1 Il povero, che cammina nella sua integrità, Val meglio che il perverso di labbra, il quale è stolto2 Come chi è frettoloso di piedi incappa; Così non vi è alcun bene, quando l’anima è senza conoscimento3 La stoltizia dell’uomo perverte la via di esso; E pure il suo cuore dispetta contro al Signore4 Le ricchezze aggiungono amici in gran numero; Ma il misero è separato dal suo intimo amico5 Il falso testimonio non resterà impunito, E chi sbocca menzogne non iscamperà6 Molti riveriscono il principe; Ma ognuno è amico del donatore.7 Tutti i fratelli del povero l’odiano; Quanto più si dilungheranno i suoi amici da lui! Egli con parole li supplica, ma essi se ne vanno8 Chi acquista senno ama l’anima sua; Chi osserva l’intendimento troverà del bene9 Il falso testimonio non resterà impunito, E chi sbocca menzogne perirà10 I diletti non si convengono allo stolto; Quanto meno conviensi al servo signoreggiar sopra i principi! 11 Il senno dell’uomo rallenta l’ira di esso; E la sua gloria è di passar sopra le offese12 L’indegnazione del re è come il ruggito del leoncello; Ma il suo favore è come la rugiada sopra l’erba13 Il figliuolo stolto è una grande sciagura a suo padre; E le risse della moglie sono un gocciolar continuo14 Casa e sostanza sono l’eredità de’ padri; Ma dal Signore viene la moglie prudente15 La pigrizia fa cadere in profondo sonno; E la persona negligente avrà fame16 Chi osserva il comandamento guarda l’anima sua; Ma chi trascura le sue vie morrà17 Chi dona al povero presta al Signore; Ed egli gli farà la sua retribuzione18 Gastiga il tuo figliuolo, mentre vi è ancora della speranza; Ma non imprender già di ucciderlo19 Chi è grandemente iracondo ne porterà la pena; Che se tu lo scampi, tu lo renderai vie più iracondo20 Ascolta consiglio, e ricevi correzione, Acciocchè tu diventi savio alla fine21 Vi sono molti pensieri nel cuor dell’uomo; Ma il consiglio del Signore è quello che sarà stabile22 La benignità dell’uomo è il suo ornamento; E meglio vale il povero, che l’uomo bugiardo23 Il timor del Signore è a vita; E chi lo teme passerà la notte sazio, e non sarà visitato da alcun male24 Il pigro nasconde la mano nel seno, E non la ritrae fuori, non pure per recarsela alla bocca25 Percuoti lo schernitore, e il semplice ne diventerà avveduto; E se tu correggi l’uomo intendente, egli intenderà la scienza26 Il figliuolo che fa vergogna e vituperio, Ruina il padre, e scaccia la madre27 Figliuol mio, ascoltando l’ammaestramento, Rimanti di deviare da’ detti di scienza28 Il testimonio scellerato schernisce la dirittura; E la bocca degli empi trangugia l’iniquità29 I giudicii sono apparecchiati agli schernitori, E le percosse al dosso degli stolti

1 Pli bona estas malriĉulo, kiu iras en sia senkulpeco, Ol homo, kiu estas malicbuŝulo kaj malsaĝulo.2 Vivo sen prudento ne estas bona; Kaj kiu tro rapidas, tiu maltrafas la vojon.3 Malsaĝeco de homo erarigas lian vojon, Kaj lia koro koleras la Eternulon.4 Riĉeco donas multon da amikoj; Sed malriĉulo estas forlasata de sia amiko.5 Falsa atestanto ne restos sen puno; Kaj kiu elspiras mensogojn, tiu ne saviĝos.6 Multaj serĉas favoron de malavarulo; Kaj ĉiu estas amiko de homo, kiu donas donacojn.7 Ĉiuj fratoj de malriĉulo lin malamas; Tiom pli malproksimiĝas de li liaj amikoj! Li havas esperon pri vortoj, kiuj ne estos plenumitaj.8 Kiu akiras prudenton, tiu amas sian animon; Kiu gardas saĝon, tiu trovas bonon.9 Falsa atestanto ne restos sen puno; Kaj kiu elspiras mensogojn, tiu pereos.10 Al malsaĝulo ne konvenas agrablaĵo; Ankoraŭ malpli konvenas al sklavo regi super princoj.11 Saĝo de homo faras lin pacienca; Kaj gloro por li estas pardoni pekon.12 Kiel kriego de leono estas la kolero de reĝo; Kaj lia favoro estas kiel roso sur herbo.13 Pereo por sia patro estas malsaĝa filo; Kaj malpacema edzino estas kiel konstanta gutado.14 Domo kaj havo estas heredataj post gepatroj; Sed saĝa edzino estas de la Eternulo.15 Mallaboremeco enigas en profundan dormon, Kaj animo maldiligenta suferos malsaton.16 Kiu konservas moralordonon, tiu konservas sian animon; Sed kiu ne atentas Lian vojon, tiu mortos.17 Kiu kompatas malriĉulon, tiu pruntedonas al la Eternulo, Kaj Tiu redonos al li por lia bonfaro.18 Punu vian filon, dum ekzistas espero, Sed via koro ne deziru lian pereon.19 Koleranto devas esti punata; Ĉar se vi lin indulgos, li fariĝos ankoraŭ pli kolerema.20 Aŭskultu konsilon kaj akceptu admonon, Por ke vi poste estu saĝa.21 Multaj estas la intencoj en la koro de homo, Sed la decido de la Eternulo restas fortike.22 Ornamo estas por la homo lia bonfaro; Kaj pli bona estas malriĉulo, ol homo mensogema.23 Timo antaŭ la Eternulo kondukas al vivo, Al sateco, kaj al evito de malbono.24 Mallaboremulo metas sian manon en la poton, Kaj eĉ al sia buŝo li ĝin ne relevas.25 Se vi batos blasfemanton, sensciulo fariĝos atenta; Se oni punas saĝulon, li komprenas la instruon.26 Kiu ruinigas patron kaj forpelas patrinon, Tiu estas filo hontinda kaj malbeninda.27 Ĉesu, mia filo, aŭskulti admonon Kaj tamen dekliniĝi de la vortoj de la instruo.28 Fripona atestanto mokas juĝon; Kaj la buŝo de malvirtuloj englutas maljustaĵon.29 La blasfemantojn atendas punoj, Kaj batoj la dorson de malsaĝuloj.