1 သ​တ္တ​မ​လ​ရောက်​မှ၊ မြို့​ရွာ​အ​ရပ်​ရပ်၌​နေ​သော ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် လာ၍ ရေ​တံ​ခါး​လမ်း​တွင် စည်း​ဝေး​ကြ၏။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၌ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ထား​တော်​မူ​သော မော​ရှေ​ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း​စာ​ကို ဆောင်​ခဲ့​ပါ​ဟု ကျမ်း​တတ်​ဆ​ရာ​ဧ​ဇ​ရ​ကို တောင်း​သည်​အ​တိုင်း၊ 2 နား​ထောင်​နား​လည်​နိုင်​သ​မျှ​သော ပ​ရိ​သတ်​ယောက်ျား မိန်း​မ​တို့ ရှေ့​သို့ သ​တ္တ​မ​လ​ပ​ထ​မ​နေ့​ရက်​တွင်၊ ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း​စာ​ကို ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​ဧ​ဇ​ရ​သည် ဆောင်​ခဲ့၍၊ 3 နား​လည်​နိုင်​သော​သူ၊ ယောက်ျား​မိန်း​မ​တို့ ရှေ့​မှာ နံ​နက်​အ​ချိန်​မှ​စ၍ မွန်း​တည့်​အ​ချိန်​တိုင်​အောင် ရေ​တံ​ခါး​လမ်း​တွင် ဖတ်​ရွတ်​လေ၏။ လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း​စ​ကား​ကို စေ့​စေ့​နား​ထောင်​ကြ၏။ 4 သူ​တို့​လုပ်​ကြ​သော တ​ရား​ဟော​ရာ သစ်​သား​ပ​လ္လင်​ပေါ်​မှာ၊ ကျမ်း​တတ်​ဆ​ရာ​ဧ​ဇ​ရ​သည် ရပ်၍ မ​တ္တိ​သ၊ ရှေ​မ၊ အ​နာ​ယ၊ ဥ​ရိ​ယ၊ ဟိ​လ​ခိ၊ မာ​သေ​ယ​တို့​သည် လက်​ယာ​ဘက်၌​လည်း​ကောင်း၊ ပေ​ဒါ​ယ၊ မိ​ရှေ​လ၊ မာ​လ​ခိ၊ ဟာ​ရှုံ၊ ဟာ​ရှ​ဗ​ဒါ​န၊ ဇာ​ခ​ရိ၊ မေ​ရှု​လံ​တို့​သည် လက်​ဝဲ​ဘက်၌​လည်း​ကောင်း ရပ်​နေ​ကြ၏။ 5 ထို​သို့ ဧ​ဇ​ရ​သည် လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ထက်​သာ၍ မြင့်​လျက်၊ လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ရှေ့​မှာ ကျမ်း​စာ​ကို​ဖွင့်​သော​အ​ခါ၊ လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ထ​ကြ၏။ 6 ဧ​ဇ​ရ​သည် မြတ်​စွာ​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ကောင်း​ချီး​ပေး၏။ လူ​အ​ပေါင်း​တို့​က အာ​မင်၊ အာ​မင်​ဟု လက်​တို့​ကို​ချီ​လျက်၊ ဝန်​ခံ၍ ဦး​ချ​ပျပ်​ဝပ်​လျက် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ကိုး​ကွယ်​ကြ၏။ 7 ယော​ရှု၊ ဗာ​နိ၊ ရှေ​ရ​ဘိ၊ ယာ​မိန်၊ အ​က္ကုပ်၊ ရှ​ဗ္ဗေ​သဲ၊ ဟော​ဒိ​ယ၊ မာ​သေ​ယ၊ ကေ​လိ​တ၊ အာ​ဇ​ရိ၊ ယော​ဇ​ဗဒ်၊ ဟာ​နန်၊ ပေ​လာ​ယ​အ​စ​ရှိ​သော လေ​ဝိ​သား​တို့​သည်​လည်း လူ​များ​တို့​အား ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း​စာ​အ​နက်​ကို ပြန်​ကြား​ကြ၏။ လူ​များ​တို့​သည်​လည်း မိ​မိ​တို့​နေ​ရာ၌ နေ​ကြ၏။ 8 ထို​သို့ ဘု​ရား​သ​ခင်၏ ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း​စာ​ကို သေ​ချာ​စွာ​ဖတ်​ရွတ်၍ အ​နက်​ကို​ပြန်​သ​ဖြင့်၊ လူ​များ​နား​လည်​စေ​ခြင်း​ငှာ ပြု​ကြ၏။

9 လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း​စ​ကား​ကို ကြား​သော​အ​ခါ ငို​ကြွေး​ကြ​သည်​ဖြစ်၍၊ ပြည်​အုပ်​မင်း နေ​ဟ​မိ၊ ကျမ်း​တတ်​ဆ​ရာ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​ဧ​ဇ​ရ၊ လူ​များ​တို့​အား သွန်​သင်​သော လေ​ဝိ​သား​တို့​က၊ ဤ​သည်​နေ့​ရက်​သည် သင်​တို့၏​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အ​ဖို့ သန့်​ရှင်း​သော​နေ့​ဖြစ်၏။ ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ခြင်း​ကို မ​ပြု​ကြ​နှင့်။ 10 သွား​ကြ​လော့၊ မြိန်​စွာ​သော​အ​စာ​ကို စား​ကြ​လော့။ ချို​သော​အ​ရည်​ကို သောက်​ကြ​လော့။ ဆင်း​ရဲ​သော​သူ​တို့​အား ဝေ​မျှ​ကြ​လော့။ ဤ​သည်​နေ့​ရက်​သည် ငါ​တို့​ဘု​ရား​ရှင်​အ​ဖို့ သန့်​ရှင်း၏။ ဝမ်း​မ​နည်း​ကြ​နှင့်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ပေး​တော်​မူ​သော​အ​ခွင့်​နှင့် အား​ယူ၍ ဝမ်း​မြောက်​ကြ​လော့​ဟု လူ​အ​ပေါင်း​တို့​အား ဆို​ကြ၏။ 11 ထို​သို့ လေ​ဝိ​သား​တို့​က၊ ဤ​သည်​နေ့​ရက်​သည် သန့်​ရှင်း​သော​နေ့ ဖြစ်​သော​ကြောင့် တိတ်​ဆိတ်​စွာ နေ​ကြ​လော့။ ဝမ်း​နည်း​မ​နေ​ကြ​နှင့်​ဟု ဆို၍ လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ငြိမ်း​စေ​ကြ၏။ 12 လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ဟော​ပြော​သော စ​ကား​များ​ကို နား​လည်​သော​ကြောင့်၊ စား​သောက်​ခြင်း၊ သူ​တစ်​ပါး​တို့​အား ဝေ​မျှ​ခြင်း၊ အ​လွန်​ပျော်​မွေ့​ခြင်း​ကို ပြု​အံ့​သော​ငှာ သွား​ကြ၏။

13 ဒု​တိ​ယ​နေ့​ရက်​တွင်၊ အ​ဆွေ​အ​မျိုး သူ​ကြီး​များ​တို့​နှင့်​တ​ကွ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ် လေ​ဝိ​သား​တို့​သည် ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း​စ​ကား​ကို နား​လည်​အံ့​သော​ငှာ၊ ကျမ်း​တတ်​ဆ​ရာ​ဧ​ဇ​ရ​ထံ၌ စည်း​ဝေး​ကြ၏။ 14 သ​တ္တ​မ​လ​ပွဲ​ကို​ခံ​ကြ​စဉ်၊ ဣ​သ​ရေ​လ အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည် သစ်​ခက်​တဲ၌ နေ​ရ​ကြ​မည်​ဟု မော​ရှေ​အား​ဖြင့် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ထား​တော်​မူ​သော ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း​စာ၌ ရေး​ထား​ကြောင်း​ကို တွေ့​ကြ၏။ 15 ထို​စ​ကား​ကို​ကြား​သော​အ​ခါ၊ ကျမ်း​စာ၌ ပါ​သည်​အ​တိုင်း သစ်​ခက်​တဲ​တို့​ကို လုပ်​ခြင်း​ငှာ တောင်​သို့​သွား​ကြ။ သံ​လွင်​ခက်၊ ထင်း​ရှူး​ခက်၊ မု​ရ​တု​ခက်၊ စွန်​ပ​လွံ​ခက် အ​စ​ရှိ​သော ထူ​ထပ်​သော အ​ခက်​အ​လက်​မျိုး​တို့​ကို ဆောင်​ခဲ့​ကြ​ဟု ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​မှ​စ၍ ခပ်​သိမ်း​သော မြို့​ရွာ​တို့၌ ကြော်​ငြာ​ကြ၏။*ဝတ်၊ ၂၃:၃၃-၃၆၊ ၃၉-၄၃။ တရား၊ ၁၆:၁၃-၁၅။16 လူ​များ​တို့​သည် ထွက်​သွား၍၊ သစ်​ခက်​တို့​ကို ဆောင်​ခဲ့​ပြီး​လျှင် အိမ်​မိုး​ပေါ်​မှာ​လည်း​ကောင်း၊ မိ​မိ​ဝင်း​ထဲ၊ ဗိ​မာန်​တော် တံ​တိုင်း​ထဲ​မှာ​လည်း​ကောင်း၊ ရေ​တံ​ခါး​လမ်း​နှင့် ဧ​ဖ​ရိမ်​တံ​ခါး​လမ်း​မှာ​လည်း​ကောင်း သစ်​ခက်​တဲ​များ​ကို လုပ်​ကြ၏။ 17 ထို​သို့ သိမ်း​သွား​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​ရာ​ထဲ​က ထွက်​လာ​သော ပ​ရိ​သတ်​အ​ပေါင်း​တို့​သည် သစ်​ခက်​တဲ​တို့​ကို​လုပ်၍ ထိုင်​နေ​ကြ၏။ နုန်​သား ယော​ရှု​လက်​ထက်​မှ​စ၍ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် တစ်​ခါ​မျှ ထို​သို့​မ​ပြု​ကြ။ အ​လွန်​ဝမ်း​မြောက်​လျက် နေ​ကြ၏။ 18 ပ​ထ​မ​နေ့​မှ​စ၍ နောက်​ဆုံး​သော​နေ့​တိုင်​အောင်၊ နေ့​ရက်​အ​စဉ်​အ​တိုင်း ဘု​ရား​သ​ခင်၏ ပ​ည​တ္တိ​ကျမ်း​စာ​ကို ဖတ်​ရွတ်​ကြ၏။ ထို​ပွဲ​ကို ခု​နစ်​ရက်​ပတ်​လုံး​ခံ​ကြ၏။ ရှစ်​ရက်​မြောက်​သော​နေ့၌ တ​ရား​တော်​အ​တိုင်း ဓ​မ္မ​ပွဲ​ကို​လည်း​ခံ​ကြ၏။

1 Tutto il popolo si radunò come un sol uomo sulla piazza che è davanti alla porta delle Acque, e disse a Esdra, lo scriba, che portasse il libro della legge di Mosè che l’Eterno aveva dato a Israele. 2 Il primo giorno del settimo mese, il sacerdote Esdra portò la legge davanti all’assemblea, composta di uomini, di donne e di tutti quelli che erano capaci di intendere. 3 E lesse il libro sulla piazza che è davanti alla porta delle Acque, dalla mattina presto fino a mezzogiorno, in presenza degli uomini, delle donne, e di quelli che erano capaci di intendere; e tutto il popolo tendeva l’orecchio per ascoltare il libro della legge. 4 Esdra, lo scriba, stava sopra una tribuna di legno, che era stata fatta apposta, e accanto a lui stavano, a destra, Mattitia, Sema, Anania, Uria, Chilchia e Maaseia; a sinistra, Pedaia, Misael, Malchia, Casum, Casbaddana, Zaccaria e Mesullam. 5 Esdra aprì il libro alla presenza di tutto il popolo, poiché stava in un posto più elevato; e, appena ebbe aperto il libro, tutto il popolo si alzò in piedi. 6 Esdra benedisse l’Eterno, l’Iddio grande, e tutto il popolo rispose: "Amen, amen", alzando le mani; si inchinarono, e si prostrarono con la faccia a terra davanti all’Eterno. 7 Iesua, Bani, Serebia, Iamin, Accub, Sabbetai, Odia, Maaseia, Chelita, Azaria, Iozabad, Anan, Pelaia e gli altri Leviti spiegavano la legge al popolo, e il popolo stava in piedi al suo posto. 8 Essi leggevano nel libro della legge di Dio distintamente e ne spiegavano il senso, per far capire al popolo quello che leggevano. 9 Neemia, che era il governatore, Esdra, sacerdote e scriba, e i Leviti che ammaestravano il popolo, dissero a tutto il popolo: "Questo giorno è consacrato all’Eterno, al vostro Dio; non fate cordoglio e non piangete!". Poiché tutto il popolo piangeva, ascoltando le parole della legge. 10 Poi Neemia disse loro: "Andate, mangiate vivande grasse e bevete vini dolci, e mandate delle porzioni a quelli che non hanno nulla di preparato per loro; perché questo giorno è consacrato al nostro Signore; non vi rattristate; perché la gioia dell’Eterno è la vostra forza". 11 I Leviti facevano fare silenzio a tutto il popolo, dicendo: "Tacete, perché questo giorno è santo; non vi rattristate!". 12 E tutto il popolo se ne andò a mangiare, a bere, a mandare porzioni ai poveri, e a fare grande festa, perché avevano compreso le parole che erano state loro spiegate. 13 Il secondo giorno, i capifamiglia di tutto il popolo, i sacerdoti e i Leviti si radunarono presso Esdra, lo scriba, per esaminare le parole della legge. 14 Trovarono scritto nella legge che l’Eterno aveva dato per mezzo di Mosè, che i figli d’Israele dovevano abitare in capanne durante la festa del settimo mese, 15 e che in tutte le loro città e in Gerusalemme si doveva pubblicare questo bando: "Andate al monte e portate rami di olivo, rami di olivastro, rami di mirto, rami di palma e rami di alberi ombrosi, per fare delle capanne, come sta scritto". 16 Allora il popolo andò fuori, portò i rami, e si fecero ciascuno la sua capanna sul tetto della propria casa, nei loro cortili, nei cortili della casa di Dio, sulla piazza della porta delle Acque e sulla piazza della porta di Efraim. 17 Così tutta l’assemblea di quelli che erano tornati dalla deportazione si fece delle capanne, e abitò nelle capanne. Dal tempo di Giosuè, figlio di Nun, fino a quel giorno, i figli d’Israele non avevano più fatto nulla di simile. E ci fu una grandissima gioia. 18 Esdra fece la lettura del libro della legge di Dio ogni giorno, dal primo all’ultimo; la festa si celebrò durante sette giorni, e l’ottavo ci fu una solenne assemblea, com’è prescritto.