1 တစ်​ဖန် ရှု​အာ​အ​မျိုး​သား​ဗိ​လ​ဒဒ်​မြွက်​ဆို​သည်​ကား၊ 2 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် အာ​ဏာ​တော်​နှင့်​လည်း​ကောင်း၊ ကြောက်​ရွံ့​ရို​သေ​ဖွယ်​သော ဂုဏ်​တော်​နှင့်​လည်း​ကောင်း ပြည့်​စုံ၍၊ မြင့်​သော​ဌာ​န​တော်၌ ငြိမ်​သက်​ခြင်း​ကို ပြု​စု​တော်​မူ၏။ 3 ဗိုလ်​ခြေ​တော်​တို့​ကို ရေ​တွက်​နိုင်​သ​လော။ အ​လင်း​တော်​သည် အ​ဘယ်​သူ​ကို မ​လင်း​ဘဲ​နေ​သ​နည်း။ 4 သို့​ဖြစ်၍ လူ​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်​ရှေ့​တော်၌ ကု​သိုလ်​ကို အ​ဘယ်​သို့​ရ​နိုင်​သ​နည်း။ လူ​မိန်း​မ​ဖွား​မြင်​သော​သူ​သည် အ​ဘယ်​သို့ သန့်​ရှင်း​နိုင်​သ​နည်း။ 5 လ​သော်​လည်း အ​လင်း​မ​ရှိ။ ကြယ်​သော်​လည်း ရှေ့​တော်၌ မ​ဖြူ​စင်။ 6 ထို​မျှ​မ​က၊ တီ​ကောင်​ဖြစ်​သော​လူ၊ ပိုး​ရွ​ဖြစ်​သော​လူ​သား​ကို အ​ဘယ်​ဆို​ဖွယ်​ရာ​ရှိ​သ​နည်း​ဟု မြွက်​ဆို၏။

1 Allora Bildad di Suac rispose e disse:

2 "A Dio appartiene il dominio e il terrore: egli fa regnare la pace nei suoi luoghi altissimi. 3 Le sue legioni si possono forse contare? Su chi non si eleva la sua luce? 4 Come può dunque l’uomo essere giusto davanti a Dio? Come può essere puro il nato di donna? 5 Ecco, la luna stessa manca di chiarore, e le stelle non sono pure ai suoi occhi; 6 quanto meno l’uomo, che è un verme, il figlio d’uomo che è un vermiciattolo!".