Apocalipse 12

A mulher e o dragão

1 Apareceu no céu um grande sinal: uma mulher vestida do sol, com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas sobre a cabeça. 2 Ela estava grávida e gritava de dor, prestes a dar à luz. 3 Então, outro sinal apareceu no céu: um grande dragão vermelho com sete cabeças e dez chifres, tendo um diadema sobre cada cabeça. 4 A cauda dele arrastou consigo um terço das estrelas do céu, lançando-as na terra. O dragão pôs-se diante da mulher que estava para dar à luz, a fim de devorar o seu filho no momento em que nascesse. 5 Ela deu à luz um filho, um homem, que governará todas as nações com cetro de ferro.*12.5 Sl 2.9. O filho dela foi arrebatado para junto de Deus e do seu trono. 6 A mulher fugiu para o deserto, para um lugar que lhe havia sido preparado por Deus, para que ali a sustentassem durante mil duzentos e sessenta dias.

7 Houve, então, uma guerra nos céus. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, e o dragão e os seus anjos revidaram. 8 Estes, porém, não foram suficientemente fortes, e assim perderam o seu lugar nos céus. 9 Então, o grande dragão foi lançado fora. Ele é a antiga serpente chamada Diabo ou Satanás, que engana o mundo todo. Ele e os seus anjos foram lançados na terra.

10 Então, ouvi uma alta voz dos céus, que dizia:

"Agora veio a salvação, o poder,

o reino do nosso Deus

e a autoridade do seu Cristo,

pois foi lançado fora

o acusador dos nossos irmãos,

que os acusa diante do nosso Deus de dia e de noite.

11 Eles o venceram

pelo sangue do Cordeiro

e pela palavra do testemunho que deram;

diante da morte,

não amaram a própria vida.

12 Portanto, celebrem, ó céus,

e os que neles habitam!

Mas ai da terra e do mar,

pois o Diabo desceu até vocês!

Ele está cheio de fúria,

pois sabe que lhe resta pouco tempo".

13 Quando o dragão viu que foi lançado à terra, começou a perseguir a mulher que dera à luz o menino. 14 Foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que ela pudesse voar para o lugar que lhe havia sido preparado no deserto, onde seria sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora do alcance da serpente. 15 Então, a serpente fez jorrar da sua boca água como um rio, para alcançar a mulher e arrastá-la com a correnteza. 16 A terra, porém, ajudou a mulher, abrindo a boca e engolindo o rio que o dragão fizera jorrar da sua boca. 17 O dragão irou-se contra a mulher e saiu para guerrear contra o restante da descendência dela, os que obedecem aos mandamentos de Deus e se mantêm fiéis ao testemunho de Jesus.

Η γυναίκα και ο δράκοντας

1 Ύστερα φάνηκε ένα μεγάλο θαυμαστό σημάδι στον ουρανό: Μια γυναίκα ντυμένη τον ήλιο, με το φεγγάρι κάτω απ’ τα πόδια της, και στο κεφάλι της στεφάνι με δώδεκα αστέρια. 2 Ήταν έγκυος και φώναζε από τους πόνους και τις ωδίνες της γέννας. 3 Κι άλλο σημάδι φάνηκε στον ουρανό: Ένας μεγάλος δράκοντας κόκκινος σαν φωτιά, με εφτά κεφάλια και δέκα κέρατα, και στα κεφάλια του εφτά στέμματα. 4 Η ουρά του έσυρε το ένα τρίτο των άστρων του ουρανού και τα έριξε στη γη. Ο δράκοντας στάθηκε μπροστά στη γυναίκα την ετοιμόγεννη, για να καταβροχθίσει το παιδί της, μόλις αυτή το γεννήσει. 5 Η γυναίκα γέννησε παιδί αρσενικό, που θα κυβερνήσει όλα τα έθνη με σιδερένια ράβδο. Άρπαξαν όμως το παιδί της και το έφεραν στο Θεό και στο θρόνο του. 6 Η γυναίκα έφυγε τότε στην έρημο, στον τόπο που της ετοίμασε ο Θεός· εκεί θα την τρέφουν χίλιες διακόσιες εξήντα μέρες.

7 Έγινε τότε πόλεμος στον ουρανό· από τη μια ο Μιχαήλ με τους αγγέλους του κι από την άλλη ο δράκοντας. Ο δράκοντας με τους αγγέλους του πολέμησε 8 αλλά δεν επικράτησε, κι έτσι δεν του επιτράπηκε να μείνει άλλο στον ουρανό. 9 Έτσι, ρίχτηκε ο δράκος ο μεγάλος, ο όφις ο αρχαίος, που λέγεται διάβολος και σατανάς και παραπλανάει ολόκληρη την οικουμένη, ρίχτηκε κάτω στη γη, και μαζί του έριξαν και τους αγγέλους του. 10 Άκουσα τότε μια δυνατή φωνή στον ουρανό να λέει:

«Έφτασε τώρα η σωτηρία και η δύναμη

κι η βασιλεία του Θεού μας

κι η εξουσία του Μεσσία του.

Διώχτηκε από τον ουρανό ο κατήγορος των αδερφών μας,

που τους κατηγορούσε μέρα νύχτα μπροστά στο Θεό μας.

11 Αυτόν όμως τον νίκησαν οι αδερφοί μας με το αίμα του Αρνίου και με τη μαρτυρία,

που έδωσαν για τον Ιησού,

αδιαφορώντας για τη ζωή τους, φτάνοντας ως και στο θάνατο.

12 Γι’ αυτό χαρείτε, ουρανοί κι όσοι τους κατοικείτε!

Αλίμονό σας, γη και θάλασσα,

γιατί σ’ εσάς ο διάβολος κατέβη

έχοντας θυμό μεγάλο,

ξέροντας πως λίγος καιρός του απομένει».

13 Όταν είδε ο δράκοντας πως ρίχτηκε στη γη, άρχισε να καταδιώκει τη γυναίκα που γέννησε το αγόρι. 14 Στη γυναίκα όμως δόθηκαν οι δυο φτερούγες του μεγάλου αετού, για να πετάξει στην έρημο, στον τόπο της, και να ζήσει μακριά από την απειλή του όφεως τριάμισι χρόνια. 15 Έβγαλε τότε ο όφις από το στόμα του νερό ποτάμι πίσω από τη γυναίκα για να την παρασύρει το νερό. 16 Η γη όμως βοήθησε τη γυναίκα, άνοιξε η γη το στόμα της και κατάπιε το ποτάμι που έβγαλε ο δράκοντας απ’ το στόμα του. 17 Θύμωσε τότε ο δράκοντας με τη γυναίκα, κι έφυγε για να πολεμήσει με τους υπόλοιπους απογόνους της, μ’ εκείνους που τηρούν τις εντολές του Θεού και μαρτυρούν την πίστη τους στον Ιησού.