2 Samuel 5

Davi torna-se rei de Israel

1 Representantes de todas as tribos de Israel foram dizer a Davi, em Hebrom:

— Somos sangue do teu sangue. 2 No passado, mesmo quando Saul era rei, eras tu quem liderava Israel nas batalhas. O Senhor te disse: "Você pastoreará Israel, o meu povo, e será o seu governante".

3 Então, todas as autoridades de Israel foram ao encontro do rei Davi em Hebrom, onde o rei fez um acordo com elas diante do Senhor. Assim, ungiram Davi rei de Israel.

4 Davi tinha trinta anos de idade quando começou a reinar e reinou durante quarenta anos. 5 Em Hebrom, reinou sobre Judá sete anos e meio e, em Jerusalém, reinou sobre todo o Israel e Judá trinta e três anos.

Davi conquista Jerusalém

6 O rei e os seus soldados marcharam a Jerusalém para atacar os jebuseus que viviam lá. Os jebuseus disseram a Davi:

— Você não entrará aqui! Até os cegos e os aleijados podem se defender de você.

Eles achavam que Davi não conseguiria entrar; 7 no entanto, Davi conquistou a fortaleza de Sião, que veio a ser a Cidade de Davi.

8 Naquele dia, Davi disse:

— Quem quiser vencer os jebuseus terá que utilizar a passagem de água para chegar àqueles cegos e aleijados, inimigos de Davi.*5.8 Ou odiados por Davi.

É por isso que dizem: "Os ‘cegos e aleijados’ não entrarão no palácio".

9 Davi passou a morar na fortaleza e chamou-a Cidade de Davi. Ele construiu a área ao redor, desde o Milo*5.9 Ou desde o aterro. até a parte interna. 10 Davi se tornou cada vez mais poderoso, pois o Senhor, o Deus dos Exércitos, estava com ele.

11 Então, Hirão, rei de Tiro, enviou a Davi uma delegação e também toras de cedro, carpinteiros e pedreiros, que construíram um palácio para Davi. 12 Assim, Davi teve certeza de que o Senhor o confirmara como rei de Israel e de que estava fazendo prosperar o seu reino por amor de Israel, o seu povo.

13 Depois de mudar-se de Hebrom para Jerusalém, Davi tomou mais concubinas e esposas e gerou mais filhos e filhas. 14 Estes são os nomes dos que lhe nasceram ali: Samua, Sobabe, Natã, Salomão, 15 Ibar, Elisua, Nefegue, Jafia, 16 Elisama, Eliada e Elifelete.

Davi derrota os filisteus

17 Ao saberem que Davi tinha sido ungido rei de Israel, os filisteus subiram com todo o exército em busca de Davi; ele, porém, soube disso e desceu à fortaleza. 18 Tendo os filisteus se espalhado pelo vale de Refaim, 19 Davi perguntou ao Senhor:

— Devo atacar os filisteus? Tu os entregarás nas minhas mãos?

O Senhor lhe respondeu:

— Vá, pois eu os entregarei nas suas mãos.

20 Então, Davi foi a Baal-Perazim e lá os derrotou. Ele disse:

— Como as águas de uma enchente causam destruição, assim pelas minhas mãos o Senhor destruiu os meus inimigos diante de mim.

Por isso, aquele lugar passou a ser chamado Baal-Perazim.*5.20 Baal-Perazim significa o senhor que destrói.21 Como os filisteus haviam abandonado os seus ídolos ali, Davi e os seus soldados os apanharam.

22 Mais uma vez, os filisteus marcharam e se espalharam pelo vale de Refaim; 23 então, Davi consultou o Senhor novamente, que lhe respondeu:

— Não ataque pela frente, mas dê a volta por trás deles e ataque-os em frente das amoreiras. 24 Assim que você ouvir um som de passos por cima das amoreiras, saia rapidamente, pois este será o sinal de que o Senhor saiu à sua frente para ferir o exército filisteu.

25 Davi fez como o Senhor lhe tinha ordenado e derrotou os filisteus por todo o caminho, desde Gibeom*5.25 Conforme a Septuaginta. O Texto Massorético traz Geba. Veja 1Cr 14.16. até Gezer.

Ο Δαβίδ ανακηρύσσεται βασιλιάς και του Ισραήλ

1 Όλες οι φυλές των Ισραηλιτών ήρθαν στο Δαβίδ, στη Χεβρών, και του είπαν: «Εμείς είμαστε σάρκα σου και αίμα σου. 2 Ακόμα και τον καιρό που ο Σαούλ ήταν βασιλιάς, εσύ ήσουν που οδηγούσες τους Ισραηλίτες στον πόλεμο και τους έφερνες πίσω. Ο Κύριος σου είχε πει από τότε ότι εσύ θα οδηγούσες κάποτε το λαό του, τον Ισραήλ, και θα γινόσουν ηγεμόνας του».

3 Έτσι, όλοι οι πρεσβύτεροι του λαού του Ισραήλ ήρθαν στο βασιλιά Δαβίδ, στη Χεβρών, κι εκείνος έκανε μαζί τους συμφωνία ενώπιον του Κυρίου. Και έχρισαν το Δαβίδ βασιλιά του Ισραήλ.

4 Ο Δαβίδ ήταν τριάντα ετών όταν έγινε βασιλιάς, και βασίλεψε σαράντα χρόνια. 5 Εφτά χρόνια ήταν βασιλιάς της φυλής Ιούδα, στη Χεβρών και τριάντα τρία χρόνια ήταν βασιλιάς του Ισραήλ και του Ιούδα στην Ιερουσαλήμ.

Ο Δαβίδ κυριεύει την Ιερουσαλήμ

6 Μετά απ’ αυτά τα γεγονότα, ο βασιλιάς Δαβίδ και οι άντρες του βάδισαν κατά της Ιερουσαλήμ. Οι Ιεβουσαίοι, που κατοικούσαν στην περιοχή, είπαν στον Δαβίδ: «Δε θα μπεις στην πόλη μας. Ακόμα κι οι τυφλοί και οι κουτσοί θα σε αποκρούσουν». Έτσι το ’χαν σίγουρο πως ο Δαβίδ δε θα έκανε εισβολή. 7 Παρ’ όλα αυτά όμως ο Δαβίδ κυρίεψε το φρούριο της Σιών, που ονομάστηκε στη συνέχεια «Πόλη Δαβίδ». 8 Εκείνη την ημέρα, ο Δαβίδ είχε πει: «Όποιος θέλει να σκοτώσει τους Ιεβουσαίους, πρέπει ν’ ανεβεί από τον υπόγειο υδραγωγό για να τους φτάσει. Αυτούς τους κουτσούς και τους τυφλούς εγώ τους απεχθάνομαι» (Γι’ αυτό λένε: «τυφλός και κουτσός δεν θα μπει στον οίκο του Κυρίου»).*Ο στ. στα εβρ. είναι ασαφής και η μετάφραση αβέβαιη.

9 Ο Δαβίδ εγκαταστάθηκε στο φρούριο, και το ονόμασε «Πόλη Δαβίδ». Στη συνέχεια έχτισε κι άλλα οχυρωματικά έργα στη Μιλλώ, καθώς επίσης και την κατοικία του.*Στη συνέχεια... κατοικία του. Ο στ. στα εβρ. είναι ασαφής. Άλλη απόδοση: «Στη συνέχεια έχτισε τείχος γύρω από την πόλη, από τη Μιλλώ ως το εσωτερικό».10 Έτσι ο Δαβίδ γινόταν συνεχώς ισχυρότερος, γιατί ο Κύριος ο Θεός, ο Θεός του Ισραήλ, ήταν μαζί του.

11 Ο Χιράμ, βασιλιάς της Τύρου, έστειλε στο Δαβίδ διπλωματική αντιπροσωπεία. Επίσης του έστειλε ξύλα κέδρων, ξυλουργούς και χτίστες, για να του χτίσουν ανάκτορο. 12 Έτσι κατάλαβε ο Δαβίδ ότι ο Κύριος τον είχε καθιερώσει βασιλιά του Ισραήλ και ότι χάρισε δόξα στη βασιλεία του χάρη στο λαό του, τον Ισραήλ.

Κατάλογος των γιων του Δαβίδ

13 Ο Δαβίδ μετά τον ερχομό του από τη Χεβρών στην Ιερουσαλήμ, πήρε κι άλλες παλλακίδες και συζύγους, από τις οποίες επίσης απέκτησε γιους και κόρες. 14 Τα ονόματα των γιων που απέκτησε στην Ιερουσαλήμ είναι: Σαμμουά, Σωβάβ, Νάθαν και Σολομών, 15 Ιβχάρ, Ελισουά, Νέφεγ, Ιαφιά, 16 Ελισαμά, Ελγιαδά και Ελιφέλετ.

Ο Δαβίδ νικάει τους Φιλισταίους

17 Όταν άκουσαν οι Φιλισταίοι ότι ο Δαβίδ χρίσθηκε βασιλιάς του Ισραήλ, ξεκίνησαν με όλο το στρατό τους για να έρθουν και να τον θέσουν υπό την εξουσία τους. Το πληροφορήθηκε ο Δαβίδ και κατέφυγε για ασφάλεια σ’ ένα οχυρό.

18 Οι Φιλισταίοι ήρθαν και ξεχύθηκαν στην κοιλάδα Ρεφαείμ. 19 Τότε ο Δαβίδ ρώτησε τον Κύριο: «Να πάω να πολεμήσω τους Φιλισταίους; Θα τους παραδώσεις στην εξουσία μου;» Ο Κύριος του απάντησε: «Να πας να τους πολεμήσεις· θα σου τους παραδώσω το δίχως άλλο». 20 Έτσι ήρθε ο Δαβίδ στη Βάαλ-Περασίμ, κι εκεί νίκησε τους Φιλισταίους και είπε: «Έσπασε ο Κύριος τις γραμμές των εχθρών μου, όπως σπάζει η πλημμύρα ένα φράγμα». Γι’ αυτό ονόμασε τον τόπο εκείνο «Βάαλ-Περασίμ» (Κυρίαρχος των Ρηγμάτων). 21 Οι Φιλισταίοι φεύγοντας άφησαν εκεί τα αγάλματα των θεών τους, και ο Δαβίδ και οι άντρες του τα πήραν.

22 Οι Φιλισταίοι όμως ξαναγύρισαν και γέμισαν την κοιλάδα Ρεφαείμ. 23 Ο Δαβίδ ρώτησε πάλι τον Κύριο κι εκείνος αποκρίθηκε: «Μην τους επιτεθείς από ’δω, αλλά πήγαινε στα νώτα τους και κάνε τους έφοδο από τη μεριά των θάμνων. 24 Όταν ακούσεις θόρυβο βημάτων στις κορυφές των θάμνων, τότε βιάσου να επιτεθείς, γιατί εκείνη τη στιγμή εγώ ο Κύριος θα βγω μπροστά σου, για να χτυπήσω το στρατό των Φιλισταίων». 25 Ο Δαβίδ έκανε όπως τον διέταξε ο Κύριος και νίκησε τους Φιλισταίους και τους έτρεψε σε φυγή καταδιώκοντάς τους από τη Γιβαών όλο τον δρόμο ως τη Γεζέρ.