1 Le donne savie edificano le lor case; Ma la stolta la sovverte con le sue mani2 Chi cammina nella sua dirittura riverisce il Signore; Ma chi è stravolto nelle sue vie lo sprezza3 Nella bocca dello stolto è la bacchetta dell’alterezza; Ma le labbra de’ savi li guardano4 Dove non son buoi, il granaio è vuoto; Ma l’abbondanza della ricolta è per la forza del bue5 Il testimonio verace non mente; Ma il falso testimonio sbocca bugie6 Lo schernitore cerca la sapienza, e non la trova punto; Ma la scienza agevolmente si acquista dall’uomo intendente7 Vattene via d’innanzi all’uomo stolto, E d’innanzi a colui, nel quale non avrai conosciute labbra di scienza8 La sapienza dell’uomo è di considerar la sua via; Ma la follia degli stolti è inganno9 Gli stolti si fanno beffe del commetter misfatto; Ma fra gli uomini diritti è la benevolenza10 Il cuore di ciascuno conosce l’amaritudine dell’anima sua; Ed altresì alcuno strano non è mescolato nella sua allegrezza11 La casa degli empi sarà distrutta; Ma il tabernacolo degli uomini diritti fiorirà12 Vi è tal via che pare diritta all’uomo, Il fine della quale son le vie della morte13 Come di troppo ridere duole il cuore, Così la fine dell’allegrezza è dolore14 Chi è sviato di cuore sarà saziato delle sue vie; E più ch’esso lo sarà l’uomo da bene delle sue15 Lo scempio crede ogni cosa; Ma l’avveduto considera i suoi passi16 Il savio teme, e si ritrae dal male; Ma lo stolto trascorre, e si tien sicuro17 Chi è pronto all’ira commette follia; E l’uomo malizioso è odiato18 Gli scempi erederanno la stoltizia; Ma i prudenti coroneranno il lor capo di scienza19 I malvagi saranno abbassati davanti a’ buoni; E gli empi saranno alle porte del giusto20 Il povero è odiato eziandio dal suo prossimo; Ma molti son gli amici del ricco21 Chi sprezza il suo prossimo pecca; Ma beato chi ha pietà de’ poveri22 Quelli che macchinano del male non sono eglino traviati? Ma benignità e verità sarà usata inverso coloro che pensano del bene23 In ogni fatica vi è del profitto; Ma il parlar delle labbra torna solo in inopia24 Le ricchezze de’ savi sono la lor corona; Ma la follia degli stolti è sempre follia25 Il testimonio verace libera le anime; Ma il falso sbocca bugie26 Nel timor del Signore vi è confidanza fortissima; E vi sarà un ricetto per li figliuoli di colui che teme Iddio.27 Il timor del Signore è una fonte di vita, Per ritrarsi da’ lacci della morte28 La magnificenza del re è nella moltitudine del popolo; Ma la ruina del principe è nel mancamento della gente29 Chi è lento all’ira è di gran prudenza; Ma chi è pronto al cruccio eccita la follia30 Il cuor sano è la vita delle carni; Ma l’invidia è il tarlo delle ossa31 Chi oppressa il povero fa onta a colui che l’ha fatto; Ma chi ha pietà del bisognoso l’onora32 L’empio sarà traboccato per la sua malvagità; Ma il giusto spera eziandio nella sua morte33 La sapienza riposa nel cuore dell’uomo intendente, Ed è riconosciuta in mezzo degli stolti34 La giustizia innalza la nazione; Ma il peccato è il vituperio de’ popoli35 Il favor del re è verso il servitore intendente; Ma la sua indegnazione è contro a quello che reca vituperio

1 Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.2 Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.3 En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.4 Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.5 Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.6 Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.7 Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.8 La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.9 Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.10 Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.11 Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.12 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.13 Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.14 Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.15 Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.16 Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.17 Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.18 Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.19 Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.20 Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.21 Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.22 Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.23 De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.24 Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.25 Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.26 En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.27 La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.28 Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.29 Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.30 Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.31 Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.32 Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.33 En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.34 Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.35 Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.