2 Samuel 7

A promessa de Deus a Davi

1 Quando o rei Davi já morava no seu palácio, e o Senhor lhe dera descanso de todos os seus inimigos ao redor, 2 ele disse ao profeta Natã:

— Aqui estou eu, morando em um palácio de cedro, enquanto a arca de Deus permanece em uma simples tenda.

3 Natã respondeu ao rei:

— Faz o que tiveres em mente, pois o Senhor está contigo.

4 Naquela mesma noite, a palavra do Senhor veio a Natã, dizendo:

5 — Vá dizer ao meu servo Davi que assim diz o Senhor: "Por acaso, você é a pessoa que construirá uma casa para eu morar? 6 Nunca morei em nenhuma casa desde o dia em que tirei os israelitas do Egito até hoje, mas tenho ido de uma tenda para outra, de um tabernáculo para outro. 7 Por onde tenho acompanhado todos os israelitas, alguma vez perguntei a algum líder deles, a quem ordenei que pastoreasse Israel, o meu povo: ‘Por que vocês não construíram para mim uma casa de cedro?’ ".

8 — Agora, pois, diga ao meu servo Davi que assim diz o Senhor dos Exércitos: "Eu o tirei das pastagens, onde você cuidava dos rebanhos, para governar sobre Israel, o meu povo. 9 Sempre estive com você por onde você andou e eliminei todos os inimigos do seu caminho. Eu o farei agora tão famoso quanto os homens mais importantes da terra. 10 Providenciarei um lugar para Israel, o meu povo, e os plantarei ali, para que tenham o seu próprio lar e deixem de ser incomodados. Homens perversos não mais os oprimirão, como fizeram no início 11 e têm feito desde a época em que nomeei juízes sobre Israel, o meu povo. Também darei a você descanso de todos os seus inimigos.

— "Saiba também que o Senhor estabelecerá uma casa para você. 12 Quando a sua vida chegar ao fim e você descansar com os seus antepassados, levantarei a sua descendência, um fruto do seu próprio corpo, para sucedê-lo e eu estabelecerei o reino dele. 13 Será ele quem construirá uma casa para o meu nome, e eu firmarei o trono dele para sempre. 14 Eu serei o seu Pai, e ele será o meu filho. Quando ele cometer algum erro, eu o punirei com varas de homens, com açoites aplicados por homens. 15 Contudo, nunca retirarei dele o meu amor, como retirei de Saul, a quem tirei de diante de você. 16 Quanto a você, a sua casa e o seu reino permanecerão para sempre diante de mim;*7.16 Conforme alguns manuscritos do Texto Massorético e a Septuaginta. A maioria dos manuscritos do Texto Massorético traz de você. o seu trono será estabelecido para sempre".

17 Natã transmitiu a Davi tudo o que o Senhor lhe havia falado por revelação.

A oração de Davi

18 Então, o rei Davi entrou e sentou-se na presença do Senhor, e disse:

— Quem sou eu, ó Soberano Senhor, e o que é a minha família para que me trouxesses a este ponto? 19 Como se isso não bastasse para ti, ó Soberano Senhor, também falaste sobre o futuro da família deste teu servo. É assim que procedes com todas as pessoas,*7.19 Ou E isso é uma instrução para os seres humanos. ó Soberano Senhor?

20 — Que mais Davi poderá dizer-te? Tu conheces o teu servo, ó Soberano Senhor. 21 Por amor da tua palavra e de acordo com a tua vontade, realizaste este feito grandioso e o tornaste conhecido ao teu servo.

22 — Por isso, digo: quão grande és tu, ó Soberano Senhor! Não há ninguém como tu nem há outro Deus além de ti, conforme tudo o que ouvimos com os nossos ouvidos. 23 Quem é como Israel, o teu povo? A única nação da terra que tu, ó Deus, resgataste para dela fazeres um povo para ti mesmo e assim tornaste o teu nome famoso, realizaste grandes e impressionantes maravilhas ao expulsar nações e os seus deuses de diante dessa mesma nação que libertaste do Egito.*7.23 Conforme a Septuaginta. O Texto Massorético traz maravilhas para a tua terra e diante do teu povo, o qual resgataste do Egito, das nações e dos seus deuses. Veja 1Cr 17.21.24 Tu mesmo fizeste de Israel o teu povo particular para sempre, e tu, ó Senhor, te tornaste o seu Deus.

25 — Agora, Senhor Deus, confirma para sempre a promessa que fizeste a respeito do teu servo e da sua dinastia. Faz conforme prometeste 26 para que o teu nome seja engrandecido para sempre com estas palavras: "O Senhor dos Exércitos é o Deus de Israel!". Assim, a dinastia do teu servo Davi se manterá firme diante de ti.

27 — Ó Senhor dos Exércitos, Deus de Israel, tu mesmo o revelaste ao teu servo, quando disseste: "Estabelecerei uma casa para você". Por isso, o teu servo achou coragem para fazer-te esta oração. 28 Ó Soberano Senhor, tu és Deus! As tuas palavras são verdadeiras, e tu fizeste esta boa promessa ao teu servo. 29 Agora, pela tua bondade, abençoa a dinastia do teu servo a fim de que ela continue para sempre na tua presença, pois tu, ó Soberano Senhor, o prometeste, e, pela tua bênção, a dinastia do teu servo será bendita para sempre.

Η προφητεία του Νάθαν

1 Ο βασιλιάς Δαβίδ εγκαταστάθηκε στο ανάκτορό του κι ο Κύριος του εξασφάλισε ησυχία απ’ όλους γύρω τους εχθρούς του. 2 Τότε είπε ο βασιλιάς στο Νάθαν, τον προφήτη: «Εγώ κατοικώ σε παλάτι καμωμένο από κέδρους, ενώ η κιβωτός του Θεού βρίσκεται μέσα σε σκηνή. Τι λες εσύ γι’ αυτό;»

3 Ο Νάθαν είπε στο βασιλιά: «Πήγαινε, κάνε αυτό που επιθυμείς, γιατί ο Κύριος είναι μαζί σου».

4 Αλλά εκείνη τη νύχτα ο Κύριος είπε στον Νάθαν: 5 «Πήγαινε και πες εκ μέρους μου στο δούλο μου το Δαβίδ: "θέλεις να μου χτίσεις ναό για να κατοικώ; 6,7 Εγώ, από την ημέρα που έβγαλα τους Ισραηλίτες από την Αίγυπτο μέχρι σήμερα, δεν κατοίκησα ποτέ σε ναό· τους ακολουθούσα μένοντας σε σκηνή. Και σε κανέναν από τους αρχηγούς που τους ανέθεσα να οδηγούν τον λαό μου, τον Ισραήλ, δεν παραπονέθηκα ποτέ ότι δε μου έφτιαξαν κατοικητήριο από κέδρους".

8 »Πες, λοιπόν, στο δούλο μου το Δαβίδ, ότι εγώ ο Κύριος του σύμπαντος λέω: "σε πήρα απ’ το λιβάδι που έβοσκες τα πρόβατα, και σ’ έκανα ηγεμόνα του λαού μου, του Ισραήλ. 9 Ήμουν μαζί σου παντού όπου πήγαινες, εξαφάνισα όλους τους εχθρούς σου από μπροστά σου και σ’ έκανα ονομαστόν, σαν τους μεγάλους της γης. 10 Όρισα για το λαό μου τον Ισραήλ έναν τόπο, όπου τον εγκατέστησα μόνιμα. Εκεί θα ζει άφοβα χωρίς να τον καταπιέζουν τα ασεβή έθνη, όπως τον καταπίεζαν στο παρελθόν, 11 την εποχή που διόριζα Κριτές στο λαό μου. Τώρα σου έχω εξασφαλίσει ησυχία απ’ όλους τους εχθρούς σου. Εγώ ο Κύριος, λοιπόν, σου αναγγέλλω πως εγώ θα σου χτίσω οίκο:*θα σου χτίσω οίκο. Στο εβρ. γίνεται λογοπαίγνιο με τον όρο «οίκος». Κατά λ. «θα σου δώσω απογόνους», δηλ. θα οικοδομηθεί ο «οίκος» Δαβίδ από τον Κύριο.12 Όταν τελειώσουν οι μέρες σου και πεθάνεις, θα αναδείξω διάδοχο μετά από σένα έναν γιο σου, κατ’ ευθείαν απόγονό σου, και θα διατηρήσω σταθερή τη βασιλεία του. 13 Αυτός θα μου χτίσει ναό κι εγώ θα κάνω το θρόνο του ακλόνητο για πάντα. 14 Θα είμαι γι’ αυτόν πατέρας κι εκείνος θα μου είναι γιος. Αν αμαρτήσει θα τον σωφρονίσω με πλήγματα, όπως χτυπάνε τα παιδιά τους οι άνθρωποι. 15 Δε θ’ αποσύρω όμως απ’ αυτόν την εύνοιά μου, όπως την απέσυρα από το Σαούλ, που τον έδιωξα κι έφερα στη θέση του εσένα. 16 Οι απόγονοί σου θα βασιλεύουν σταθερά μετά από σένα για πάντα, κι ο θρόνος σου θα παραμένει ακλόνητος παντοτινά"».

17 Ο Νάθαν ανάγγειλε στο Δαβίδ όλους αυτούς τους λόγους και το όραμα. 18 Τότε ο βασιλιάς Δαβίδ μπήκε μέσα στη σκηνή, παρουσιάστηκε ενώπιον του Κυρίου και είπε: «Ποιος είμαι εγώ, Κύριέ μου και Θεέ, και ποια η οικογένειά μου, ώστε να με δοξάσεις τόσο πολύ; 19 Και σαν να το θεώρησες μικρό αυτό, Κύριέ μου και Θεέ, μίλησες ακόμα και για το μακρινό μέλλον της οικογένειας του δούλου σου. Είναι αυτό μια διδαχή για ανθρώπους,*Είναι... ανθρώπους. Το εβρ. είναι ασαφές και η μετ. αβέβαιη. Κύριέ μου και Θεέ; 20 Τι περισσότερο θα μπορούσα να σου πω εγώ ο Δαβίδ; Εσύ, βέβαια, γνωρίζεις το δούλο σου, Κύριέ μου και Θεέ. 21 Όλα αυτά τα μεγάλα έργα τα πραγματοποίησες σύμφωνα με την υπόσχεσή σου, όπως ακριβώς τα ήθελες, για να διδάξεις το δούλο σου. 22 Γι’ αυτό είσαι μεγάλος, Κύριέ μου και Θεέ· δεν υπάρχει όμοιός σου, δεν υπάρχει Θεός εκτός από σένα, όπως ακριβώς το ακούγαμε πάντα να λέγεται. 23 Ποιο άλλο έθνος στη γη είναι σαν το λαό σου, τον Ισραήλ, τον οποίο ένας Θεός ήρθε και τον ελευθέρωσε από τους Αιγυπτίους για να τον κάνει λαό του; Εσύ τον έκανες ονομαστό, επιτέλεσες γι’ αυτόν και για τη χώρα του μεγάλα και θαυμαστά έργα κι έτρεψες σε φυγή από μπροστά του τα άλλα έθνη και τους θεούς τους. 24 Έκανες τον Ισραήλ λαό σου για πάντα κι εσύ, Κύριε, έγινες Θεός τους. 25 Τώρα, Κύριέ μου και Θεέ, ο λόγος που είπες για το δούλο σου και για την οικογένειά του ας ισχύσει παντοτινά και κάνε όπως είπες. 26 Ας είναι δοξασμένο τ’ όνομά σου αιώνια, για να λένε ότι ο Κύριος του σύμπαντος, αυτός είναι ο Θεός του Ισραήλ! Κι αυτοί που θα διαδεχτούν το δούλο σου το Δαβίδ στο θρόνο, ας είναι ακλόνητοι ενώπιόν σου. 27 Κύριε του σύμπαντος, Θεέ του Ισραήλ, εσύ φανέρωσες τις προθέσεις σου, στο δούλο σου, όταν είπες "εγώ θα σου οικοδομήσω οίκο"·*Βλ. υποσ. εις στ. 11. γι’ αυτό ο δούλος σου πήρα το θάρρος να σου αναπέμψω αυτή την προσευχή. 28 Κύριέ μου και Θεέ, εσύ είσαι ο Θεός κι ο λόγος σου είναι αλήθεια. Όλες αυτές τις ευλογίες τις υποσχέθηκες στο δούλο σου. 29 Τώρα λοιπόν, ευλόγησε τους απογόνους του δούλου σου, ώστε να έχουν για πάντα την εύνοιά σου. Σύμφωνα με την υπόσχεσή σου, Κύριε Θεέ, ας αναπαύεται η ευλογία σου πάνω στους απογόνους του δούλου σου για πάντα».