1 He pono te kōrero: ki te hiahia tētahi ki te mahi pīhopa, e hiahia ana ia ki te mahi pai. 2 Nā, ko te tikanga tēnei, kia kaua te pīhopa e ekengia e te kupu, he tahu nō te wahine kotahi, kia ngāwari, kia whai whakaaro, kia mārama āna tikanga, kia atawhai ki ngā manuhiri, kia whai ngākau ki te whakaako; 3 kia kaua e kakai wāina, kia kaua e patu; engari kia ngāwari, kaua e totohe, kaua e matenui ki te moni. 4 Kia pai tāna tohutohu i tōna whare; e mea ana i āna tamariki kia ngohengohe ki a ia, kia nui te mahara. 5 Ki te kore hoki tētahi tangata e mātau ki te tohutohu i tōna whare ake, me pēhea ka tiaki ai ia i te hāhi a te Atua? 6 Kauaka i te tauhou, kei whakakake, ā, ka tau tō te rēwera hē ki a ia. 7 Ā, kia pai te kōrero mōna a te hunga o waho; kei taka ia ki te whakahāwea, ki roto hoki ki te māhanga a te rēwera.
8 Waihoki ko ngā rīkona kia tū kaumātua, kaua e arero rua, kaua e matenui ki te wāina, kaua e whai ki te taonga paruparu; 9 kia mā ō rātou hinengaro e mau ai ki te mea ngaro o te whakapono. 10 Nā, kia mātua whakamātautauria ēnei; kātahi ka tuku ai kia mahi i ā te rīkona mahi, ki te kore he whakahē mō rātou.
11 Ko ngā wāhine hoki kia āhua kaumātua, kaua e ngautuarā, kia whai mahara, kia pono i ngā mea katoa.
12 Ko ngā rīkona, kia kotahi te hoa wahine; kia pai te tohutohu i ā rātou tamariki, i ō rātou whare ake anō hoki. 13 Ki te pai hoki tā rātou mahi rīkona, ka whiwhi rātou ki te tūranga pai mō rātou, ka nui hoki tō rātou māia i runga i te whakapono ki a Karaiti Īhu.
14 He tuhituhi atu tēnei nāku i ēnei mea ki a koe, e mea ana hoki tērā ahau e haere wawe atu ki a koe; 15 ki te roa ia ahau, kia mātau ai koe ki te tikanga mō tāu mahi i roto i te whare o te Atua, ko te hāhi nei ia a te Atua ora, ko te pou, ko te tūranga o te pono. 16 Nā, kāhore rawa e tautohetia te nui o te mea ngaro e karakiatia nei:
Ko ia i whakakitea mai i roto i te kikokiko,
he mea whakatika nā te Wairua,
i kitea e ngā anahera.
I kauwhautia nei i roto i ngā tauiwi,
i whakaponohia nei i te ao,
i tangohia atu ki te korōria.
1 Eis uma coisa certa: quem aspira ao episcopado, saiba que está desejando uma função sublime.
2 Porque o bispo tem o dever de ser irrepreensível, casado uma só vez, sóbrio, prudente, regrado no seu proceder, hospitaleiro, capaz de ensinar.
3 Não deve ser dado a bebidas, nem violento, mas condescendente, pacífico, desinteressado;
4 deve saber governar bem a sua casa, educar os seus filhos na obediência e na castidade.
5 Pois quem não sabe governar a sua própria casa, como terá cuidado da Igreja de Deus?
6 Não pode ser um recém-convertido, para não acontecer que, ofuscado pela vaidade, venha a cair na mesma condenação que o demônio.
7 Importa, outrossim, que goze de boa consideração por parte dos de fora, para que não se exponha ao desprezo e caia assim nas ciladas diabólicas.
8 Do mesmo modo, os diáconos sejam honestos, não de duas atitudes nem propensos ao excesso da bebida e ao espírito de lucro;
9 que guardem o mistério da fé numa consciência pura.
10 Antes de poderem exercer o seu ministério, sejam provados para que se tenha certeza de que são irrepreensíveis.
11 As mulheres também sejam honestas, não difamadoras, mas sóbrias e fiéis em tudo.
12 Os diáconos não sejam casados senão uma vez, e saibam governar os filhos e a casa.
13 E os que desempenharem bem estse ministério, alcançarão honrosa posição e grande confiança na fé, em Jesus Cristo.
14 Estas coisas te escrevo, mas espero ir visitar-te muito em breve.
15 Todavia, se eu tardar, quero que saibas como deves portar-te na casa de Deus, que é a Igreja de Deus vivo, coluna e sustentáculo da verdade.
16 Sim, é tão sublime – unanimemente o proclamamos – o mistério da bondade divina: "manifestado na carne, justificado no Espírito, visto pelos anjos, anunciado aos povos, acreditado no mundo, exaltado na glória!".