Pular para o conteúdo
Publicidade

João 19

ACF

1 Kātahi, ka mau a Pirato ki a Īhu, ka whiu i a ia. 2 Ā, ka whiria e ngā hōia he karauna tātarāmoa, pōtaea ana ki tōna mātenga, whakakākahuria ana hoki ia ki te kahu pāpura. 3 , ka mea rātou, "Tēnā koe, e te Kīngi o ngā Hūrai!" Ā, pākia ana ia ki ō rātou ringa.

4 Ka haere anō a Pirato, ka mea ki a rātou, "tēnei te ārahina atu nei ia e ahau ki a koutou, kia mōhio ai koutou, kāhore rawa i mau i ahau tētahi ōna." 5 , ka puta a Īhu ki waho, me te karauna tātarāmoa i runga i a ia, me te kākahu pāpura. Ka mea a Pirato ki a rātou, ", te tangata nei!"

6 Ā, te kitenga o ngā tohunga nui rātou ko ngā kātipa i a ia, ka karanga rātou, ka mea, "Rīpekatia, rīpekatia."

Ka a Pirato ki a rātou, "Tangohia atu ia e koutou, rīpekatia; kāhore hoki i mau i ahau tētahi ōna."

7 Ka whakahokia e ngā Hūrai ki a ia, "He ture mātou, ā, ki mātou ture he mea tika kia mate ia, mōna i mea ko te Tama ia a te Atua."

8 te rongonga o Pirato i tēnei , nui rawa tōna wehi; 9 ka tomo anō ia ki te whare whakawā, ka mea ki a Īhu, "hea koe?"

Heoi, kāhore a Īhu kupu whakahoki ki a ia. 10 , ka mea a Pirato ki a ia, "E kore koe e kōrero ki ahau? Kāhore koe e mōhio kei ahau te tikanga te rīpeka i a koe, kei ahau anō te tikanga te tuku i a koe kia haere?"

11 Ka whakahokia e Īhu, "Kāhore āu tikanga ki ahau, me kāhore i hōmai ki a koe i runga. Koia i nui rawa ai te hara o te kaituku i ahau ki a koe."

12 , i reira anō ka whai a Pirato kia tukua ia kia haere; otiia, ka karanga ngā Hūrai, ka mea, "Ki te tukua tēnei e koe, ehara koe i te hoa Hīhā. Ki te whakakīngi tētahi tangata i a ia, he whakakāhore tāna i a Hīhā."

13 Ā, ka rongo a Pirato i tēnei kōrero, ka ārahina e ia a Īhu ki waho, ā, noho ana ki runga ki te nohoanga whakawā, ki te wāhi e kīia nei ko te Whāriki Kōhatu, ki te reo Hiperu, ko Kapata. 14 Ko te takanga ia o te Kapenga, i tata ki te ono o ngā hāora.

Ka mea ia ki ngā Hūrai, ", koutou Kīngi!"

15 , ko rātou karangatanga, "Whakamatea, whakamatea, rīpekatia!"

Ka mea a Pirato ki a rātou, "Kia rīpeka koia ahau i koutou Kīngi?"

Ka whakahokia e ngā tohunga nui, "Kāhore ō mātou kīngi, ko Hīhā anake."

16 reira, ka hoatu ia e ia ki a rātou kia rīpekatia.

Ka Rīpekatia a Īhu

Ā, ka mau rātou ki a Īhu. 17 Ā, amo ana ia i tōna rīpeka, haere ana ki te wāhi e kīia nei ko te wāhi o te angaanga, tōna ingoa ki te reo Hiperu, ko "Korokota." 18 , rīpekatia ana ia e rātou ki reira, ā, ia me ētahi atu tokorua, kotahi ki tētahi taha, kotahi ki tētahi taha, ko Īhu ki waenganui.

19 , tuhituhia ana e Pirato tētahi ingoa, whakapiritia ana ki te rīpeka. Ko te tuhituhi tēnei, "Ko Īhu o Nahareta ko te Kīngi o ngā Hūrai." 20 Ā, he tokomaha ngā Hūrai i kite i tēnei ingoa; i tata hoki ki te te wāhi i rīpekatia ai a Īhu; ā, i tuhituhia taua mea ki te reo Hiperu, ki te reo Kariki, ki te reo Rōma. 21 , ka mea ngā tohunga nui o ngā Hūrai ki a Pirato, "Aua e tuhituhia, Ko te Kīngi o ngā Hūrai,engari, Nāna i mea, Ko te Kīngi ahau o ngā Hūrai."

22 Ka whakahokia e Pirato, "Ko tāku i tuhituhi ai kua tuhituhia."

23 Ā, ka oti a Īhu te rīpeka e ngā hōia, ka mau rātou ki ōna kākahu, wehea ake kia whā ngā wāhi, ki ia hōia he wāhi; me te koti anō. , kāhore he tui o te koti, he mea whatu iho i runga ā puta noa.

24 , ka mea rātou tētahi ki tētahi, "Kaua e haea e tātou, engari, me maka ki te rota kia kitea ai, wai rānei." , ka rite te karaipiture e mea nei:

"I wehewehea ōku kākahu rātou,

i maka rota hoki tōku weruweru."

Ko ngā hōia tēnei i mea ai.

25 , i te taha o te rīpeka o Īhu tōna whaea e ana, rātou ko te teina o tōna whaea, ko Meri wahine a Kereopa, ko Meri Makarini. 26 Ā, te kitenga o Īhu i tōna whaea, i te ākonga hoki i aroha ai ia e tahi ana, ka mea ia ki tōna whaea, "E tai, nanā, tāu tama!" 27 Kātahi, ia ka mea ki taua ākonga, ", tōu whaea!" Ā, taua hāora ka mau taua ākonga i a ia ki tōna whare.

Te Matenga o Īhu

28 Muri iho i tēnei ka mōhio a Īhu ka oti ngā mea katoa, , ka mea ia, hei whakaritenga te karaipiture, "He matewai tōku."

29 , tērā e tētahi oko, tonu i te winika; ā, ka whakakīia e rātou tētahi hautai ki te winika, whakanohoia ana ki runga ki te hihopa, hoatu ana ki tōna māngai. 30 Ā, te inumanga o Īhu i te winika, ka mea ia, "Kua oti."

, ka tuohu tōna mātenga, tukua ana tōna wairua.

Ka Werohia te Kaokao o Īhu

31 , i mea ngā Hūrai kia kaua e mau ngā tinana ki te rīpeka i te hāpati, ko te Takanga hoki tērā, he nui hoki taua hāpati, ka mea rātou ki a Pirato kia whatia ō rātou waewae, kia tangohia atu hoki. 32 , ka haere ngā hōia, ka whawhati i ngā waewae o mua, me o tērā i rīpekatia ngātahitia me ia. 33 I rātou taenga ia ki a Īhu, ka kite kua mate noa ake ia, kīhai i whatia e rātou ōna waewae. 34 Engari, i werohia tōna kaokao e tētahi o ngā hōia ki te mātia, ā, puta tonu he toto, he wai. 35 Ā, ko te tangata i kite, ko ia anō te kaiwhakaatu, ā, he pono tāna whakaatu; e mōhio ana ia he kōrero pono tāna, he mea kia whakapono ai koutou. 36 I meatia hoki ēnei mea, kia rite ai te karaipiture, "E kore tētahi iwi ōna e whatia." 37 E mea ana anō tētahi atu karaipiture, "Ka titiro rātou ki rātou i wero ai."

Te Tanumanga o Īhu

38 Muri iho i ēnei mea, ka īnoi a Hōhepa o Arimatia ki a Pirato kia tangohia e ia te tinana o Īhu. (He ākonga ia Īhu, otiia, he mea huna i te wehi ki ngā Hūrai.) Ā, whakaae ana a Pirato. , ka haere ia, ka tango i te tinana o Īhu. 39 I haere mai anō a Nikorima, tērā i haere i mua ki a Īhu i te , me te mau mai anō i te maira, i te aroe, he mea whakananu, kia kotahi pea rau pāuna. 40 , ka tango rāua i te tinana o Īhu, takaia ana ki ngā kākahu rīnena me ngā mea kakara, ko ngā Hūrai ritenga hoki tērā te tanu. 41 , he kāri kei te wāhi i rīpekatia ai ia; i roto anō i taua kāri tētahi urupā hou, he mea kāhore anō i takotoria noatia e tētahi. 42 , ka whakatakotoria a Īhu e rāua ki reira, te mea he Takanga tērā ngā Hūrai; he tata hoki te urupā.

1 Pilatos, pois, tomou então a Jesus, e o açoitou. 2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça, e lhe vestiram roupa de púrpura. 3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus. E davam-lhe bofetadas.

4 Então Pilatos saiu outra vez fora, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.

5 Saiu, pois, Jesus fora, levando a coroa de espinhos e roupa de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.

6 Quando viram-no, pois, os principais sacerdotes e os servos, clamaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque eu nenhum crime acho nele.

7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.

8 E Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou. 9 E entrou outra vez na audiência, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.

10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?

11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima não te fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.

12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo de César; qualquer que se faz rei é contra César.

13 Ouvindo, pois, Pilatos este dito, levou Jesus para fora, e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico Gabatá. 14 E era a preparação da páscoa, e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso Rei.

15 Mas eles bradaram: Tira, tira, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.

16 Então, consequentemente entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus, e o levaram.

Jesus é crucificado

17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota, 18 Onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio. 19 E Pilatos escreveu também um título, e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: jesus nazareno, o rei dos judeus. 20 E muitos dos judeus leram este título; porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim. 21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Sou o Rei dos Judeus.

22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.

23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura. 24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Para que se cumprisse a Escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha vestidura lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram estas coisas.

25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria mulher de Clopas, e Maria Madalena. 26 Ora Jesus, vendo ali sua mãe, e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse a sua mãe: Mulher, eis o teu filho.

27 Depois disse ao discípulo: Eis tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.

O falecimento de Jesus

28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.

29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja, e, pondo-a num hissopo, lha chegaram à boca. 30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.

Um soldado traspassa o lado de Jesus com uma lança

31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados. 32 Foram, pois, os soldados, e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro, e ao outro que como ele fora crucificado; 33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o morto, não lhe quebraram as pernas. 34 Contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água. 35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais. 36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado. 37 E novamente diz outra Escritura: Verão aquele que traspassaram.

O enterro de Jesus

38 Depois disto, José de Arimateia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então foi e tirou o corpo de Jesus. 39 E foi também Nicodemos (aquele que anteriormente se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem arráteis de um composto de mirra e aloés. 40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como é costume dos judeus, na preparação para o sepulcro. 41 E havia um jardim naquele lugar onde fora crucificado, e no horto um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto. 42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também