1 Me, o Jovan o starešina, pišinava e gospogjake soj tani birimi hem lakere čhavenge* so mangava len ko čačipe – hem na samo me, nego sarinen so pendžarena o čačipe – 2 sebepi o čačipe so živinela ki amende hem so ka ovel amencar zasekogaš.

3 Blagodat, milost hem mir e Devlestar o Dad hem e Isuse Hristostar, e Dadeskere Čhavestar, ka ovel amencar ko čačipe hem ko mangipe.

4 But sijum radosno so maškar te čhave arakhlum nesaven so živinena ko čačipe, baš agjar sar so primingjem i zapoved e Dadestar. 5 I akana, gospogjo, na pišinava tuke nevi zapoved, nego adaja so isi amen taro početok – rodava te manga amen jekh jekheja. 6 A o mangipe tano akava: te živina spored leskere zapovedija. Sar so šungjen taro početok, adaja zapoved: te živina ko mangipe.

7 Pišinava akava soske but hovavne manuša pojavisalile ko sveto, so na priznajnena deka o Isus Hristos alo ko telo. O asavko manuš tano hovavno hem antihrist. 8 Pazinen tumen te na našaven adava bašo so kergjem buti, nego te priminen celosno i plata. 9 Sekoj so na ačhola ko učibe e Hristoskoro, nego cidela pe lestar, nane le e Devle. A sekoj so ačhola ko adava učibe, isi le hem e Dade hem e Čhave. 10 Ako nekoj alo tumende, a na anela akava učibe, ma priminen le ko tumaro kher hem ma pozdravinen tumen leja. 11 Soske koj pozdravinela pe leja, učestvinela ko leskere lošna dejla.

12 Isi man but te pišinav tumenge, ama na mangava preku lil, nego nadinava man deka ka avav tumende hem ka kerav tumencar lafi muj mujeja. Agjar amari radost ka ovel pherdi.

13 Pozdravinena tut te phenjakere čhave soj birime e Devlestar.