Ka Whakawhiua e Ihowā a Ēroma
1 Ko te kite a Opāria.
Ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā, mō Ēroma:
Kua tae mai he kōrero i a Ihowā,
kua oti anō he karere te unga ki ngā tauiwi, hei mea:
"Whakatika, kia whakatika atu hoki tātou ki a ia ki te whawhai!"
2 "Nanā, kua oti koe te mea e ahau kia iti i roto i ngā tauiwi;
nui atu te whakahāwea ki a koe.
3 Kua oti koe te tinihanga e te whakapehapeha o tōu ngākau,
e koe e noho nā i ngā kapiti o te kāmaka,
kei runga nā tōna nohoanga.
E mea nā i roto i tōna ngākau,
‘Ko wai hei whakahoki iho i ahau ki raro ki te whenua?’
4 Ahakoa i rite tōu kakenga ki tō te ēkara,
ahakoa i hangā e koe tōu kōhanga ki ngā whetū,
ka whakahokia iho koe e ahau i reira,"
e ai tā Ihowā.
5 "Me i tae he kaitāhae ki a koe,
he kaipāhua rānei i te pō –
taukiri e, tōu ngaromanga!
E kore rānei rātou e tāhae,
kia maha rā anō ngā mea mā rātou?
Me i tae he kaiwhawhaki karepe ki a koe,
e kore rānei ētahi karepe e whakatoea e rātou?
6 Taukiri e, te rapunga atu o ngā mea a Ēhau,
te kimihanga o āna mea ngaro!
7 Ko ngā tāngata katoa o tāu kawenata,
kua riro koe i a rātou, tae rawa ki te rohe;
ko ngā tāngata i mau nei tā rātou rongo ki a koe,
kua tinihanga ki a koe, ā, taea ana koe e rātou;
ko te hunga i kai i tāu taro kua takoto i a rātou he māhanga ki raro i a koe –
kāhore he mātauranga i a ia.
8 "He teka ianei," e ai tā Ihowā,
"ka kore i ahau i taua rā ngā tāngata whakaaro nui i roto i Ēroma,
me te mātauranga o te maunga o Ēhau?
9 Ā, ka wehi ōu mārohirohi, e Temana,
he mea e hātepea atu ai ngā tāngata katoa o te maunga o Ēhau, tukituki rawa."
Ngā Take e Whakawhiua ai a Ēroma
10 "Ka taupokina koe e te whakamā
hei utu mō te mahi tutū ki tōu teina, ki a Hākopa,
ka hātepea atu anō koe ā ake ake.
11 I te rā i tū hāngai mai ai koe,
i te rā i whakaraua ai ōna rawa e ngā tautāngata,
i tapoko ai ngā tāngata iwi kē ki ōna kūwaha,
i kōkiri nui ai mō Hiruhārama,
i rite rawa anō koe ki tētahi o rātou.
12 Otiia, kaua koe e titiro ki te rā o tōu teina,
i te rā o tōna aituā,
kaua hoki koe e koa ki ngā tama a Hūrā
i te rā o tō rātou whakangaromanga;
kaua hoki e whakanuia tōu māngai
i te rā o te raru.
13 Kaua e tomo ki roto ki te kūwaha o tāku iwi
i te rā o tō rātou aituā;
āe rā, kaua koe e mātakitaki ki tō rātou matenga
i te rā o tō rātou aituā,
kaua anō hoki koutou e pā ringaringa ki ō rātou rawa
i te rā o tō rātou raru.
14 Ā, kaua koe e tū ki te pekanga o te ara
ki te hātepe i ōna mōrehu e mawhiti;
kaua hoki e tukua ōna mōrehu
i te rā o te raru."
Ka Whakawātia e te Atua ngā Iwi Katoa
15 "Kua tata hoki te rā o Ihowā ki ngā tauiwi katoa.
Ka rite ki tāu i mea ai ka meatia ki a koe;
ka hoki tāu utu ki runga ki tōu māhunga.
16 Ka rite hoki ki tā koutou inumanga i runga i tōku maunga tapu;
ka pēnā anō te inu a ngā tauiwi katoa ā ake nei, ake nei;
inā, ka inu rātou, ka horomia anō e rātou,
ā, me te mea i kore rātou."
Te Wikitōria Whakamutunga a Īharaira
17 "Otiia, tērā anō ngā mea ka mawhiti i Maunga Hiona,
ā, ka tapu tērā;
ā, ka riro ō rātou wāhi i te whare o Hākopa.
18 Ā hei ahi te whare o Hākopa,
hei mura anō te whare o Hōhepa,
hei kakau wīti hoki te whare o Ēhau.
Ka ngiha rātou i roto i a rātou, ā, pau ake,
kāhore hoki he mōrehu o te whare o Ēhau;
nā Ihowā nei hoki te kupu."
19 Nā, ka riro te maunga o Ēhau i te hunga o te tonga;
me ngā Pirihitini i te hunga o te mānia;
ka riro anō i a rātou ngā māra a Ēparaima me ngā māra o Hamaria;
mō Pineamine hoki a Kireara.
20 Nā, ko ngā whakarau o tēnei ope,
o ngā tama a Īharaira, ko ērā i roto i ngā Kanaani,
ka riro i a rātou tae noa ki Harepata;
ā, ko ngā whakarau o Hiruhārama, ko ērā i Teparara,
ka riro i a rātou ngā pā o te tonga.
21 Ā, ka tae ake he kaiwhakaora ki Maunga Hiona
hei whakawā mō te maunga o Ēhau;
ā, ka riro i a Ihowā te kīngitanga.
1 Visão de Obadias:
O Senhor punirá Edom
Assim diz o Senhor Deus a respeito de Edom:
Temos ouvido a pregação
do Senhor,
e foi enviado aos gentios
um emissário, dizendo:
Levantai-vos,
e levantemo-nos contra ela para a guerra.
2 Eis que te fiz pequeno
entre os gentios;
tu és muito desprezado.
3 A soberba do teu coração
te enganou,
como o que habita nas fendas das rochas,
na sua alta morada,
que diz no seu coração:
Quem me derrubará
em terra?
4 Se te elevares
como águia,
e puseres o teu ninho
entre as estrelas,
dali te derrubarei,
diz o Senhor.
5 Se viessem a ti ladrões,
ou assaltantes de noite
(como estás destruído!),
não furtariam
o que lhes bastasse?
Se a ti viessem
os vindimadores,
não deixariam
algumas uvas?
6 Como foram rebuscados
os bens de Esaú!
Como foram investigados
os seus tesouros escondidos!
7 Todos os teus confederados
te levaram até
a fronteira;
os que gozam da tua paz
te enganaram,
prevaleceram contra ti;
os que comem o teu pão
puseram debaixo de ti
uma armadilha;
não há nele entendimento.
8 Porventura não acontecerá naquele dia,
diz o Senhor,
que farei perecer os sábios de Edom,
e o entendimento
do monte de Esaú?
9 E os teus poderosos, ó Temã,
estarão atemorizados,
para que do monte de Esaú
seja cada um exterminado
pela matança.
A crueldade de Edom contra Jacó
10 Por causa da violência feita
a teu irmão Jacó,
cobrir-te-á a confusão,
e serás exterminado para sempre.
11 No dia em que o confrontaste,
no dia em que estranhos
levaram cativo o seu exército,
e os estrangeiros entravam
pelas suas portas,
e lançaram sortes sobre Jerusalém,
tu eras também como um deles.
12 Mas tu não devias olhar
com prazer
para o dia de teu irmão,
no dia do seu infortúnio;
nem alegrar-te
sobre os filhos de Judá,
no dia da sua ruína;
nem alargar a tua boca,
no dia da angústia;
13 Nem entrar pela porta
do meu povo,
no dia da sua calamidade;
sim, tu não devias olhar
satisfeito o seu mal,
no dia da sua calamidade;
nem lançar mão
dos seus bens,
no dia da sua calamidade;
14 Nem parar nas encruzilhadas,
para exterminares
os que escapassem;
nem entregar
os que lhe restassem,
no dia da angústia.
O restabelecimento e a alegria de Israel
15 Porque o dia do Senhor
está perto,
sobre todos os gentios;
como tu fizeste,
assim se fará contigo;
a tua recompensa voltará
sobre a tua cabeça.
16 Porque, como vós bebestes
no meu santo monte,
assim beberão também de contínuo
todos os gentios;
beberão, e sorverão,
e serão como se
nunca tivessem sido.
17 Mas no monte Sião
haverá livramento,
e ele será santo;
e os da casa de Jacó possuirão
as suas herdades.
18 E a casa de Jacó será fogo,
e a casa de José uma chama,
e a casa de Esaú palha;
e se acenderão contra eles,
e os consumirão;
e ninguém mais restará
da casa de Esaú,
porque o Senhor o falou.
19 E os do sul possuirão
o monte de Esaú,
e os das planícies,
os filisteus;
possuirão também
os campos de Efraim,
e os campos de Samaria;
e Benjamim possuirá
a Gileade.
20 E os cativos deste exército,
dos filhos de Israel,
possuirão os cananeus,
até Zarefate;
e os cativos de Jerusalém,
que estão em Sefarade,
possuirão as cidades do sul.
21 E subirão salvadores
ao monte Sião,
para julgarem o monte de Esaú;
e o reino será do Senhor.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!