1 သင်​သည် အ​ဆင်း​လှ​ပေ၏။ ငါ​ချစ်​သော​နှ​မ၊ အ​လွန်​လှ​ပေ၏။ ဗျာ​ပါ​ဆံ​ကြား​မှာ ချိုး​မျက်​စိ​နှင့် ပြည့်​စုံ၏။ ဆံ​ပင်​သည်​လည်း ဂိ​လဒ်​တောင်​ပေါ်​မှ ဆင်း​လာ​သော ဆိတ်​စု​ကဲ့​သို့​ဖြစ်၏။ 2 သင်၏​သွား​တို့​သည်​လည်း အ​မွေး​ညှပ်၍၊ ရေ​ချိုး​ရာ​မှ တက်​လာ​သော သိုး​စု​ကဲ့​သို့​ဖြစ်​ကြ၏။ တစ်​ကောင်​မျှ​မ​လျော့။ အ​မွှာ​သာ ဖွား​တတ်​ကြ၏။ 3 နှုတ်​ခမ်း​သည်​လည်း နီ​ထွေး​သော​ကြိုး​နှင့် တူ၏။ စ​ကား​သံ​လည်း သာ​ယာ​ပေ၏။ နား​ပန်း​ဆံ​ကြား​မှာ ပါး​တို့​သည် သ​လဲ​သီး​ယှက်​နှင့် တူ​ကြ၏။ 4 လည်​ပင်း​သည်​လည်း၊ သူ​ရဲ​တို့​သာ သုံး​ဆောင်​တတ်​သော ဒိုင်း​လွှား​တစ်​ထောင် ဆွဲ​ထား​သော လက်​နက်​စုံ ဘ​ဏ္ဍာ​တိုက်​တည်း​ဟူ​သော ဒါ​ဝိဒ်​မင်း၏ ရဲ​တိုက်​နှင့်​တူ၏။ 5 ရင်​သား​နှစ်​ဖက်​တို့​သည် နှင်း​တော၌ ကျက်​စား​သော ဒ​ရယ်​သ​ငယ်​အ​မွှာ​နှင့် တူ​ကြ၏။ 6 မိုး​မ​သောက်၊ မှောင်​မိုက်​အ​ရိပ်​မ​ပြေး​မီ၊ ငါ​သည်​မု​ရန်​တောင်​နှင့် လော​ဗန်​ကုန်း​သို့ သွား​မည်။ 7 ငါ​ချစ်​သော​နှ​မ၊ သင်​သည် အ​ပြစ်​တစ်​စုံ​တစ်​ခု​မျှ မ​ရှိ။ တစ်​ကိုယ်​လုံး​လှ​ပေ၏။

8 ငါ​နှင့်​အ​တူ လေ​ဗ​နုန်​တောင်​က လာ​ပါ​အ​ပယ်။ ငါ​နှင့်​အ​တူ လေ​ဗ​နုန်​တောင်​က လာ​ပါ။ အာ​မ​န​တောင်​ထိပ်၊ ရှ​နိ​ရ​တောင်၊ ဟေ​ရ​မုန်​တောင်​ထိပ်၊ ခြင်္သေ့​တွင်း​များ၊ ကျား​သစ်​နေ​ရာ တောင်​များ​အ​ပေါ်​က ကြည့်​ရှု​ပါ။ 9 ငါ့​နှ​မ၊ ငါ့​ခင်​ပွန်း၊ သင်​သည် ငါ့​နှ​လုံး​ကို​လု​ယူ​ပြီ။ သင်၏​မျက်​စိ​တစ်​ကြည့်၊ လည်​ပင်း​တစ်​လှည့်​ဖြင့် ငါ​နှ​လုံး​ကို လု​ယူ​ပြီ။ 10 ငါ့​နှ​မ၊ ငါ့​ခင်​ပွန်း၊ သင်၏​မေ​တ္တာ​သည် အ​လွန်​ချို​ပေ၏။ သင်၏​မေ​တ္တာ​သည် စ​ပျစ်​ရည်​ထက် အ​ထူး​သ​ဖြင့် ကောင်း​ပေ၏။ သင်း​ထုံ​သော နံ့​သာ​ဆီ​သည် နံ့​သာ​မျိုး​တ​ကာ​တို့​ထက် အ​ထူး​သ​ဖြင့် မွှေး​ကြိုင်​ပေ၏။ 11 ငါ့​ခင်​ပွန်း၊ သင်၏​နှုတ်​ခမ်း​သည် ပျား​လ​ပို့​ကဲ့​သို့​ယို​တတ်၏။ လျှာ​အောက်​မှာ နို့​နှင့် ပျား​ရည်​ရှိ၏။ အ​ဝတ်​တန်​ဆာ​သည်​လည်း လေ​ဗ​နုန်​အ​မွှေး​အ​ကြိုင်​ကဲ့​သို့ မွှေး​ကြိုင်​လျက်​ရှိ၏။ 12 ငါ့​နှ​မ၊ ငါ့​ခင်​ပွန်း​သည် ဝင်း​ကာ​သော​ဥ​ယျာဉ်၊ ပိတ်​ထား​သော ရေ​ကန်၊ တံ​ဆိပ်​ခတ်​ထား​သော ရေ​တွင်း ဖြစ်​ပေ၏။ 13 သင်၏​ပျိုး​ပင်​တို့​ကား၊ ချို​သော​အ​သီး​ကို သီး​တတ်​သော သ​လဲ​တော၊ နာ​ဒု​ပင်​နှင့်​ရော​သော ဟင်္နာ​တော၊ 14 နာ​ဒု​ပင်၊ ကု​ရ​ကု​မ​ပင်၊ ကြံ​ပင်၊ သစ်​ကြံ​ပိုး​ပင်၊ လော​ဗန်​ပင်​မျိုး၊ မု​ရန်​ပင်၊ အ​ကျော်​ပင်၊ အ​မြတ်​ဆုံး​သော နံ့​သာ​ပင်​မျိုး ပါ​ကြ၏။ 15 ဥ​ယျာဉ်​များ​ကို ရေ​လောင်း​စ​ရာ​ရေ​ကန်၊ စမ်း​ရေ​တွင်း၊ လေ​ဗ​နုန်​တောင်​က စီး​ထွက်​သော မြစ်​ရေ​လည်း​ပါ​သ​တည်း။

16 မြောက်​လေ၊ နိုး​ပါ။ တောင်​လေ၊ လာ​ပါ။ ငါ့​ဥ​ယျာဉ်​အ​ပေါ်​သို့​လာ​ကြ​ပါ။ မွှေး​ကြိုင်​သော အ​နံ့​သည် ပျံ့​လှိုင်​ပါ​စေ။ ငါ​ချစ်​ရာ​သ​ခင်​သည် ဥ​ယျာဉ်​တော်​သို့​ဝင်၍၊ ချို​သော​အ​သီး​ကို စား​တော်​မူ​ပါ​စေ။

L’amato all’amata:

1 Come sei bella, amica mia, come sei bella! I tuoi occhi, dietro al tuo velo, somigliano a quelli delle colombe; i tuoi capelli sono come un gregge di capre, sospese ai fianchi del monte di Galaad. 2 I tuoi denti sono come un branco di pecore tosate che tornano dal lavatoio; tutte hanno dei gemelli, non ce n’è nessuna che sia sterile. 3 Le tue labbra somigliano a un filo di scarlatto e la tua bocca è graziosa; le tue gote, dietro il tuo velo, sono come un pezzo di melagrana. 4 Il tuo collo è come la torre di Davide, costruita per essere un’armeria; mille scudi vi sono appesi, tutte le targhe dei prodi. 5 I tuoi seni sono due gemelli di gazzella, che pascolano fra i gigli. 6 Prima che spiri la brezza del giorno e che le ombre fuggano, io me ne andrò al monte della mirra e al colle dell’incenso. 7 Tu sei tutta bella, amica mia, e non c’è nessun difetto in te. 8 Vieni con me dal Libano, o mia sposa, vieni con me dal Libano! Guarda dalla cima dell’Amana, dalla cima del Senir e dell’Ermon, dalle spelonche dei leoni, dai monti dei leopardi. 9 Tu mi hai rapito il cuore, o mia sorella, o sposa mia! Tu mi hai rapito il cuore con un solo dei tuoi sguardi, con uno solo dei monili del tuo collo. 10 Quanto sono dolci le tue carezze, o mia sorella, o sposa mia! Come le tue carezze sono migliori del vino, come l’odore dei tuoi profumi è più soave di tutti gli aromi! 11 O sposa mia, le tue labbra stillano miele, miele e latte sono sotto la tua lingua, e l’odore delle tue vesti è come l’odore del Libano. 12 O mia sorella, o sposa mia, tu sei un giardino serrato, una sorgente chiusa, una fonte sigillata. 13 I tuoi germogli sono un giardino di melograni e di alberi di frutti deliziosi, di piante di cipro e di nardo; 14 di nardo e di croco, di canna odorosa e di cinnamomo, e di ogni albero da incenso; di mirra e di aloe, e di ogni più squisito aroma. 15 Tu sei una fontana di giardino, una sorgente di acqua viva, un ruscello che scende giù dal Libano.

L’amata all’amato:

16 Sorgi, vento del nord, e vieni, o vento del sud! Soffiate sul mio giardino, in modo che se ne spandano gli aromi! Venga l’amico mio nel suo giardino, e ne mangi i frutti deliziosi!