1 ထို​အ​ခါ မြို့​တံ​ခါး​တို့​ကို မ​ထူ​ထောင်​သေး​သော်​လည်း၊ မြို့​ရိုး​တည်၍ လုံ​ကြောင်း​ကို သ​မ္ဘာ​လတ်၊ တော​ဘိ၊ အာ​ရပ်​လူ​ဂေ​ရှင်​မှ​စ၍ ကြွင်း​သော ရန်​သူ​တို့​သည် သ​တင်း​ကြား​သော​အ​ခါ၊ 2 သ​မ္ဘာ​လတ်​နှင့်​ဂေ​ရှင်​တို့​က လာ​ပါ။ ဩ​နော​ချိုင့်​တွင် ခေ​ဖိ​ရိမ်​ရွာ​မှာ တွေ့​ကြ​ကုန်​အံ့​ဟု မ​ကောင်း​သော အ​ကြံ​ရှိ၍ ငါ့​ကို​မှာ​လိုက်​ကြ၏။ 3 ငါ​က​လည်း၊ ငါ​သည် ကြီး​သော​အ​မှု​ကို ဆောင်​ရွက်​ရ​သော​ကြောင့် မ​ဆင်း​မ​လာ​နိုင်။ ထို​အ​မှု​ကို မ​ဆောင်​ရွက်​ဘဲ သင်​တို့​ရှိ​ရာ​သို့ ဆင်း​သွား၍၊ အ​ဘယ်​ကြောင့် အ​မှု​ပြတ်​ရ​မည်​နည်း​ဟု တ​မန်​တို့​ကို စေ​လွှတ်၍ ပြန်​ပြော၏။ 4 ထို​သို့ လေး​ကြိမ်​တိုင်​အောင် မှာ​လိုက်၍၊ ငါ​သည်​လည်း ယ​ခင်​ကဲ့​သို့ ပြန်​ပြော၏။ 5 နောက်​ပ​ဥ္စ​မ​အ​ကြိမ်၌ သ​မ္ဘာ​လတ်​သည် ယ​ခင်​ကဲ့​သို့ မိ​မိ​ကျွန်​ကို စေ​လွှတ်၍၊ ကျွန်​တွင် တံ​ဆိပ်​မ​ခတ်​သော​စာ ပါ၏။ 6 စာ​ချက်​ဟူ​မူ​ကား၊ သင်​နှင့်​ယု​ဒ​လူ​တို့​သည် ပုန်​ကန်​မည်​အ​ကြံ ရှိ​သည်​ဟု လူ​အ​မျိုး​မျိုး ပြော​ဆို​ကြ၏။ ဂေ​ရှင်​လည်း သက်​သေ​ခံ၏။ ထို​စ​ကား​နှင့်​အ​ညီ သင်​သည် ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင် ဖြစ်​လို​သော​ငှာ၊ မြို့​ရိုး​ကို​တည်၏။ 7 ယု​ဒ​ပြည်၌ ရှင်​ဘု​ရင်​ရှိ​သည်​ဟု သင့်​ကို​ရည်​ဆောင်၍ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့၌ ဟော​ပြော​ရ​သော ပ​ရော​ဖက်​တို့​ကို သင်​ခန့်​ထား​ပြီ။ ထို​စ​ကား​အ​တိုင်း ရှင်​ဘု​ရင်​အား ကြား​လျှောက်​ရ​မည်။ သို့​ဖြစ်၍ လာ​ပါ။ တိုင်​ပင်​ကြ​ကုန်​အံ့​ဟု စာ၌​ပါ​သ​တည်း။ 8 ငါ​က​လည်း၊ သင်​ပြော​သော စ​ကား​တစ်​ခွန်း​မျှ​မ​မှန်၊ ကိုယ်​စိတ်​ထဲ​မှာ အ​ချည်း​နှီး ထင်​တတ်​သည်​ချည်း​ဟု စေ​လွှတ်၍ ပြန်​ပြော၏။ 9 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ သူ​တို့​က ထို​အ​လုပ်​ကို လက်​စ​မ​သတ်​နိုင်​အောင် သူ​တို့​သည် အား​လျော့​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု ဆို​လျက် ငါ​တို့​ကို ခြိမ်း​ခြောက်​ကြ၏။ သို့​ရာ​တွင် ထို​စ​ကား​ကြောင့် ငါ​သာ၍​အား​ရှိ၏။ 10 ထို​အ​ခါ မ​ဟေ​တ​ဗေ​လ​သား​ဖြစ်​သော ဒေ​လာ​ယ၏​သား ရှေ​မာ​ယ​သည်၊ ပုန်း​ရှောင်​လျက်​နေ​သော အိမ်​သို့ ငါ​သွား​လျှင်၊ သူ​က ဘု​ရား​သ​ခင်၏​အိမ်​တော် အ​တွင်း​ခန်း​ထဲ​မှာ ငါ​တို့​သည် စု​ဝေး၍၊ ဗိ​မာန်​တော်​တံ​ခါး​တို့​ကို ပိတ်​ထား​ကြ​ကုန်​အံ့။ ကိုယ်​တော်​ကို သတ်​အံ့​သော​ငှာ လာ​ကြ​လိမ့်​မည်။ ယ​နေ့​ည၌​ပင် လာ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု ဆို၏။ 11 ငါ​က​လည်း၊ ငါ​ကဲ့​သို့​သော​သူ​သည် ပြေး​ရ​မည်​လော။ ငါ​နှင့်​တူ​သော​သူ​သည် အ​သက်​ချမ်း​သာ​ခြင်း​ငှာ ဗိ​မာန်​တော်​ထဲ​သို့ ဝင်​ရ​မည်​လော။ ငါ​မ​ဝင်​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 12 ထို​သူ​ကို ဘု​ရား​သ​ခင် စေ​လွှတ်​တော်​မ​မူ။ တော​ဘိ​နှင့်​သ​မ္ဘာ​လတ် ငှား​သော​ကြောင့်၊ ထို​သို့ ငါ့​တစ်​ဖက်၌ ဟော​ပြော​သည်​ကို ငါ​ရိပ်​မိ၏။ 13 သူ​တို့​သည် ငါ့​ကို ကဲ့​ရဲ့​စ​ရာ​အ​ကြောင်း ရှိ​စေ​လျက်၊ ငါ​ကြောက်၍ ထို​သို့​ပြု​သ​ဖြင့်၊ ပြစ်​မှား​စေ​ခြင်း​ငှာ ထို​သူ​ကို ငှား​ကြ၏။ 14 အို အ​ကျွန်ုပ် ဘု​ရား​သ​ခင်၊ ထို​သို့​ပြု​တတ်​သော တော​ဘိ​နှင့် သ​မ္ဘာ​လတ်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ နော​ဒိ​အ​မည်​ရှိ​သော ပ​ရော​ဖက်​မ​မှ​စ၍ အ​ကျွန်ုပ်​ကို ခြိမ်း​ခြောက်​သော ပ​ရော​ဖက်​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း မှတ်​တော်​မူ​ပါ။

15 အ​ရက် ငါး​ဆယ်​နှစ်​ရက်​ကြာ​မှ ဧ​လု​လ လ​နှစ်​ဆယ်​ငါး​ရက်​နေ့​တွင် မြို့​ရိုး​ကို လက်​စ​သတ်​ကြ၏။

16 ထို​သ​တင်း​ကို ရန်​သူ​တို့​သည်​ကြား၍၊ ပတ်​လည်​ဝန်း​ကျင်၌ နေ​သော တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား အ​ပေါင်း​တို့​သည် မြို့​ရိုး​ကို မြင်​သော​အ​ခါ၊ ရှက်​ကြောက်​ခြင်း​သို့ ရောက်​ကြ၏။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ထို​အ​မှု​သည် ငါ​တို့၏ ဘု​ရား​သ​ခင့်​အ​ခွင့်​နှင့် ပြီး​ကြောင်း​ကို ရိပ်​မိ​ကြ၏။

17 ထို​ကာ​လ​တွင်၊ ယု​ဒ​မှူး​မတ်​တို့​သည် များ​စွာ​သော မေ​တ္တာ​စာ​ကို တော​ဘိ​ထံ​သို့​ပေး​လိုက်၍၊ တော​ဘိ​ပြန်​ပေး​သော စာ​အ​များ​ကို​လည်း ရ​ကြ၏။ 18 တော​ဘိ​သည် အာ​ရာ​သား ရှေ​က​နိ၏​သ​မက် ဖြစ်​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ သူ၏​သား ယော​ဟ​နန်​သည် ဗေ​ရ​ခိ​သား မေ​ရှု​လံ​သ​မီး​နှင့် စုံ​ဖက်​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ ယု​ဒ​လူ​အ​များ​တို့​သည် တော​ဘိ​ထံ၌ သ​စ္စာ​ကို​ခံ​ကြ​ပြီ။ 19 သူ​တို့​သည် တော​ဘိ​ပြု​သော​အ​မှု​ကောင်း​တို့​ကို ငါ့​အား​ပြန်​ပြော​ကြ၏။ ငါ့​စ​ကား​ကို​လည်း သူ့​အား ပြန်​ပြော​ကြ၏။ သူ​သည်​လည်း ငါ​ကြောက်​စေ​ခြင်း​ငှာ စာ​ပေး​လိုက်​လေ၏။

1 Quando Samballat, Tobia e Ghesem, l’Arabo, e gli altri nostri nemici ebbero udito che io avevo ricostruito le mura e che non era rimasta più nessuna breccia - sebbene allora io non avessi ancora messo i battenti alle porte - 2 Samballat e Ghesem mi mandarono a dire: "Vieni, e incontriamoci in uno dei villaggi della valle di Ono". Essi pensavano di farmi del male. 3 Allora io inviai loro dei messaggeri per dire: "Sto facendo un grande lavoro, e non posso scendere. Perché dovrebbe interrompersi il lavoro mentre lo lascio per scendere da voi?". 4 Essi mandarono a dirmi la stessa cosa quattro volte, e io risposi loro nello stesso modo. 5 Allora Samballat mi mandò a dire la stessa cosa una quinta volta per mezzo del suo servo che aveva in mano una lettera aperta, 6 nella quale stava scritto: "Corre voce fra queste nazioni, e Gasmu lo afferma, che tu e i Giudei meditate di ribellarvi; perciò tu ricostruisci le mura e, stando a ciò che si dice, tu dovresti diventare loro re, 7 e avresti perfino stabilito dei profeti per fare la tua proclamazione a Gerusalemme, dicendo: ‘C’è un re in Giuda!’. Ora questi discorsi saranno riferiti al re. Vieni dunque, e consultiamoci assieme". 8 Ma io gli feci rispondere: "Le cose non stanno come tu dici, ma sei tu che le inventi!". 9 Perché tutta quella gente ci voleva spaventare e diceva: "Le loro mani si rilasseranno e il lavoro non si farà più". Ma tu, o Dio, fortifica ora le mie mani! 10 Io andai a casa di Semaia, figlio di Delaia, figlio di Metabeel, che si era rinchiuso là; ed egli mi disse: "Incontriamoci nella casa di Dio, dentro al tempio, e chiudiamo le porte del tempio; poiché essi verranno a ucciderti, e verranno a ucciderti di notte". 11 Ma io risposi: "Un uomo come me può darsi alla fuga? Un uomo come me potrebbe entrare nel tempio e vivere? No, io non vi entrerò". 12 Io compresi che egli non era mandato da Dio, ma aveva pronunciato quella profezia contro di me, perché Tobia e Samballat lo avevano pagato. 13 Lo avevano pagato per spaventarmi, indurmi ad agire in quel modo e a peccare, allo scopo di avere argomenti per farmi una cattiva reputazione e coprirmi di vergogna. 14 O mio Dio, ricordati di Tobia, di Samballat e di queste loro opere! Ricordati anche della profetessa Noadia e degli altri profeti che hanno cercato di spaventarmi! 15 Le mura furono portate a termine il venticinquesimo giorno di Elul, in cinquantadue giorni. 16 E quando tutti i nostri nemici lo vennero a sapere, tutte le nazioni circostanti furono prese da timore e furono grandemente umiliate, perché riconobbero che quest’opera si era compiuta con l’aiuto del nostro Dio. 17 In quei giorni, anche dei notabili di Giuda mandavano frequenti lettere a Tobia, e ne ricevevano da Tobia, 18 poiché molti in Giuda erano legati a lui con giuramento, perché egli era genero di Secania figlio di Ara, e Iocanan, suo figlio, aveva sposato la figlia di Mesullam, figlio di Berechia. 19 Essi parlavano bene di lui perfino in mia presenza, e gli riferivano le mie parole. E Tobia mandava lettere per spaventarmi.