, अगरू, दालचिनी यांनी सुवासिक केली आहे.

18 ये, आपण सकाळपर्यंत प्रीतीने भरून तृप्त होऊ;

आपण वेगवेगळ्या कृतींनी प्रेम करून महान आनंद घेऊ.

19 माझा पती घरी नाही;

तो लांबच्या प्रवासास गेला आहे.

20 त्याने प्रवासासाठी पैश्याची पिशवीबरोबर घेतली आहे;

तो पौर्णिमेच्या दिवशी परत घरी येईल."

21 तिने आपल्या मोहक बोलण्याने त्याचे मन वळवले;

आणि आपल्या गोड बोलण्याने तिने त्यास सक्ती केली.

22 तो तिच्यामागे चालला,

जसा बैल कापला जाण्यास जातो,

किंवा जसा हरीण सापळ्यात पकडला जातो,

23 जसा पक्षी, पाशाकडे धाव घेतो,

तसा हे आपल्या जीवाची किंमत घेण्यासाठी आहे हे तो जाणत नाही,

किंवा तिर त्याचे काळीज भेदून जाईपर्यंत तसा तो तिच्यामागे जातो.

24 आणि आता, माझ्या मुलांनो, माझे ऐका;

मी काय सांगतो त्याकडे लक्ष द्या.

25 तुझ्या मनाला तिच्या मार्गाकडे वळू देऊ नकोस;

तिच्या वाटांनी जाऊन बहकू नकोस.

26 कारण तिने पुष्कळांना घायाळ करून पाडले आहे,

त्यांची संख्या मोजू शकत नाही.

27 तिचे घर म्हणजे अधोलोकाकडचा मार्ग आहे;

तो मृत्यूच्या खोल्यांकडे खाली उतरून जातो.