1 Ko te tangata i whanau i te wahine, he torutoru ona ra; ki tonu ano i te raruraru.2 Ano he puawai ia e puta mai ana, e kotia iho ana: rere ana ia, ano he atarangi, kahore hoki he tumautanga.3 E titiro mai ano ranei ou kanohi ki te penei? E mea ranei koe i ahau kia whakawa taua ki a taua?4 Ko wai hei homai i te mea ma i roto i te mea poke? Hore rawa.5 Kua rite na hoki nga ra mona: kei a koe te maha o ona marama; takoto rawa i a koe te tikanga mona, a e kore ia e whiti ki tua.6 Tahuri ke atu te titiro i a ia, kia ai ona pariratanga, kia ata tutuki ai tona ra, kia rite ai ki o te kaimahi.7 Ka ai hoki he whakaaronga ki te rakau i tapahia, tera ano e pariri, e kore ano hoki e mutu te wana o tona pihi.8 Ahakoa kua tawhitotia tona pakiaka a ki te whenua, a kua mate tona tinana i roto i te oneone;9 Heoi ma te haunga o te wai ka pihi, ka kokiri ona peka ano ko ta te mea tupu.10 Ko te tangata ia, mate iho, marere noa iho; ae, ka hamo te tangata, a kei hea ia?11 Pera i nga wai e he mai nei i te moana, i te awa e mimiti ana, ka maroke;12 E pera ana ano te tangata, e takoto ana a kahore he whakatikanga ake: kahore he marangatanga ake mo ratou, a kia kore ra ano nga rangi; e kore ano ratou e ara i to ratou moe.13 Aue, kia huna noatia oti ahau e koe ki te po, kia waihotia noatia iho ahau e koe kia ngaro ana, kia hoki ra ano tou riri; kia rohea noatia mai e koe tetahi wa moku, a ka mahara mai ai ano ki ahau!14 Ki te mate te tangata, e ora ano ranei ia? Ka tatari ahau i nga ra katoa o toku ngananga, kia tae mai ra ano he whakaputanga moku.15 Mau e karanga, kia whakao atu ai ahau; kahore hoki e kore ka matenui koe ki te mahi a ou ringa.16 Inaianei hoki e taua ana e koe oku hikoinga; he teka ianei e matatau tonu mai ana koe ki toku hara?17 Hiri rawa toku he ki roto ki te putea, tuitui rawa e koe toku kino.18 He pono ko te maunga e horo ana e memeha noa ake ana, e nekehia ana te toka i tona wahi;19 E ngau ana te wai i nga kohatu; ma tona puhaketanga e horoi atu te puehu o te whenua; a whakangaromia iho e koe te tumanako a te tangata.20 Taea ana ia e koe ake tonu atu, a pahure ana ia; puta ke ana i a koe tona mata, a tonoa atu ana ia kia haere.21 Ko te whakahonoretanga o ana tama, kahore e mohiotia e ia; ka hoki iho ratou hei ware, heoi kahore tetahi aha o ratou e maharatia e ia.22 E mamae ano ia te kikokiko o tona tinana, a ka tangi tona wairua i roto i a ia.

1 ‹‹İnsanı kadın doğurur, 2 Günleri sayılı ve sıkıntı doludur.2 Çiçek gibi açıp solar, 2 Gölge gibi gelip geçer.3 Gözlerini böyle birine mi dikiyorsun, 2 Yargılamak için önüne çağırıyorsun?4 Kim temizi kirliden çıkarabilir? 2 Hiç kimse!5 Madem insanın günleri belirlenmiş, 2 Aylarının sayısı saptanmış, 2 Sınır koymuşsun, öteye geçemez;6 Gözünü ondan ayır da, 2 Çalışma saatini dolduran gündelikçi gibi rahat etsin.7 ‹‹Oysa bir ağaç için umut vardır, 2 Kesilse, yeniden sürgün verir, 2 Eksilmez filizleri.8 Kökü yerde kocasa, 2 Kütüğü toprakta ölse bile,9 Su kokusu alır almaz filizlenir, 2 Bir fidan gibi dal budak salar.10 İnsan ise ölüp yok olur, 2 Son soluğunu verir ve her şey biter.11 Suyu akıp giden göl 2 Ya da kuruyan ırmak nasıl çöle dönerse,12 İnsan da öyle, yatar, bir daha kalkmaz, 2 Gökler yok oluncaya dek uyanmaz, 2 Uyandırılmaz.13 ‹‹Keşke beni ölüler diyarına gizlesen, 2 Öfken geçinceye dek saklasan, 2 Bana bir süre versen de, beni sonra anımsasan.14 İnsan ölür de dirilir mi? 2 Başka biri nöbetimi devralıncaya dek 2 Savaş boyunca umutla beklerdim.15 Sen çağırırdın, ben yanıtlardım, 2 Ellerinle yaptığın yaratığı özlerdin.16 O zaman adımlarımı sayar, 2 Günahımın hesabını tutmazdın.17 İsyanımı torbaya koyup mühürler, 2 Suçumu örterdin.18 ‹‹Ama dağın yıkılıp çöktüğü, 2 Kayanın yerinden taşındığı,19 Suyun taşı aşındırdığı, 2 Selin toprağı sürükleyip götürdüğü gibi, 2 İnsanın umudunu yok ediyorsun.20 Onu hep yenersin, yok olup gider, 2 Çehresini değiştirir, uzağa gönderirsin.21 Oğulları saygı görür, onun haberi olmaz, 2 Aşağılanırlar, anlamaz.22 Ancak kendi canının acısını duyar, 2 Yalnız kendisi için yas tutar.››