เพลงสดุ​ดี 137

ความมั่นคงของพวกยิวในเมื่อเขาเป็นเชลย

1 ณ ริมฝั่งแม่น้ำแห่งบาบิโลนเรานั่งลง เมื่อได้ระลึกถึงศิโยนเราก็​ร่ำไห้ 2 ในท่ามกลางที่นั่นเราแขวนพิณเขาคู่ของเราไว้​ที่​ต้นหลิว 3 เพราะที่นั่นผู้​ที่​นำเราไปเป็นเชลยต้องการให้เราร้องเพลง และผู้​ที่​ปล้นเราต้องการให้​สนุกสนาน เขาว่า "จงร้องเพลงศิโยนสักบทหนึ่งให้เราฟัง" 4 เราจะร้องเพลงของพระเยโฮวาห์​ได้​อย่างไร ที่​ในแผ่นดินต่างด้าว 5 โอ เยรูซาเล็มเอ๋ย ถ้าข้าพเจ้าลืมเธอก็​ขอให้​มือขวาของข้าพเจ้าลืมฝีมือเสีย 6 ขอให้​ลิ้นของข้าพเจ้าเกาะติดเพดานปากของข้าพเจ้า ถ้าว่าข้าพเจ้าไม่ระลึกถึงเธอ ถ้าว่าข้าพเจ้ามิ​ได้​ตั้งเยรูซาเล็มไว้เหนือความชื่นบานอันสูงที่สุดของข้าพเจ้า 7 โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในวันแห่งเยรูซาเล็มขอทรงระลึกถึงคนเอโดม ผู้​ที่​พูดว่า "จงทลายเสีย จงทลายเสีย ลงไปจนถึงรากฐานของมัน" 8 โอ ธิดาแห่งบาบิโลนเอ๋ย ซึ่งจะต้องล้างผลาญเสีย ความสุขจงมี​แก่​ผู้​ที่​สนองเจ้าให้สมกั​บท​ี่​เจ้​าได้กระทำกับเรา 9 ความสุขจงมี​แก่​ผู้​ที่​เอาลูกเล็กเด็กแดงของเจ้าเหวี่ยงกระแทกลงกั​บก​้อนหิน