1 Psaume de David, [donné] au maître chantre, [pour le chanter] sur Ajelet-Hassachar. Mon Dieu! mon Dieu! pourquoi m'as-tu abandonné, t'éloignant de ma délivrance, et des paroles de mon rugissement?2 Mon Dieu! je crie de jour, mais tu ne réponds point; et de nuit, et je ne cesse point.3 Toutefois tu es le Saint habitant [au milieu des] louanges d'Israël.4 Nos pères se sont confiés en toi; ils se sont confiés, et tu les as délivrés;5 Ils ont crié vers toi, et ils ont été délivrés; ils se sont appuyés sur toi, et ils n'ont point été confus.6 Mais moi, je suis un ver, et non point un homme, l'opprobre des hommes, et le méprisé du peuple.7 Tous ceux qui me voient, se moquent de moi; ils me font la moue; ils branlent la tête.8 Il s'abandonne, disent-ils, à l'Eternel; qu'il le délivre, et qu'il le retire, puisqu'il prend son bon plaisir en lui.9 Cependant c'est toi qui m'as tiré hors du ventre [de ma mère], qui m'as mis en sûreté lorsque j'étais aux mamelles de ma mère.10 J'ai été mis en ta charge dès la matrice; tu es mon [Dieu] Fort dès le ventre de ma mère.11 Ne t'éloigne point de moi; car la détresse est près [de moi], et il n'y a personne qui me secoure.12 Plusieurs taureaux m'ont environné; de puissants [taureaux] de Basan m'ont entouré.13 Ils ont ouvert leur gueule contre moi, [comme] un lion déchirant et rugissant.14 Je me suis écoulé comme de l'eau, et tous mes os sont déjoints; mon cœur est comme de la cire, s'étant fondu dans mes entrailles.15 Ma vigueur est desséchée comme de la brique, et ma langue tient à mon palais, et tu m'as mis dans la poussière de la mort.16 Car des chiens m'ont environné, une assemblée de méchants m'a entouré; ils ont percé mes mains et mes pieds.17 Je compterais tous mes os un par un; ils me contemplent, ils me regardent.18 Ils partagent entr’eux mes vêtements, et jettent le sort sur ma robe.19 Toi donc, Eternel! ne t'éloigne point; ma force, hâte-toi de me secourir.20 Délivre ma vie de l'épée, [délivre] mon unique de la patte du chien.21 Délivre-moi de la gueule du lion, et réponds-moi [en me retirant] d'entre les cornes des licornes.22 Je déclarerai ton Nom à mes frères, je te louerai au milieu de l'assemblée.23 Vous qui craignez l'Eternel, louez le; toute la race de Jacob, glorifiez-le; et toute la race d'Israël redoutez-le.24 Car il n'a point méprisé ni dédaigné l'affliction de l'affligé, et n'a point caché sa face arrière de lui; mais quand l'affligé a crié vers lui, il l'a exaucé.25 Ma louange commencera par toi dans la grande assemblée; je rendrai mes vœux en la présence de ceux qui te craignent.26 Les débonnaires mangeront, et seront rassasiés; ceux qui cherchent l'Eternel le loueront; votre cœur vivra à perpétuité.27 Tous les bouts de la terre s'en souviendront, et ils se convertiront à l'Eternel, et toutes les familles des nations se prosterneront devant toi.28 Car le règne appartient à l'Eternel, et il domine sur les nations.29 Tous les gens de la terre mangeront, et se prosterneront devant lui; tous ceux qui descendent en la poudre s'inclineront, même celui qui ne peut garantir sa vie.30 La postérité le servira, [et] sera consacrée au Seigneur d'âge en âge.31 Ils viendront, et ils publieront sa justice au peuple qui naîtra, parce qu'il aura fait ces choses.

1 Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin? 2 Niçin bana yardım etmekten, 2 Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?2 Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun, 2 Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.3 Oysa sen kutsalsın, 2 İsrailin övgüleri üzerine taht kuran sensin.4 Sana güvendiler atalarımız, 2 Sana dayandılar, onları kurtardın.5 Sana yakarıp kurtuldular, 2 Sana güvendiler, aldanmadılar.6 Ama ben insan değil, toprak kurduyum, 2 İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.7 Beni gören herkes alay ediyor, 2 Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,8 ‹‹Sırtını RABbe dayadı, kurtarsın bakalım onu, 2 Madem onu seviyor, yardım etsin!››9 Oysa beni ana rahminden çıkaran, 2 Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.10 Doğuşumdan beri sana teslim edildim, 2 Ana rahminden beri Tanrım sensin.11 Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda, 2 Yardım edecek kimse yok.12 Boğalar kuşatıyor beni, 2 Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.13 Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi 2 Ağızlarını açıyorlar bana.14 Su gibi dökülüyorum, 2 Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor; 2 Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.15 Gücüm çömlek parçası gibi kurudu, 2 Dilim damağıma yapışıyor; 2 Beni ölüm toprağına yatırdın.16 Köpekler kuşatıyor beni, 2 Kötüler sürüsü çevremi sarıyor, 2 Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.17 Bütün kemiklerimi sayar oldum, 2 Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.18 Giysilerimi aralarında paylaşıyor, 2 Elbisem için kura çekiyorlar.19 Ama sen, ya RAB, uzak durma; 2 Ey gücüm benim, yardımıma koş!20 Canımı kılıçtan, 2 Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!21 Kurtar beni aslanın ağzından, 2 Yaban öküzlerinin boynuzundan. 2 Yanıt ver bana!22 Adını kardeşlerime duyurayım, 2 Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:23 Ey sizler, RABden korkanlar, Ona övgüler sunun! 2 Ey Yakup soyu, Onu yüceltin! 2 Ey İsrail soyu, Ona saygı gösterin!24 Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı, 2 Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi; 2 Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.25 Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta, 2 Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.26 Yoksullar yiyip doyacak, 2 RABbe yönelenler Ona övgü sunacak. 2 Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!27 Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RABbe dönecek, 2 Ulusların bütün soyları Onun önünde yere kapanacak.28 Çünkü egemenlik RABbindir, 2 Ulusları O yönetir.29 Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak 2 Ve Onun önünde yere kapanacak, 2 Toprağa gidenler, 2 Ölümlerine engel olamayanlar, 2 Eğilecekler Onun önünde.30 Gelecek kuşaklar Ona kulluk edecek, 2 Rab yeni kuşaklara anlatılacak.31 O'nun kurtarışını, 2 ‹‹Rab yaptı bunları›› diyerek, 2 Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.