25 ดเถด มชายคนหนงในกรงเยรซาเลมชอสเมโอน เปนคนชอบธรรมและเกรงกลวพระเจา และคอยเวลาซงพวกอสราเอลจะไดรบความบรรเทาทกข และพระวญญาณบรสทธทรงสถตกบทาน26 พระวญญาณบรสทธไดทรงสำแดงแกทานวา ทานจะไมตายจนกวาจะไดเหนพระครสตขององคพระผเปนเจา27 สเมโอนเขาไปในพระวหารโดยพระวญญาณทรงนำ และเมอบดามารดาไดนำพระกมารเยซเขาไป เพอจะกระทำแกพระกมารตามธรรมเนยมแหงพระราชบญญต28 สเมโอนจงอมพระกมาร และสรรเสรญพระเจาวา29 "ขาแตองคพระผเปนเจา บดนพระองคทรงใหผรบใชของพระองคไปเปนสขตามพระดำรสของพระองค30 เพราะวาตาของขาพระองคไดเหนความรอดของพระองคแลว31 ซงพระองคไดทรงจดเตรยมไวตอหนาบรรดาชนชาตทงหลาย32 เปนสวางสองแสงแกคนตางชาตและเปนสงาราศของพวกอสราเอล ชนชาตของพระองค"