1 Ein Lied Davids im höhern Chor. Ich freue mich des, das mir geredet ist, daß wir werden ins Haus des HErrn gehen,2 und daß unsere Füße werden stehen in deinen Toren, Jerusalem.3 ist gebauet, daß es eine Stadt sei, da man zusammenkommen soll,4 da die Stämme hinaufgehen sollen, nämlich die Stämme des HErrn, zu predigen dem Volk Israel, zu danken dem Namen des HErrn.5 Denn daselbst sitzen die Stühle zum Gericht, die Stühle des Hauses David.6 Wünschet Jerusalem Glück! Es müsse wohlgehen denen, die dich lieben!7 Es müsse Friede sein inwendig in deinen Mauern und Glück in deinen Palästen!8 Um meiner Brüder und Freunde willen will ich dir Frieden wünschen.9 Um des Hauses willen des HErrn, unsers Gottes, will ich dein Bestes suchen.

1 Kanto de suprenirado. De David. Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.2 Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,3 Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu ĉio kuniĝis.4 Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laŭ la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.5 Ĉar tie staris tronoj de juĝo, Tronoj de la domo de David.6 Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.7 Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.8 Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.9 Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.