Te Ohaoha Karaitiana
1 Nā, he whakarite atu tēnei nā mātou ki a koutou, e ōku tēina, i te aroha noa o te Atua kua hōmai nei ki ngā hāhi o Makeronia; 2 ahakoa he nui te whakamātautauranga a ngā mate, whakaputaina nuitia ana mai e te nui o tō rātou koa, i roto i tō rātou tino rawakoretanga, ngā tahua o tā rātou manaaki. 3 Ko ahau hei kaiwhakaatu, hihiko tonu rātou ki te tāpae i ngā mea i taea e rātou, āe rā, i ngā mea anō kīhai i taea e rātou; 4 me te nui o tā rātou tohe ki a mātou, kia manako mātou ki tēnei aroha noa, kia uru tahi hoki ki te mahi ki te hunga tapu. 5 Kīhai hoki rātou i pērā me tā mātou i whakaaro ai, engari i te tuatahi tuku ana rātou i a rātou anō ki te Ariki, ki a mātou hoki i runga i tā te Atua i pai ai. 6 Koia mātou i whakahau ai i a Taituha, nāna hoki tēnā mahi i tīmata, māna anō e whakaoti tēnei aroha noa hoki i roto i a koutou. 7 Nā, e hua nā i a koutou ngā mea katoa, te whakapono, te whai kupu, te mātauranga, te whakaaro hōhonu, me tō koutou aroha anō ki a mātou, kia hua anō hoki tēnei mahi aroha noa a koutou.
8 Ehara tāku i te kōrero ā-ture, engari he mea i te kakama o ērā atu, hei whakamātautau anō i te pono o tō koutou aroha. 9 E mātau ana hoki koutou ki te aroha noa o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti, arā, i a ia e whai taonga ana, whakarawakoretia iho ana ia, he whakaaro ki a koutou, kia whai taonga ai koutou i tōna rawakoretanga.
10 Ā, ka hoatu nei ahau i tōku whakaaro mō tēnei. He mea pai hoki tēnei mō koutou, ko koutou nā te tuatahi ki te tīmata i tērā tau, ehara i te mea ko te mahi anake, engari ko te hiahia anō hoki. 11 Nā, ināianei whakaotia hoki te mahi; i hihiko nā te whakaaro i mua, kia whai otinga hoki i roto i tō koutou kaha. 12 Ki te mea hoki kei konā te ngākau hihiko, ka whakaaroa ko ngā mea i te tangata, hāunga ngā mea kāhore i a ia.
13 Ehara tāku kōrero i tēnei, kia māmā ai ētahi, ā, ko koutou kia taimaha, 14 engari kia taurite; ko ngā mea a koutou i hira i tēnei wā hei mea mō tō rātou hapa, ā, ko ngā mea a rātou e hira hei mea mā koutou ina hapa; kia rite ai. 15 Kia pērā me te mea i tuhituhia, "Ko te tangata i nui tāna whakaemi kāhore he tuhene; ko te tangata i nohinohi tāna kīhai i hapa."
Ko Taituha me Ōna Hoa
16 Otiia, me whakawhetai atu ki te Atua, nāna nei i hōmai ki roto ki te ngākau o Taituha taua kakama mō koutou. 17 I tahuri mai hoki ia ki tā mātou whakahau; he nui nō tōna kakama i hihiko ai ia ki te haere atu ki a koutou. 18 Ā, nā mātou i tono tahi atu me ia te teina, kua pakū nei ki ngā hāhi katoa te whakamoemiti ki a ia i roto i te rongopai; 19 ā, ehara i te mea ko tērā anake, engari i whiriwhiria anō hoki ia hei hoa haere mō mātou, ki te kawe i tēnei aroha noa e mahia nei e mātou hei whakakorōria mō te Ariki, hei whakakite hoki i tō mātou hihiko.
20 Me te tūpato anō, kei whai kupu tētahi tangata ki a mātou mō ēnei taonga maha e whakahaerea nei e mātou; 21 e whakaaro ana hoki mātou ki ngā mea rangatira, ehara i te mea i te aroaro anake o te Ariki, engari i te aroaro anō o ngā tāngata.
22 Ā, kua tonoa atu anō e mātou hei hoa mō rāua tō mātou teina, kua maha nei ō mātou kitenga i tōna uaua i ngā mea maha, heoi nui kē atu tōna uaua ināianei, nā te nui o te ū o tōna whakaaro ki a koutou. 23 Ki te ui tētahi mō Taituha ko ia tōku hoa, he hoa mahi nōku ki a koutou; ki te ui rānei mō ō mātou tēina, he karere rātou nā ngā hāhi, he korōria nō te Karaiti. 24 Nā, whakakitea e koutou ki a rātou i te aroaro o ngā hāhi te tohu o tō koutou aroha, o tā mātou whakamanamana hoki mō koutou.
Liberalidade nas ofertas
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus dada às igrejas da Macedônia; 2 Como em muita prova de tribulação houve abundância do seu gozo, e como a sua profunda pobreza abundou em riquezas da sua generosidade. 3 Porque, segundo o seu poder (o que eu mesmo testifico) e ainda acima do seu poder, deram voluntariamente. 4 Pedindo-nos com muitos rogos que aceitássemos a graça e a comunicação deste serviço, que se fazia para com os santos. 5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas a si mesmos se deram primeiramente ao Senhor, e depois a nós, pela vontade de Deus. 6 De maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também acabasse esta graça entre vós. 7 Portanto, assim como em tudo abundais em fé, e em palavra, e em conhecimento, e em toda a diligência, e em vosso amor para conosco, assim também abundeis nesta graça.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, pela diligência dos outros, a sinceridade de vosso amor. 9 Porque já sabeis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre; para que pela sua pobreza enriquecêsseis.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto convém a vós que, desde o ano passado, começastes; e não foi só praticar, mas também querer. 11 Agora, porém, completai também o já começado, para que, assim como houve a prontidão de vontade, haja também o cumprimento, segundo o que tendes. 12 Porque, se há prontidão de vontade, será aceita segundo o que qualquer tem, e não segundo o que não tem. 13 Mas, não digo isto para que os outros tenham alívio, e vós opressão, 14 Mas para igualdade; neste tempo presente, a vossa abundância supra a falta dos outros, para que também a sua abundância supra a vossa falta, e haja igualdade; 15 Como está escrito: O que muito colheu não teve demais; e o que pouco, não teve de menos.
O ministério de Tito
16 Mas, graças a Deus, que pôs a mesma solicitude por vós no coração de Tito; 17 Pois aceitou a exortação, e muito diligente partiu voluntariamente para vós. 18 E com ele enviamos aquele irmão cujo louvor no evangelho está espalhado em todas as igrejas. 19 E não só isto, mas foi também escolhido pelas igrejas para companheiro da nossa viagem, nesta graça que por nós é ministrada para glória do mesmo Senhor, e prontidão do vosso ânimo;
20 Evitando isto, que alguém nos vitupere por esta abundância, que por nós é ministrada; 21 Pois procuramos o que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens. 22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes, e em muitas coisas, já experimentamos ser diligente, e agora muito mais diligente ainda pela muita confiança que em vós tem. 23 Quanto a Tito, é meu companheiro, e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são embaixadores das igrejas e glória de Cristo. 24 Portanto, mostrai para com eles, e perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória acerca de vós.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!