1 ယော​န​သည် အ​လွန်​စိတ်​ညစ်၍ အ​မျက်​ထွက်​သ​ဖြင့်၊ အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ အ​ကျွန်ုပ်​တောင်း​ပန်​ပါ၏။ အ​ကျွန်ုပ်​သည် ကိုယ်​ပြည်၌​ရှိ​စဉ်၊ ဤ​သို့​ပြော​ပါ​ပြီ​မ​ဟုတ်​လော။ ထို​ကြောင့်၊ ကိုယ်​တော်​ထံ​မှ တာ​ရှု​မြို့​သို့ ကြိုး​စား၍ ပြေး​ပါ၏။ 2 ကိုယ်​တော်​သည် သ​နား​စုံ​မက်​တတ်​သော​ဘု​ရား​ဖြစ်၍ စိတ်​ရှည်​သော​သ​ဘော၊ ကျေး​ဇူး​ပြု​ချင်​သော​သ​ဘော၊ အ​ပြစ်​ဒဏ်​ပေး​မည့်​အ​မှု​ကို နောင်​တ​ရ​တတ်​သော သ​ဘော​ရှိ​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို အ​ကျွန်ုပ်​သိ​ပါ၏။*ထွ၊ ၃၄:၆။3 သို့​ဖြစ်၍၊ အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ အ​ကျွန်ုပ်​အ​သက်​ကို နုတ်​ယူ​တော်​မူ​ပါ။ အ​ကျွန်ုပ်​အ​သက်​ရှင်​ခြင်း​ထက် သေ​ခြင်း​သည် သာ၍​ကောင်း​ပါ​သည်​ဟု တောင်း​လျှောက်​လေ၏။*၃​ရာ၊ ၁၉:၄။4 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​သည် အ​မျက်​ထွက် ကောင်း​သ​လော​ဟု မေး​တော်​မူ၏။

5 ယော​န​သည် မြို့၌ အ​ဘယ်​သို့​ဖြစ်​မည်​ကို သိ​မြင်​ခြင်း​ငှာ၊ မြို့​ပြင်​သို့​ထွက်၍ မြို့​အ​ရှေ့​မျက်​နှာ၌ တဲ​မိုး​ကို​လုပ်​ပြီး​လျှင်၊ အ​မိုး​အ​ရိပ်​တွင် ထိုင်၍​နေ၏။ 6 အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်​လည်း ကြက်​ဆူ​ပင်​ကို ပြင်​ဆင်​ပြီး​လျှင်၊ ယော​န၏​စိတ်​ကို ပြေ​စေ​ခြင်း​ငှာ သူ့​ခေါင်း​ပေါ်​မှာ​လွှမ်း၍ မိုး​စေ​တော်​မူ၏။ ထို​အ​ပင်​ကြောင့် ယော​န​သည် အ​လွန် အား​ရ​ဝမ်း​မြောက်၏။ 7 နက်​ဖြန်​မိုး​လင်း​သော​အ​ခါ ဘု​ရား​သ​ခင်​ခန့်​ထား​တော်​မူ​သော ပိုး​ကောင်​သည် ကြက်​ဆူ​ပင်​ကို​ကိုက်၍ ညှိုး​နွမ်း​စေ၏။ 8 နေ​ထွက်​သော​အ​ခါ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် အ​လွန်​ပူ​သော​အ​ရှေ့​လေ​ကို ပြင်​ဆင်​တော်​မူ၍၊ ယော​န၏​ခေါင်း​ကို နေ​ထိ​ခိုက်​သ​ဖြင့် သူ​သည် မော၍ သေ​ချင်​သော​စိတ်​ရှိ​လျက်၊ ငါ့​အ​သက်​သေ​ခြင်း​သည် ရှင်​ခြင်း​ထက် သာ၍​ကောင်း​သည်​ဟု မြည်​တမ်း​လေ၏။ 9 ဘု​ရား​သ​ခင်​က​လည်း၊ သင်​သည် ကြက်​ဆူ​ပင်​အ​တွက် အ​မျက်​ထွက်​ကောင်း​သ​လော​ဟု မေး​တော်​မူ​လျှင်၊ ယော​န​က၊ အ​ကျွန်ုပ်​သည် အ​သက်​သေ​သည်​တိုင်​အောင် အ​မျက်​ထွက်​ကောင်း​ပါ​သည်​ဟု လျှောက်​ဆို၏။ 10 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​သည် ပင်​ပန်း​စွာ​မ​လုပ်၊ ကြီး​ပွား​စေ​ခြင်း​ငှာ​လည်း မ​ပြု​စု၊ တစ်​ည​ချင်း​တွင် ပေါက်၍ တစ်​ည​ချင်း​တွင် သေ​သော ကြက်​ဆူ​ပင်​ကို ငါနှ​မြော​သည်​တ​ကား။ 11 ငါ​သည် များ​စွာ​သော တိ​ရ​စ္ဆာန်​တို့​ကို မ​ဆို၊ ကိုယ်​လက်​ယာ​လက်​နှင့် လက်​ဝဲ​လက်​ကို​မျှ ပိုင်း​ခြား၍ မ​သိ​သော သူ​တစ်​သိန်း​နှစ်​သောင်း​မ​က၊ လူ​များ​သော နိ​နေ​ဝေ​မြို့​ကြီး​ကို ငါ​နှ​မြော​သင့်​သည် မ​ဟုတ်​လော​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။

ပ​ရော​ဖက်​ယော​န၏​ဝ​တ္ထု​ပြီး၏။

1 Mas isso desagradou extremamente a Jonas, e ele ficou *Jn 4.4,9;Mt 20.15;Lc 15.28irado. 2 *Jr 20.7Orou a Jeová e disse: Ah! Jeová, não foi esta a minha palavra, estando eu ainda no meu país? Por isso é que me apressei *Jn 1.3a fugir para Társis, pois eu sabia que tu és um *Êx 34.6;Nm 14.18;Sl 86.5,15;Jl 2.13;Mq 7.18Deus clemente e misericordioso, tardio em irar-se e de grande beneficência e que te arrependes do mal. 3 Agora, Jeová, *Jn 4.8;1Rs 19.4;Jó 6.8-9tira-me a vida, pois *Jó 7.15-16;Ec 7.1melhor me é morrer do que viver. 4 Respondeu Jeová: *Jn 4.9;Mt 20.11,15Fica-te bem a tua ira? 5 Então, Jonas saiu da cidade e *1Rs 19.9,13se assentou ao oriente dela; ali, fez para si uma barraca e, debaixo dela, sentou-se à sombra, até ver o que houvesse de suceder à cidade.

6 *Jn 1.17Deus Jeová preparou um palma-christi e fê-lo subir por cima de Jonas, para que lhe desse sombra sobre a cabeça, a fim de o livrar do seu mau estado. Jonas, pois, ficou em *Am 6.13extremo contente por causa do palma-christi. 7 Deus, porém, preparou um bicho ao romper da alva no dia seguinte, e o bicho feriu o palma-christi, de sorte que *Jl 1.12se secou. 8 Ao nascer do sol, preparou Deus um *Ez 19.12;Os 13.15vento calmoso do oriente; o *Sl 121.6;Is 49.10sol deu na cabeça de Jonas, de maneira que desmaiou; pediu para si a *Jn 4.3morte e disse: Melhor me é morrer do que viver. 9 Deus perguntou a Jonas: *Jn 4.4Fica-te bem a tua ira por causa do palma-christi? Respondeu ele: Tenho razão de me irar até a morte. 10 Jeová disse: Tu tiveste compaixão do palma-christi, pela qual não trabalhaste, nem fizeste crescer; que nasceu numa noite e numa noite pereceu. 11 Não hei de eu *Jn 3.10ter compaixão da *Jn 3.3grande cidade de *Jn 1.2;3.2-3Nínive, em que há mais de cento e vinte mil pessoas que *Dt 1.39;Is 7.16não sabem discernir entre a sua mão direita e a sua esquerda, e também muito *Sl 36.6gado?