2 Samuel 23

As últimas palavras de Davi

1 Estas são as últimas palavras de Davi:

"Declarações de Davi, filho de Jessé;

declarações do homem que foi exaltado pelo Altíssimo,

do ungido pelo Deus de Jacó,

do amado cantor*23.1 Ou o herói das canções. de Israel:

2 "O Espírito do Senhor falou por meu intermédio;

a sua palavra esteve na minha língua.

3 O Deus de Israel falou,

a Rocha de Israel me disse:

‘Quem governa o povo com justiça,

quem o governa com o temor de Deus,

4 é como a luz da manhã ao nascer do sol,

em uma manhã sem nuvens.

É como a claridade depois da chuva,

que faz crescer as plantas da terra’.

5 "Pois não é isso o que Deus fez com a minha casa?

Sim, ele fez uma aliança eterna comigo,

firmada e garantida em todos os aspectos!

Certamente ele fará florescer completa segurança

e tudo quanto desejo.

6 Os perversos, porém, serão lançados fora como espinhos,

que não se ajuntam com as mãos;

7 quem quer tocá-los usa uma ferramenta

ou o cabo de madeira da lança.

Os espinhos serão totalmente queimados onde estiverem".

Os principais guerreiros de Davi

8 Estes são os nomes dos principais guerreiros de Davi:

Josebe-Bassebete,*23.8 Alguns manuscritos da Septuaginta sugerem Is-Bosete, isto é, Esbaal. Veja 1Cr 11.11, Jasobeão. tacmonita,*23.8 Provavelmente variante de hacmonita. Veja 1Cr 11.11. chefe dos três guerreiros principais; em uma ocasião, com uma lança, enfrentou*23.8 Conforme alguns manuscritos da Septuaginta. O Texto Massorético e outros manuscritos da Septuaginta trazem três; foi o esnita Adino que matou oitocentos homens. Veja 1Cr 11.11. oitocentos homens em uma mesma batalha e os matou.

9 Depois dele, Eleazar, filho de Dodô, o aoíta. Como um dos três principais guerreiros, esteve com Davi quando eles desafiaram os filisteus em Pas-Damim para a batalha. Os israelitas recuaram, 10 mas Eleazar manteve a sua posição e feriu os filisteus até que a sua mão, pelo cansaço, ficou dormente e grudada na espada. O Senhor concedeu uma grande vitória a Israel naquele dia, e o exército voltou para onde Eleazar estava, mas somente para saquear os mortos.

11 Depois dele, Samá, filho de Agé, o hararita. Os filisteus reuniram-se em Leí, onde havia uma plantação de lentilhas. O exército de Israel fugiu dos filisteus, 12 mas Samá tomou posição no meio da plantação, defendeu-a e derrotou os filisteus. O Senhor concedeu-lhe uma grande vitória.

13 Durante a colheita, três chefes do batalhão dos Trinta foram encontrar Davi na caverna de Adulão, enquanto um grupo de filisteus acampava no vale de Refaim. 14 Estando Davi nessa fortaleza e o destacamento filisteu em Belém, 15 Davi expressou este forte desejo:

— Quem dera me trouxessem água da cisterna que fica à porta de Belém!

16 Então, aqueles três atravessaram o acampamento filisteu, tiraram água da cisterna de Belém e a trouxeram a Davi. Ele, porém, se recusou a beber; em vez disso, derramou-a como oferta ao Senhor e disse:

17 — Longe de mim fazer isso, ó Senhor! Seria como beber o sangue dos que arriscaram a vida para trazê-la!

Assim, Davi não quis beber daquela água.

Foram estes os feitos dos três principais guerreiros.

18 Abisai, irmão de Joabe e filho de Zeruia, era o chefe do batalhão dos Trinta.*23.18 Conforme a maioria dos manuscritos do Texto Massorético. Dois manuscritos do Texto Massorético e a Versão Siríaca trazem chefe dos três. Veja 1Cr 11.20. Certa ocasião, com a sua lança matou trezentos homens, tornando-se tão famoso quanto os três. 19 Foi mais honrado que o batalhão dos Trinta e tornou-se o chefe deles, mas nunca foi incluído entre os três principais guerreiros.

20 Benaia, filho de Joiada, era um corajoso soldado de Cabzeel que realizou grandes feitos. Matou dois dos melhores guerreiros de Moabe e, em um dia de neve, desceu ao fundo de uma cova e matou um leão. 21 Também matou um egípcio de grande estatura. O egípcio tinha na mão uma lança, e Benaia o enfrentou com apenas um cajado. Arrancou a lança da mão do egípcio e com ela o matou. 22 Estes foram os grandes feitos de Benaia, filho de Joiada, que também foi tão famoso quanto os três principais guerreiros de Davi. 23 Foi mais honrado do que qualquer dos Trinta, mas nunca foi incluído entre os três principais guerreiros. Davi lhe deu o comando da sua guarda pessoal.

24 Entre os Trinta estavam:

Asael, irmão de Joabe;

Elanã, filho de Dodô, de Belém;

25 Samá e Elica, de Harode;

26 Helez, de Pelete;

Ira, filho de Iques, de Tecoa;

27 Abiezer, de Anatote;

Mebunai,*23.27 Alguns manuscritos da Septuaginta trazem Sibecai. Veja 1Cr 11.29. de Husate;

28 Zalmom, de Aoí;

Maarai, de Netofate;

29 Helede,*23.29 Há manuscritos que trazem Helebe. Veja 1Cr 11.30. filho de Baaná, de Netofate;

Itai, filho de Ribai, de Gibeá de Benjamim;

30 Benaia, de Piratom;

Hidai,*23.30 Alguns manuscritos da Septuaginta trazem Hurai. Veja 1Cr 11.32. dos riachos de Gaás;

31 Abi-Albom, de Arbate;

Azmavete, de Baurim;

32 Eliaba, de Saalbom;

os filhos de Jasém;

Jônatas, 33 filho de*23.33 Conforme alguns manuscritos da Septuaginta. O Texto Massorético não diz filho de. Veja 1Cr 11.34. Samá, de Harar;

Aião, filho de Sarar,*23.33 Há manuscritos que trazem Sacar. Veja 1Cr 11.35. de Harar;

34 Elifelete, filho de Aasbai, de Maaca;

Eliã, filho de Aitofel, de Gilo;

35 Hezrai, de Carmelo;

Paarai, de Arabe;

36 Igal, filho de Natã, de Zobá;

o filho de Hagri;*23.36 Há manuscritos que trazem Hagadi. Veja 1Cr 11.38.

37 Zeleque, de Amom;

Naarai, de Beerote, escudeiro de Joabe, filho de Zeruia;

38 Ira e Garebe, de Jatir;

39 Urias, o hitita.

Ao todo, foram trinta e sete.

Οι τελευταίοι λόγοι του Δαβίδ

1 Αυτοί είναι οι τελευταίοι λόγοι του Δαβίδ:

Ακούστε το Δαβίδ, γιο του Ιεσσαί,

τον άνθρωπο που ανέβηκε ψηλά,

τον εκλεκτό του Θεού του Ιακώβ,

το γλυκό ψαλμωδό του Ισραήλ.

2 Το Πνεύμα του Κυρίου μιλάει μ’ εμένα

κι ο λόγος του είναι στη γλώσσα μου.

3 Μου είπε ο Θεός του Ισραήλ,

σ’ εμένα μίλησε ο βράχος του Ισραήλ:

«Αυτός που κυβερνάει τους ανθρώπους δίκαια,

αυτός που κυβερνάει με του Θεού το φόβο,

4 είναι καθώς ο ήλιος, που ανατέλλει λαμπερός

σ’ έναν ανέφελο πρωϊνό ουρανό

κι ύστερα κάνουν οι αχτίδες του να βγάζει η γη χορτάρι».

5 Έτσι θα είναι στο Θεό μπροστά οι απόγονοί μου,

αφού μ’ εμένα έκανε αιώνια συμφωνία

σ’ όλα της τα σημεία ρυθμισμένη και σταθερή.

Αυτός μου εξασφαλίζει τη νίκη μου

και πραγματώνει όλες μου τις επιθυμίες.

6 Μα οι κακοί είναι σαν τ’ αγκάθια που τα παραπετούν,

που στο χέρι του κανένας δεν τα πιάνει.

7 Όποιος τ’ αγγίζει πρέπει να ’ναι οπλισμένος

με σιδερένιο άγκιστρο ή ξύλινο κοντάρι·

κι εκεί που τα πετάνε καίγονται εντελώς.*Ο στ. 7 στο εβρ. είναι ασαφής και η μετ. αβέβαιη.

Οι επίλεκτοι πολεμιστές του Δαβίδ και τα κατορθώματά τους

8 Τα ονόματα των επίλεκτων πολεμιστών του Δαβίδ είναι τα ακόλουθα:

Ιοσέβ-Βασεβέθ, ο Ταχκεμωνίτης, αρχηγός μιας ομάδας Τριών Επιλέκτων· αυτός με το ξίφος του σκότωσε σε μια μάχη οκτακόσιους άντρες.

9 Δεύτερος από τους Τρεις Επίλεκτους ήταν ο Ελεάζαρ, γιος του Δωδώ, του Αχωχίτη. Κάποτε αυτός, μαζί με το Δαβίδ, εξευτέλισαν τους Φιλισταίους που είχαν συγκεντρωθεί για να τους πολεμήσουν. Οι άλλοι Ισραηλίτες έφυγαν, 10 αλλά αυτός έμεινε και χτυπούσε τους Φιλισταίους, ωσότου κουράστηκε τόσο, που το χέρι του έπαθε κράμπα και δεν μπορούσε ν’ αφήσει τη λαβή του ξίφους. Ο Κύριος έδωσε μεγάλη νίκη εκείνη την ημέρα. Ο στρατός γύρισε πίσω, εκεί που πολεμούσε ο Ελεάζαρ, αλλά μόνο για να λεηλατήσει.

11 Μετά ακολουθεί ο Σαμμά, γιος του Αγαί, ο Αραρίτης. Κάποτε είχαν συγκεντρωθεί οι Φιλισταίοι στη Λαχάι,*στη Λαχάι, με αλλαγμένο φωνηεντισμό. Το εβρ. έχει «σε μια ομάδα». σ’ ένα χωράφι σπαρμένο με φακή. Όταν εμφανίστηκαν οι Φιλισταίοι, ο στρατός των Ισραηλιτών τράπηκε σε φυγή. 12 Ο Σαμμά όμως στάθηκε στη μέση του χωραφιού, το υπερασπίστηκε και χτύπησε τους Φιλισταίους. Έτσι ο Κύριος έδωσε μεγάλη νίκη στους Ισραηλίτες.

13 Μια άλλη φορά τρεις από το «σώμα των Τριάντα Επιλέκτων», την εποχή του θερισμού, πήγαν και βρήκαν το Δαβίδ στο σπήλαιο Αδουλλάμ, γιατί ένα στράτευμα των Φιλισταίων είχε στρατοπεδεύσει στην κοιλάδα Ρεφαείμ. 14 Τον καιρό που ο Δαβίδ βρισκόταν στο φρούριό του, η φρουρά των Φιλισταίων ήταν στη Βηθλεέμ. 15 Ο Δαβίδ εκδήλωσε την επιθυμία του και είπε: «Ποιος θα μου φέρει να πιω νερό από το πηγάδι που είναι στην πύλη της Βηθλεέμ;» 16 Τότε οι Τρεις Επίλεκτοι μπήκαν στο στρατόπεδο των Φιλισταίων κι έβγαλαν νερό από το πηγάδι· το πήραν και το έφεραν στο Δαβίδ. Εκείνος όμως δε θέλησε να πιει και το πρόσφερε σπονδή στον Κύριο. 17 «Ποτέ να μην το κάνω αυτό, Κύριε!» είπε. «Αυτό το νερό είναι το αίμα των ανθρώπων που πήγαν να το βρουν με κίνδυνο της ζωής τους». Κι αρνήθηκε να πιει.

Αυτά έκαναν οι Τρεις Επίλεκτοι.

18 Ο Αβισάι, αδερφός του Ιωάβ και γιος της Σερουΐας, ήταν αρχηγός του «σώματος των Τριάντα Επιλέκτων». Αυτός, κραδαίνοντας το ακόντιό του, σκότωσε κάποτε τριακόσιους από τους εχθρούς και απέκτησε μεγάλη φήμη ανάμεσα στους Τριάντα. 19 Ήταν από τους ενδοξότερους στο σώμα και μάλιστα έγινε αρχηγός τους, αλλά δεν έφτασε τους προηγούμενους τρεις επίλεκτους.

20 Ο Βεναΐας από την Καβσεήλ, γιος του Ιεωϊαδά και εγγονός ενός γενναίου άντρα, άντρας γενναίος κι αυτός, έκανε πολλά κατορθώματα. Αυτός σκότωσε δύο Μωαβίτες πολεμιστές, που ονομάζονταν «Τα Λιοντάρια της Μωάβ». Επίσης, μια μέρα που χιόνιζε, κατέβηκε σ’ ένα λάκκο όπου είχε πέσει ένα λιοντάρι, και το σκότωσε. 21 Ακόμη σκότωσε έναν εντυπωσιακό Αιγύπτιο, οπλισμένον με ακόντιο. Του επιτέθηκε μ’ ένα ραβδί, του άρπαξε το ακόντιο από το χέρι και τον σκότωσε με το ίδιο του το όπλο. 22 Αυτά έκανε ο Βεναΐας κι έγινε ονομαστός ανάμεσα στους Τριάντα Επίλεκτους. 23 Ήταν από τους ενδοξότερους στο σώμα των Τριάντα, αλλά δεν έφτασε τους Τρεις. Ο Δαβίδ τον είχε διορίσει αρχηγό της σωματοφυλακής του.

24 Ο Ασαήλ, επίσης αδερφός του Ιωάβ, ήταν κι αυτός ανάμεσα στους Τριάντα Επίλεκτους. Στο ίδιο σώμα ανήκαν και οι παρακάτω: Ο Ελχανάν, γιος του Δωδώ από τη Βηθλεέμ· 25 ο Σαμμά και ο Ελικά, κι οι δυο τους από τη Χαρώδ· 26 ο Χελής από την Πέλετ· ο Ιρά, γιος του Ικκής, από την Τεκωά· 27 ο Αβιέζερ από την Αναθώθ· ο Μεβουνάι από τη Χουσά· 28 ο Σαλμών από την Αχωχί· ο Μαχράι από τη Νετωφά· 29 ο Χέλεβ, γιος του Βαανά, επίσης από τη Νετωφά· ο Ιτταΐ, γιος του Ριβάι, από τη Γιβεά της φυλής Βενιαμίν· 30 ο Βεναΐας από την Πιραθών· ο Ιδδάι από τις κοιλάδες της Γάας· 31 ο Αβί-Αλβών από τη Βαιθ-Αραβά· ο Αζμάβεθ από τη Βαρχούμ· 32 ο Ελιαχβά από τη Σααλβών· ο Ιωνάθαν, απόγονος του Ιασέν· 33 ο Σαμμά κι ο Αχιάμ, γιος του Σαράρ, κι οι δυο τους από την Αράρ· 34 ο Ελιφέλετ, γιος του Αχασβαΐ, από τη Μααχά· ο Ελιάμ, γιος του Αχιτόφελ, από τη Γιλών· 35 ο Χεσραΐ από τον Κάρμηλο· ο Πααράι από την Αρβά· 36 ο Γιγάλ, γιος του Νάθαν, από τη Σωβά· ο Βανί από τη Γαθ· 37 ο Σέλεκ ο Αμμωνίτης· ο Ναχραΐ από τη Βεερώθ, οπλοφόρος του Ιωάβ, γιου της Σερουΐας· 38 ο Ιρά κι ο Γαρήβ, και οι δυο τους από την Ιέθερ· 39 και ο Ουρίας ο Χετταίος –συνολικά τριάντα εφτά άτομα.