1 Ha, he aha rā te painga i hua ki te Hūrai? He aha te rawa o te kotinga? 2 He nui rā i ngā mea katoa. Ko te tuatahi, kua ākona rātou ki ngā kupu a te Atua.
3 Ka pēhea, mehemea kāhore he whakapono o ētahi? E taka rānei tō te Atua pono i tō rātou whakapono kore? 4 Kāhore rāpea! Engari ko te Atua kia kitea he pono, ko ngā tāngata katoa he teka kau; ko te mea hoki ia i tuhituhia,
"Kia tika ai tāu i tāu kōrerotanga,
kia puta ai tāu ina whakawākia koe."
5 Ha, ki te mea nā tō tātou hē i kitea nuitia ai tō te Atua tika, me pēhea he kupu mā tātou? E hē ana rānei te Atua i a ia e whakapā ana i te riri? (He kupu tangata tēnei nāku.) 6 Kāhore rāpea! Pēnei me pēhea te Atua e whakawā ai i te ao?
7 Nā, ki te mea nā tōku teka i hira rawa ai tō te Atua pono hei korōria mōna; he aha ahau i whakahēngia tonutia ai ānō hei tangata hara? 8 He aha hoki tē pēnei ai, ā, ko te kupu whakapae teka tēnei mō mātou, ā, ki tā ētahi ko tā mātou kupu tēnei, "Tātou ka mahi i te kino, kia puta ai he pai"? Tika tonu te tau o te hē ki a rātou.
Kāhore he Tangata e Tika ana
9 He aha koia? He pai ake rānei tō mātou wāhi i tō rātou? Kāhore rā hoki; kua oti hoki te whakapā e mātou i mua he hē ki ngā Hūrai, ki ngā Kariki, kei raro katoa rātou i te hara; 10 ko te mea hoki ia i tuhituhia:
"Kāhore he tangata tika,
kāhore kia kotahi;
11 kāhore he tangata e mātau ana,
kāhore he tangata e rapu ana i te Atua.
12 Kua peka kē rātou katoa, kua kino ngātahi;
kāhore he tangata e mahi ana i te pai,
kāhore rawa kia kotahi.
13 He urupā puare noa tō rātou korokoro;
e patipati ana ō rātou arero;
kei roto i ō rātou ngutu te wai whakamate o ngā nākahi;
14 kī tonu ō rātou māngai i te kanga, i te nanakia.
15 Ko ō rātou waewae, hohoro tonu ki te whakaheke toto;
16 he whakangaro, he ngākau pōuri, kei ō rātou ara;
17 kāhore hoki rātou i mōhio ki te ara o te rangimārie.
18 Kāhore he wehi o te Atua i mua i ō rātou kanohi."
19 Nā, e mātau ana tātou ki ngā kupu o te ture, e kōrero ana ki te hunga i te ture, kia kopia ai ngā māngai katoa, kia whakawākia ai te ao katoa e te Atua. 20 Nō te mea kāhore he mahi o te ture e tika ai tētahi kikokiko i tōna aroaro; mā roto mai i te ture te mātauranga ki te hara.
Te Tikanga a te Atua hei Whakatika i a Tātou
21 Otiia, kua whakakitea ināianei he tika a te Atua, motu kē i te ture, he mea whakaatu nā te ture, nā ngā poropiti; 22 arā, ko te tika a te Atua e nā runga mai ana i te whakapono ki a Īhu Karaiti ki te hunga katoa e whakapono ana. Kāhore hoki he pokanga kētanga; 23 kua hara katoa hoki, ā, kāhore e taea e rātou te korōria o te Atua; 24 he mea whakatika utukore nā tōna aroha noa, i runga i tā Karaiti Īhu hokonga; 25 ko ia hoki tā te Atua i whakaari ai hei whakamārie, i runga i te whakapono, he mea nā ōna toto. Kia whakakitea ai tōna tika, i te mea ka whakapahemotia atu ngā hara ō mua, he mea hoki nā te manawanui o te Atua; 26 hei whakakite i tōna tika i tēnei wā nei anō; he mea kia tika ai ia anō, me te kaiwhakatika i te tangata e whakapono ana ki a Īhu.
27 Nā, kei hea te whakamanamana? Kua āraia atu. E tēhea ritenga ture? E tō ngā mahi? Kāhore, engari, e te ture o te whakapono. 28 Koia mātou ka mea ai, kei te whakapono he tika mō te tangata, motu kē i ngā mahi o te ture. 29 Ko te Atua oti te Atua o ngā Hūrai anake? Ehara rānei ia i te Atua o ngā tauiwi hoki? Āe rā, o ngā tauiwi anō hoki; 30 ki te mea ia he kotahi te Atua, ā, māna e whakatika te kotinga i runga i te whakapono, me te kotingakore ina whakapono. 31 E taka rānei te ture i tā mātou, arā i te whakapono? Kāhore rāpea! Engari, nā tā mātou i ū ai te ture.
Voorreg van die Jood. Die geregtigheid van God.
1 WAT is dan die voordeel van die Jood? Of wat is die nut van die besnydenis?
2 Groot, in alle opsigte: ten eerste tog seker dat aan hulle die woorde van God toevertrou is.
3 Want wat maak dit as sommige ontrou geword het? Sal hulle ontrou miskien die getrouheid van God vernietig?
4 Nee, stellig nie! Maar God moet waaragtig wees en elke mens leuenagtig, soos geskrywe is: Sodat U geregverdig kan word in u woorde en oorwin as U gerig hou.
5 Maar as ons ongeregtigheid die geregtigheid van God bewys, wat sal ons sê? Is God wat die toorn oor ons bring, dan nie onregverdig nie? Ek spreek menslikerwys.
6 Nee, stellig nie! Want hoe sal God anders die wêreld oordeel?
7 Maar as die waarheid van God deur my leuen oorvloediger geword het tot sy heerlikheid, waarom word ek dan nog as sondaar geoordeel?
8 En moet ons nie liewer sê nie, soos ons belaster word en soos sommige beweer dat ons sê: Laat ons kwaad doen, sodat die goeie daaruit kan voortkom? Hulle veroordeling is regverdig.
Al die mense is onder die mag van die sonde.
9 WAT dan? Het ons enige voorrang? Hoegenaamd nie! Want ons het tevore al Jode sowel as Grieke beskuldig dat hulle almal onder die sonde is,
10 soos geskrywe is: Daar is niemand regverdig nie, selfs nie een nie.
11 Daar is niemand wat verstandig is nie, daar is niemand wat God soek nie.
12 Hulle het almal afgewyk, saam het hulle ontaard. Daar is niemand wat goed doen nie, daar is selfs nie een nie.
13 Hul keel is 'n oop graf, met hul tonge pleeg hulle bedrog, die gif van adders is onder hulle lippe.
14 Hulle mond is vol vervloeking en bitterheid.
15 Haastig is hulle voete om bloed te vergiet.
16 Verwoesting en ellende is in hulle paaie,
17 en die weg van vrede ken hulle nie.
18 Daar is geen vrees van God voor hulle oë nie.
19 Nou weet ons dat alles wat die wet sê, hy dit sê vir die wat onder die wet is, sodat elke mond gestop en die hele wêreld voor God doemwaardig kan wees;
20 aangesien uit die werke van die wet geen vlees voor Hom geregverdig sal word nie, want deur die wet is die kennis van sonde.
Regverdigmaking deur die geloof in Jesus Christus.
21 MAAR nou is die geregtigheid van God geopenbaar sonder die wet, terwyl die wet en die profete daarvan getuig,
22 die geregtigheid naamlik van God deur die geloof in Jesus Christus vir almal en oor almal wat glo, want daar is geen onderskeid nie;
23 want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God,
24 en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Christus Jesus is.
25 Hom het God voorgestel in sy bloed as 'n versoening deur die geloof, om sy geregtigheid te bewys deurdat Hy die sondes ongestraf laat bly het wat tevore gedoen is onder die verdraagsaamheid van God —
26 om sy geregtigheid te toon in die teenwoordige tyd, sodat Hy self regverdig kan wees en regverdig maak wie uit die geloof in Jesus is.
27 Waar is dan die roem? Dit is uitgesluit. Deur watter wet? Van die werke? Nee, maar deur die wet van die geloof.
28 Ons neem dus aan dat die mens geregverdig word deur die geloof sonder die werke van die wet.
29 Of behoort God net aan die Jode, en nie ook aan die heidene nie? Ja, ook aan die heidene,
30 aangesien dit inderdaad een God is wat die besnedenes sal regverdig uit die geloof en die onbesnedenes deur die geloof.
31 Maak ons dan die wet tot niet deur die geloof? Nee, stellig nie! Inteendeel, ons bevestig die wet.