Pular para o conteúdo
Publicidade

2 Coríntios 1

ACF

He Mihi

1 Pāora, i paingia e te Atua hei āpōtoro Īhu Karaiti, te teina hoki, Tīmoti,

Ki te hāhi a te Atua i Koriniti, rātou ko te hunga tapu katoa i Akāia puta noa:

2 Kia tau ki a koutou te aroha noa me te rangimārie, he mea te Atua, tātou Matua, te Ariki hoki, Īhu Karaiti.

Ka Whakawhetai a Pāora ki te Atua

3 Kia whakapaingia te Atua, te Matua o tātou Ariki, o Īhu Karaiti, te Matua o ngā mahi tohu, te Atua o te whakamārie katoa; 4 ko ia hoki te kaiwhakamārie i a mātou i ō mātou pāweratanga katoa, e taea ai e mātou te whakamārie te hunga e pēhia ana e te aha, e te aha, te whakamārie e whakamārie nei te Atua i a mātou. 5 I te mea kei te hira tonu ngā mamae o te Karaiti i roto i a mātou, kei te pērā anō te hira o mātou whakamārietanga i roto i a te Karaiti. 6 , ahakoa tūkinotia mātou, he mea tēnā kia whakamārietia ai, kia whakaorangia ai koutou; ahakoa rānei whakamārietia mātou, he mea tēnā kia whakamārietia ai koutou, koia tēnā e mahi , i a koutou ka whakaririka kau ki aua mamae e mamae nei hoki mātou. 7 E ū ana hoki mātou whakaaro ki a koutou, i te mōhio iho, ka uru koutou ki ngā mamae, ka uru anō hoki koutou ki te whakamārietanga.

8 Kāhore hoki mātou e pai kia ngaro i a koutou, e ōku tēina, te pāweratanga i tūpono ki a mātou i Āhia, te tino taimaha o te pēhanga i a mātou, nuku noa atu i mātou kaha, poroporoaki ana mātou ki te ora. 9 Āe, i roto anō i a mātou te kupu te mate, kia kaua ō mātou whakaaro e ū ki a mātou anō, engari ki te Atua, ki te kaiwhakaara i te hunga mate. 10 Nāna mātou i whakaora i taua mate nui, ā, e whakaora anō ia. E ū ana ō mātou whakaaro ki a ia, tērā ia e whakaora tonu i a mātou; 11 me koutou hoki ka āwhina tahi , ki koutou īnoi mātou; kia whakawhetai te tokomaha mātou, te aroha noa te tokomaha i hōmai ki a mātou.

Ka Rerekē ngā Whakaaro o Pāora

12 Ko mātou whakamanamana hoki ko tēnei, ko te whakaaetanga ake o mātou hinengaro, kei runga i te tapu, i te tapatahi o te Atua, ehara i te mea kei runga i te kikokiko mōhio, engari i te Atua aroha noa, mātou whakahaere i te ao, ki a koutou rawa anō ia. 13 Ehara hoki mātou e tuhituhi atu nei ki a koutou i te mea i koutou e kōrero i te pukapuka, e whakaae ; ā, e ū ana tōku whakaaro, e whakaae koutou taea noatia te mutunga; 14 me koutou anō i whakaae mai ko tētahi wāhi ki a mātou, ko mātou koutou e whakamanamana ai, pērā hoki me koutou, ko koutou mātou e whakamanamana ai i te o tātou Ariki, o Īhu.

15 , i tōku whakapono ki tēnei, i mea ahau kia haere atu i mua ki a koutou, kia rua ai painga ki a koutou; 16 kia tika atu koutou ki Makeronia, ā, kia hoki mai i Makeronia ki a koutou, ā, koutou e whakatika atu tāku haere ki Hūria. 17 , i ahau ka whakaaro i tēnei, i hanga noa iho rānei tōku ngākau? He whakaaro rānei te kikokiko ōku whakaaro e mea ai ahau, "Āe, āe, kāhore, kāhore?"

18 Otirā, i te mea he pono te Atua, ehara mātou kupu ki a koutou i te "Āe," i te "Kāhore." 19 Ko te Tama hoki a te Atua, ko Īhu Karaiti, i kauwhautia e mātou i roto i a koutou, arā e ahau, e Hirawanu, e Tīmoti, ehara i te "Āe," i te "Kāhore" rānei, engari he "Āe" i roto i a ia. 20 Pēwhea ake hoki te maha o ngā kupu hōmai a te Atua, kei roto tonu i a ia te "Āe"; ā, roto mai hoki i a ia te "Āmine," hei korōria te Atua i roto i a tātou. 21 , ko te kaiwhakaū i a mātou me koutou i roto i a te Karaiti, ko te kaiwhakawahi i a tātou, ko te Atua; 22 nāna tātou i hīri, nāna hoki i hōmai te wāhi tuatahi, arā te Wairua ki roto ki ō tātou ngākau.

23 , ka karanga ahau ki te Atua hei kaititiro tōku wairua, he tohu nāku i a koutou haere wawe atu ai ahau ki Koriniti. 24 Ehara i te mea hei rangatira mātou koutou whakapono, engari hei hoa mahi mātou i te hari koutou; te whakapono hoki koutou i ai.

Introdução e saudação

1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.

2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.

Ações de graças

3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação; 4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus. 5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo. 6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação e salvação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos; 7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.

8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a nossa tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos. 9 Mas em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos; 10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda, 11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pelo benefício, que por muitas pessoas nos foi feito, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.

A integridade de Paulo

12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco. 13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis. 14 Como também em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.

Paulo justifica a sua demora em ir a Corinto

15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça; 16 E por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia. 17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não? 18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não. 19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim. 20 Porque todas quantas promessas de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós. 21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus, 22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.

23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto; 24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa , mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela estais em .

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também