1 တစ်​ဖန် ဧ​လိ​ဟု ဆက်၍​မြွက်​ဆို​သည်​ကား၊ 2 ငါ့​ကို သည်း​ခံ​ပါ​လော့။ အ​ကျိုး​အ​ကြောင်း​ကို ငါ​ပြ​ဦး​မည်။ ဘု​ရား​သ​ခင့်​အ​ဖို့ ပြော​စ​ရာ​ရှိ​သေး၏။ 3 ငါ​သည် ဝေး​သော​အ​ရပ်​က ကိုယ်​ပ​ညာ​ကို​ဆောင်​ခဲ့​မည်။ ငါ့​ကို ဖန်​ဆင်း​တော်​မူ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ဖြောင့်​မတ်​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ငါ​ပြ​မည်။ 4 အ​ကယ်​စင်​စစ် မ​မှန်​သော​စ​ကား​ကို ငါ​မ​ပြော။ ပ​ညာ​အ​တတ် စုံ​လင်​သော​သူ​သည် သင်၌​ရှိ၏။

5 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် တန်​ခိုး​ကြီး​တော်​မူ၏။ သို့​သော်​လည်း မ​ထီ​မဲ့​မြင်​ပြု​တော်​မ​မူ​တတ်။ အ​စွမ်း​သ​တ္တိ၊ ဉာဏ်​သ​တ္တိ​နှင့် ပြည့်​စုံ​တော်​မူ၏။ 6 မ​တ​ရား​သော​သူ​တို့၏​အ​သက်​ကို စောင့်​တော်​မ​မူ။ ဆင်း​ရဲ​ခံ​ရ​သော​သူ​တို့​ဘက်၌ တ​ရား​စီ​ရင်​တော်​မူ၏။ 7 ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​တို့​ကို ပ​မာ​ဏ​မ​ပြု​ဘဲ နေ​တော်​မ​မူ။ ရှင်​ဘု​ရင်​နှင့်​အ​တူ ရာ​ဇ​ပ​လ္လင်​ပေါ်​မှာ ထာ​ဝ​ရ​နေ​ရာ​ချ၍ ချီး​မြှောက်​တော်​မူ၏။ 8 သူ​တို့​သည် အ​ကျဉ်း​နေ၍ ဒု​က္ခ​ကြိုး​နှင့် ချည်​နှောင်​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​လျှင်၊ 9 သူ​တို့​ပြု​မိ​သော​အ​မှု​နှင့် ပြစ်​မှား​လွန်​ကျူး​မိ​သော​အ​ပြစ်​များ​တို့​ကို ပြ​တော်​မူ၏။ 10 ဆုံး​မ​သော​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​ချင်​သော သ​ဘော​ကို​သွင်း​ပေး၍၊ ဒု​စ​ရိုက်​ကို​စွန့်​စေ​မည်​အ​ကြောင်း ပ​ညတ်​တော်​မူ၏။ 11 စ​ကား​တော်​ကို​နား​ထောင်၍ အ​မှု​တော်​ကို​ဆောင်​ရွက်​လျှင်၊ စည်း​စိမ်​ချမ်း​သာ​နှင့် ပျော်​မွေ့​လျက်၊ နှစ်​လ​နေ့​ရက်​ကာ​လ​ကို လွန်​စေ​တတ်​ကြ၏။ 12 နား​မ​ထောင်​လျှင် ဓား​ဘေး​ဖြင့်​ဆုံး၍၊ ပ​ညာ​အ​တတ်​မ​ရှိ​ဘဲ သေ​တတ်​ကြ၏။ 13 အ​ဓ​မ္မ​သ​ဘော​ရှိ​သော​သူ​တို့​သည် အ​မျက်​တော်​ကို သို​ထား​တတ်​ကြ၏။ ချည်​နှောင်​တော်​မူ​သော​အ​ခါ မ​အော်​ဟစ်​တတ်​ကြ။ 14 အ​သက်​ငယ်​စဉ်​က​ပင်​သေ၍၊ ဆိုး​ညစ်​သော​သူ​တို့​နှင့်​အ​တူ ဆုံး​တတ်​ကြ၏။ 15 အ​မှု​ရောက်​သော ဆင်း​ရဲ​သား​တို့​ကို ကယ်​တင်​တော်​မူ၏။ ညှဉ်း​ဆဲ​ခြင်း​ကို​ခံ​ရ​သော​အ​ခါ၊ နား​ထောင်​စေ​ခြင်း​ငှာ ပြု​တော်​မူ၏။ 16 ထို​သို့​သင့်​ကို​လည်း ကျဉ်း​မြောင်း​သော​အ​ရပ်​မှ ကျယ်​ဝန်း​ရှင်း​လင်း​သော​အ​ရပ်​သို့ ပြောင်း​စေ၍၊ သင်၏​စား​ပွဲ​ပေါ်​မှာ ကောင်း​သော​အ​ရ​သာ​နှင့်​ပြည့်​စုံ​သော ခဲ​ဖွယ်​စား​ဖွယ်​ကို တင်​ထား​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ 17 သို့​မ​ဟုတ် မ​တ​ရား​သော​သူ​ကဲ့​သို့ အ​ပြစ်​နှင့်​ပြည့်​စုံ​လျှင်၊ အ​ပြစ်​နှင့် ယှဉ်​သော​ဒဏ်​ကို ခံ​ရ​မည်။ 18 အ​မျက်​တော် ထွက်​တတ်​သည်​ဖြစ်၍၊ ဒဏ်​ခတ်​တော်​မူ​မည်​ဟု စိုး​ရိမ်​စ​ရာ​ရှိ၏။ အ​မှု​ရောက်​မှ များ​သော​အ​ဖိုး​ကို​ပေး​သော်​လည်း ကိုယ်​ကို မ​ရွေး​မ​နုတ်​နိုင်။ 19 သင်၏​ဥ​စ္စာ​ကို ပ​မာ​ဏ​ပြု​တော်​မူ​မည်​လော။ ရွှေ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ များ​စွာ​သော စည်း​စိမ်​ကို​လည်း​ကောင်း ပေး​ချင်​သော်​လည်း၊ ပ​မာ​ဏ​ပြု​တော်​မ​မူ။ 20 ည​ကို မ​တောင့်​တ​နှင့်။ ည​အ​ခါ​လူ​တို့​သည် ပယ်​ရှင်း​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​တတ်​ကြ၏။ 21 သ​တိ​ပြု​ပါ။ မ​တ​ရား​သော​အ​မှု​ကို မ​ငဲ့​ကွက်​နှင့်။ ထို​သို့​သော​အ​မှု​ကို ဆင်း​ရဲ​ခြင်း​ထက် သင်​သည် အ​လို​ရှိ​လေ​ပြီ​တ​ကား။

22 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် တန်​ခိုး​တော်​အား​ဖြင့် ချီး​မြှောက်​ခြင်း​ရှိ​တော်​မူ၏။ ဘု​ရား​သ​ခင်​ကဲ့​သို့ အ​ဘယ်​သူ​အုပ်​ချုပ်​နိုင်​သ​နည်း။ 23 ကြွ​တော်​မူ​ရ​သော​လမ်း​ကို အ​ဘယ်​သူ​စီ​ရင်​သ​နည်း။ ကိုယ်​တော်​သည် မ​တ​ရား​သော​အ​မှု​ကို ပြု​မိ​ပြီ​ဟု အ​ဘယ်​သူ​ဆို​ရာ​သ​နည်း။ 24 လူ​တို့​သည် ချီး​မွမ်း​အပ်​သော​အ​မှု​တော်​ကို ချီး​မြှောက်​ခြင်း​ငှာ သ​တိ​ပြု​လော့။ 25 လူ​ခပ်​သိမ်း​တို့​သည် အ​မှု​တော်​ကို မြင်​ကြ၏။ အ​ဝေး​က ကြည့်​ရှု​တတ်​ကြ၏။ 26 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ကြီး​မြတ်​တော်​မူ၏။ ငါ​တို့​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို မ​သိ​နိုင်။ အ​သက်​တော်​နှစ်​ပေါင်း​ကို စစ်၍​မ​ကုန်​နိုင်​ကြ။ 27 ရေ​ကို သုန်​ဖျင်း​စေ၍၊ အ​ထက်​သို့ ဆွဲ​ယူ​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ ရေ​ငွေ့​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း မိုး​ရွာ​တတ်၏။ 28 မိုး​တိမ်​မှ လူ​တို့​အ​ပေါ်​သို့ မိုး​ပေါက်​ကျ၍၊ များ​စွာ​သော​မိုး ရွာ​တတ်၏။ 29 မိုး​တိမ်​တော်​နှံ့​ပြား​ခြင်း၊ တဲ​တော်​အ​သံ​မြည်​ခြင်း​ကို အ​ဘယ်​သူ နား​လည်​သ​နည်း။ 30 တဲ​တော်​အ​ပေါ်​မှာ အ​လင်း​တော်​ကို ဖြန့်​တော်​မူ၏။ သ​မု​ဒ္ဒ​ရာ၌ အ​နက်​ဆုံး​သော​အ​ရပ်​ကို​လည်း ဖုံး​လွှမ်း​တော်​မူ၏။ 31 ထို​သို့​သော​အား​ဖြင့် လူ​မျိုး​တို့​ကို တ​ရား​စီ​ရင်​တော်​မူ၏။ များ​စွာ​သော အ​စာ​အာ​ဟာ​ရ​ကို​လည်း ပေး​တော်​မူ၏။ 32 အ​လင်း​ကို လက်​တော်​နှင့်​ကွယ်​ကာ၍၊ တစ်​ဖန် ရန်​သူ​ရှိ​ရာ​သို့ လွှတ်​တော်​မူ၏။ 33 ထို​သူ​မှ​စ​သော တိ​ရ​စ္ဆာန်​များ​နှင့် အ​ပင်​များ​ကို အ​လို​တော်​မ​ရှိ​ကြောင်း ထင်​ရှား၏။

1 Poi Eliù proseguendo disse:

2 "Aspetta un po’, io ti istruirò; perché c’è altro da dire in favore di Dio. 3 Io trarrò la mia conoscenza da lontano e renderò giustizia a colui che mi ha fatto. 4 Per certo, le mie parole non sono bugiarde; ti sta davanti un uomo dotato di conoscenza perfetta. 5 Ecco, Iddio è potente, ma non respinge nessuno; è potente per la forza della sua intelligenza. 6 Egli non lascia vivere l’empio e rende giustizia agli afflitti. 7 Non distoglie il suo sguardo dai giusti, ma li pone con i re sul trono, ve li fa sedere per sempre, e così li esalta. 8 Se gli uomini sono talvolta stretti da catene, se sono presi nei legami dell’afflizione, 9 Dio fa loro conoscere il loro comportamento, le loro trasgressioni, poiché si sono insuperbiti; 10 egli apre così i loro orecchi ai suoi ammonimenti e li esorta ad abbandonare il male. 11 Se lo ascoltano, se si sottomettono, finiscono i loro giorni nel benessere, e i loro anni nella gioia; 12 ma, se non lo ascoltano, muoiono trafitti dalle sue frecce, muoiono per mancanza di intelligenza. 13 Gli empi di cuore si abbandonano alla collera, non implorano Iddio quando egli li incatena; 14 così muoiono nel fiore degli anni, e la loro vita finisce come quella dei dissoluti; 15 ma Dio libera l’afflitto mediante l’afflizione, e gli apre gli orecchi mediante la sventura. 16 Egli vuole liberare anche te dalle fauci della calamità, metterti al largo, dove non c’è più angustia, e coprire la tua mensa di cibi succulenti. 17 Ma, se giudichi le vie di Dio come fanno gli empi, il suo giudizio e la sua sentenza ti piomberanno addosso. 18 Bada che la collera non ti trasporti alla bestemmia, e la grandezza del riscatto non ti induca a deviare! 19 Farebbe egli caso alle tue ricchezze? Non hanno valore per lui, né l’oro, né tutta l’abbondanza della ricchezza. 20 Non anelare a quella notte che porta via i popoli dal loro luogo. 21 Bada bene di non volgerti all’iniquità, tu che sembri preferirla all’afflizione! 22 Ecco, Iddio è eccelso nella sua potenza; chi può insegnare come lui? 23 Chi gli prescrive la via da seguire? Chi osa dirgli: ‘Tu hai fatto male’? 24 Pensa piuttosto a magnificare le sue opere; gli uomini le celebrano nei loro canti, 25 tutti le ammirano, il mortale le contempla da lontano. 26 Sì, Dio è grande e noi non lo possiamo conoscere; incalcolabile è il numero dei suoi anni. 27 Egli attira in alto le gocce dell’acqua; dai vapori che egli ha formato stilla la pioggia. 28 Le nubi la spandono, la rovesciano sulla folla dei mortali. 29 E chi può capire lo spiegamento delle nubi, i fragori che scoppiano nel suo padiglione? 30 Ecco, ora egli diffonde intorno a sé la sua luce, ora prende come coperta le profondità del mare. 31 Con questi mezzi punisce i popoli e dà loro del cibo in abbondanza. 32 Si riempie di fulmini le mani e li lancia contro gli avversari. 33 Il rombo del tuono annuncia che egli viene, gli animali lo sentono vicino.