João 8

1 Jesus, porém, foi para o monte das Oliveiras.2 Ao amanhecer, ele apareceu novamente no templo. Todo o povo se reuniu ao seu redor, e ele se sentou para ensiná-lo.3 Os mestres da lei e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher surpreendida em adultério. Fizeram-na ficar em pé diante de todos4 e disseram a Jesus:

— Mestre, esta mulher foi surpreendida no ato de adultério.5 Na lei, Moisés nos ordena apedrejar tais mulheres. E, você, o que tem a dizer?

6 Eles estavam usando essa pergunta para testá-lo, a fim de terem fundamento para acusá-lo.

Jesus, porém, inclinou-se e começou a escrever no chão com o dedo.7 Visto que continuavam a interrogá-lo, ele se levantou e disse:

— Se algum de vocês estiver sem pecado, seja o primeiro a atirar pedra nela.

8 Ele inclinou-se novamente e continuou escrevendo no chão.

9 Os que o ouviram, acusados pela consciência, foram saindo, um de cada vez, começando pelos mais velhos, até que Jesus ficou só com a mulher que estava diante dele.10 Então, Jesus pôs-se em pé e perguntou-lhe:

— Mulher, onde estão eles? Ninguém a condenou?

11 — Ninguém, Senhor — disse ela.

Jesus declarou:

— Eu também não a condeno. Vá e, de agora em diante, abandone a sua vida de pecado.

A validade do testemunho de Jesus

12 Falando novamente ao povo, Jesus disse:

— Eu sou a luz do mundo. Quem me segue nunca andará em trevas, mas terá a luz da vida.

13 Os fariseus lhe disseram:

— Você está testemunhando a respeito de você mesmo. O seu testemunho não é válido!

14 Jesus respondeu:

— Ainda que eu mesmo testemunhe em meu favor, o meu testemunho é válido, pois sei de onde vim e para onde vou. Vocês, porém, não sabem de onde vim nem para onde vou. 15 Vocês julgam por padrões humanos; eu não julgo ninguém. 16 Mesmo que eu julgue, o meu julgamento é verdadeiro, porque não estou sozinho. Eu estou com o Pai, que me enviou. 17 Na lei de vocês, está escrito que o testemunho de dois homens é válido.*8.17 Dt 17.6; 19.15.18 Eu testemunho acerca de mim mesmo; a minha outra testemunha é o Pai, que me enviou.

19 Então, perguntaram-lhe:

— Onde está o seu pai?

Jesus respondeu:

— Vocês não conhecem nem a mim nem ao meu Pai. Se me conhecessem, também conheceriam o meu Pai.

20 Ele proferiu essas palavras enquanto ensinava no templo, perto do lugar onde se depositavam as ofertas. No entanto, ninguém o prendeu, porque a sua hora ainda não havia chegado.

21 Mais uma vez, Jesus lhes disse:

— Eu vou embora, e vocês procurarão por mim, mas morrerão nos seus pecados. Para onde vou, vocês não podem ir.

22 Isso levou os judeus a perguntarem:

— Acaso pensa em se suicidar? Será por isso que ele diz: "Para onde vou, vocês não podem ir"?

23 Ele, porém, continuou:

— Vocês são daqui de baixo; eu sou lá de cima. Vocês são deste mundo; eu não sou deste mundo. 24 Eu disse que vocês morrerão nos seus pecados, porque, se não crerem que Eu Sou,*8.24 Referência ao nome de Deus; também nos versículos 28 e 58. de fato morrerão nos seus pecados.

25 — Quem é você? — perguntaram.

— Exatamente o que tenho dito o tempo todo — respondeu Jesus. 26 — Tenho muitas coisas para dizer e julgar a respeito de vocês. No entanto, aquele que me enviou é verdadeiro, e digo ao mundo aquilo que dele ouvi.

27 Eles não entenderam que lhes falava a respeito do Pai. 28 Então, Jesus disse:

— Quando vocês levantarem o Filho do homem, então saberão que Eu Sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo exatamente o que o Pai me ensinou. 29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, pois sempre faço o que lhe agrada.

30 Tendo dito essas coisas, muitos creram nele.

Os filhos de Abraão e os filhos do Diabo

31 Jesus disse aos judeus que haviam crido nele:

— Se vocês permanecerem firmes na minha palavra, verdadeiramente serão meus discípulos; 32 então, conhecerão a verdade, e a verdade os libertará.

33 Responderam-lhe:

— Somos descendentes*8.33 Grego: semente; também no versículo 37. de Abraão e nunca fomos escravos de ninguém. Como você pode dizer que seremos livres?

34 Jesus respondeu:

— Em verdade lhes digo que todo aquele que pratica o pecado é escravo do pecado. 35 O escravo não tem lugar permanente na família, mas o filho pertence a ela para sempre. 36 Portanto, se o Filho os libertar, vocês de fato serão livres. 37 Eu sei que vocês são descendentes de Abraão. Contudo, estão procurando matar-me, porque em vocês não há lugar para a minha palavra. 38 Eu falo do que vi na presença do Pai, e vocês fazem o que ouviram do pai de vocês.*8.38 Ou Pai. Portanto, façam o que vocês ouviram do Pai.

39 — Abraão é o nosso pai — responderam.

Jesus disse:

— Se vocês fossem filhos de Abraão, fariam as obras que Abraão fez. 40 Vocês, porém, estão procurando matar-me, embora eu tenha falado a vocês a verdade que ouvi de Deus; Abraão não agiu assim. 41 Vocês estão fazendo as obras do pai de vocês.

Eles protestaram:

— Nós não somos filhos ilegítimos.*8.41 Grego: não nascemos de relação sexual ilícita. O único Pai que temos é Deus.

42 Jesus lhes disse:

— Se Deus fosse o Pai de vocês, vocês me amariam, pois eu vim de Deus e agora estou aqui. Eu não vim por mim mesmo, mas ele me enviou. 43 Por que não compreendem o meu discurso? Porque são incapazes de ouvir o que digo. 44 Vocês são do Diabo, o pai de vocês, e querem fazer o que ele deseja. Ele foi homicida desde o princípio e não se apegou à verdade, pois não há verdade nele. Quando mente, expressa a sua própria natureza, pois é mentiroso e o pai da mentira. 45 No entanto, vocês não creem em mim, porque digo a verdade! 46 Qual de vocês pode me acusar de algum pecado? Se estou falando a verdade, por que não creem em mim? 47 Aquele que pertence a Deus ouve o que Deus diz. Vocês não o ouvem porque não pertencem a Deus.

As declarações de Jesus acerca de si mesmo

48 Os judeus lhe responderam:

— Não estamos certos em dizer que você é samaritano e está endemoniado?

49 Jesus disse:

— Não estou endemoniado! Ao contrário, honro o meu Pai, e vocês me desonram. 50 Não busco glória para mim mesmo, mas há quem a busque e julgue. 51 Em verdade lhes digo que, se alguém guardar a minha palavra, jamais verá a morte.

52 Diante disso, os judeus exclamaram:

— Agora sabemos que você está endemoniado! Abraão morreu, bem como os profetas, mas você diz que, se alguém guardar a sua palavra, nunca experimentará a morte. 53 Você é maior do que Abraão, o nosso pai? Ele morreu, bem como os profetas. Quem você pensa que é?

54 Jesus respondeu:

— Se glorifico a mim mesmo, a minha glória nada significa. O meu Pai, que vocês dizem ser o seu Deus, é quem me glorifica. 55 Vocês não o conhecem, mas eu o conheço. Se eu dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vocês, mas eu de fato o conheço e guardo a sua palavra. 56 Abraão, o pai de vocês, regozijou-se porque veria o meu dia; ele o viu e se alegrou.

57 Os judeus lhe disseram:

— Você ainda não tem cinquenta anos e viu Abraão?

58 Jesus respondeu:

— Em verdade lhes digo que, antes de Abraão nascer, Eu Sou!

59 Então, pegaram pedras para apedrejá-lo, mas Jesus escondeu-se e saiu do templo.

Ο Ιησούς συγχωρεί τη μοιχαλίδα

1 Ο Ιησούς πήγε στο όρος των Ελαιών. 2 Αλλά πρωί πρωί γύρισε πάλι στο ναό, κι όλο το πλήθος ερχόταν κοντά του. Αυτός κάθισε και τους δίδασκε. 3 Τότε οι δάσκαλοι του νόμου και οι Φαρισαίοι φέρνουν μια γυναίκα που την είχαν πιάσει να διαπράττει μοιχεία· την έβαλαν στη μέση 4 και του είπαν: «Διδάσκαλε, αυτή τη γυναίκα την έπιασαν επ’ αυτοφώρω να διαπράττει μοιχεία. 5 Ο Μωυσής στο νόμο μάς έχει δώσει εντολή να λιθοβολούμε τέτοιου είδους γυναίκες. 6 Εσύ τι γνώμη έχεις;» Αυτό το ’λεγαν για να του στήσουν παγίδα, ώστε να βρουν κάποια κατηγορία εναντίον του. Ο Ιησούς τότε έσκυψε κάτω και με το δάχτυλο έγραφε στο χώμα. 7 Καθώς όμως επέμεναν να τον ρωτούν, σηκώθηκε πάνω και τους είπε: «Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος πέτρα πάνω της». 8 Κι έσκυψε πάλι κάτω κι έγραφε στο χώμα. 9 Αυτοί όμως, όταν άκουσαν την απάντηση, άρχισαν με πρώτους τους γεροντότερους να φεύγουν ένας ένας, μέχρι και τον τελευταίο· κι έμεινε μόνος ο Ιησούς και η γυναίκα στη μέση. 10 Τότε σηκώθηκε όρθιος ο Ιησούς και τη ρώτησε: «Γυναίκα, πού είναι οι κατήγοροί σου; Κανένας δε σε καταδίκασε;» 11 «Κανένας, Κύριε», απάντησε εκείνη. «Ούτε εγώ σε καταδικάζω», της είπε ο Ιησούς· «πήγαινε, κι από ’δω και πέρα μην αμαρτάνεις πια».*Η περικοπή 7:53–8:11 λείπει από πολλά αρχαία χειρόγραφα, και όταν υπάρχει δεν βρίσκεται παντού στην ίδια θέση.

Ο Ιησούς είναι το φως του κόσμου

12 Τότε ο Ιησούς τους μίλησε πάλι και τους είπε: «Εγώ είμαι το φως του κόσμου· όποιος με ακολουθεί δεν θα πλανιέται στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως που οδηγεί στη ζωή».

13 Τότε του είπαν οι Φαρισαίοι: «Εσύ ο ίδιος μαρτυρείς για τον εαυτό σου· η μαρτυρία σου δεν ισχύει». 14 Ο Ιησούς τους απάντησε: «Κι αν εγώ καταθέτω μαρτυρία για τον εαυτό μου, η μαρτυρία μου ισχύει γιατί εγώ ξέρω από πού ήρθα και πού πηγαίνω, ενώ εσείς δεν ξέρετε ούτε από πού έρχομαι ούτε πού πηγαίνω. 15 Εσείς κρίνετε με ανθρώπινα κριτήρια, ενώ εγώ δεν κρίνω κανέναν. 16 Αλλά ακόμα κι αν κρίνω εγώ, η κρίση μου είναι έγκυρη, γιατί δεν είμαι μόνος, αλλά είμαστε εγώ και ο Πατέρας που μ’ έστειλε. 17 Και στο νόμο σας είναι γραμμένο πώς η μαρτυρία δύο ανθρώπων είναι έγκυρη. 18 Εγώ καταθέτω μαρτυρία για τον εαυτό μου, συγχρόνως όμως καταθέτει και ο Πατέρας που μ’ έστειλε». 19 «Και πού είναι ο Πατέρας σου;», τον ρώτησαν τότε. Ο Ιησούς απάντησε: «Εσείς δεν ξέρετε ούτε εμένα ούτε τον Πατέρα μου· αν ξέρατε εμένα, θα ξέρατε και τον Πατέρα μου». 20 Αυτά τα λόγια είπε ο Ιησούς ενώ δίδασκε στο ναό, στο χώρο όπου προσφέρονταν χρηματικές εισφορές, και κανείς δεν τον συνέλαβε, γιατί δεν είχε έρθει ακόμα η ώρα του.

«Εκεί που πηγαίνω εγώ, εσείς δεν μπορείτε να ’ρθείτε»

21 Ο Ιησούς τους είπε πάλι: «Εγώ φεύγω και μάταια θα με αναζητήσετε· και θα χαθείτε εξαιτίας της αμαρτίας σας· εκεί που πηγαίνω εγώ, εσείς δεν μπορείτε να ’ρθείτε». 22 Έλεγαν, λοιπόν, οι Ιουδαίοι: «Μήπως σκέφτεται ν’ αυτοκτονήσει; Γιατί να λέει, "εκεί που πηγαίνω εγώ, εσείς δεν μπορείτε να ’ρθείτε";» 23 Κι εκείνος τους έλεγε: «Εσείς κατάγεστε από ’δω κάτω, ενώ εγώ κατάγομαι από πάνω· εσείς προέρχεστε από αυτόν εδώ τον κόσμο, ενώ εγώ δεν προέρχομαι από τον κόσμο αυτό. 24 Σας είπα πως θα χαθείτε εξαιτίας των αμαρτιών σας· γιατί, αν δεν πιστέψετε πως εγώ είμαι αυτός που πραγματικά είμαι, θα πεθάνετε εξαιτίας των αμαρτιών σας». 25 Τότε τον ρώτησαν: «Εσύ ποιος είσαι;» Ο Ιησούς τους απάντησε: «Αυτό που δεν έπαψα να σας λέω από την αρχή.*Αυτό... αρχή. Ή: Για ποιο σκοπό πρώτα πρώτα κουβεντιάζω μαζί σας;26 Πολλά έχω να πω και να κρίνω σχετικά μ’ εσάς· εκείνος όμως που μ’ έστειλε είναι αξιόπιστος, κι εγώ αυτά που άκουσα από κείνον, αυτά λέω στους ανθρώπους». 27 Εκείνοι δεν κατάλαβαν πως τους μιλούσε για τον Πατέρα. 28 Τους είπε λοιπόν ο Ιησούς: «Όταν θα υψώστε τον Υιό του Ανθρώπου, τότε θα καταλάβετε πως εγώ είμαι αυτός που πραγματικά είμαι κι ότι δεν κάνω τίποτε από μόνος μου, αλλά τα λέω αυτά όπως με δίδαξε ο Πατέρας. 29 Αυτός που μ’ έστειλε είναι πάντοτε μαζί μου· δε με άφησε μόνο μου ο Πατέρας, γιατί εγώ κάνω πάντοτε αυτά που του είναι ευάρεστα». 30 Πολλοί που άκουσαν τον Ιησού να μιλάει έτσι, πίστεψαν σ’ αυτόν.

«Η αλήθεια θα σας ελευθερώσει»

31 Τότε ο Ιησούς είπε στους Ιουδαίους που είχαν πιστέψει σ’ αυτόν: «Αν εσείς αποδειχθείτε υπάκουοι στο λόγο μου, τότε θα είστε πραγματικά μαθητές μου· 32 θα γνωρίσετε την αλήθεια, και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει». 33 «Εμείς είμαστε απόγονοι του Αβραάμ», του απάντησαν, «και ποτέ δεν υπήρξαμε δούλοι κανενός· πώς εσύ λες, "θα ελευθερωθείτε";» 34 Ο Ιησούς τους αποκρίθηκε: «Σας βεβαιώνω πως όποιος αμαρτάνει είναι δούλος της αμαρτίας. 35 Ο δούλος όμως δεν ανήκει για πάντα σε μια οικογένεια, ενώ ο γιος ανήκει σ’ αυτήν για πάντα. 36 Αν, λοιπόν, σας ελευθερώσει ο Υιός, τότε θα είστε πραγματικά ελεύθεροι.

37 »Ξέρω πως είστε απόγονοι του Αβραάμ· κι όμως γυρεύετε να με σκοτώσετε, γιατί ο λόγος μου δε βρίσκει χώρο μέσα σας. 38 Εγώ, αυτά που είδα κοντά στον Πατέρα μου, αυτά λέω· κι εσείς, αυτά που είδατε από τον πατέρα σας, αυτά κάνετε».

39 «Ο δικός μας πατέρας είναι ο Αβραάμ», του αποκρίθηκαν. Τους λέει τότε ο Ιησούς: «Αν ήσασταν γνήσια τέκνα του Αβραάμ, θα κάνατε τα έργα του Αβραάμ. 40 Εσείς όμως θέλετε να με σκοτώσετε, έναν άνθρωπο που σας κήρυξα την αλήθεια όπως την έμαθα από το Θεό· τέτοιο πράγμα δεν το έκανε ο Αβραάμ. 41 Εσείς κάνετε τα έργα του πατέρα σας». Τότε του είπαν: «Εμείς δεν είμαστε νόθοι· έναν πατέρα έχουμε, κι αυτός είναι ο Θεός». 42 «Αν ο Θεός ήταν πραγματικά πατέρας σας», τους είπε ο Ιησούς, «θα με αγαπούσατε, επειδή εγώ από το Θεό εξήλθα κι ήρθα σ’ εσάς· εγώ δεν ήρθα από μόνος μου, εκείνος μ’ έστειλε. 43 Και ξέρετε γιατί δεν καταλαβαίνετε τη γλώσσα που σας μιλάω; Είναι γιατί δεν έχετε τη δύναμη να καταλάβετε το λόγο μου. 44 Ο πατέρας που έχετε εσείς είναι ο διάβολος, κι όσα επιθυμεί ο πατέρας σας αυτά θέλετε να κάνετε. Εκείνος εξαρχής ήταν ανθρωποκτόνος και δεν μπόρεσε να σταθεί μέσα στην αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει μέσα του τίποτα το αληθινό. Όταν λέει ψέματα, εκφράζει τον εαυτό του, γιατί είναι ψεύτης, κι είναι ο πατέρας του ψεύδους. 45 Εμένα όμως, επειδή λέω την αλήθεια, δε με πιστεύετε. 46 Ποιος από σας μπορεί να αποδείξει πως έκανα κάποια αμαρτία; Αν, λοιπόν, σας λέω την αλήθεια, γιατί δε με πιστεύετε; 47 Εκείνος που κατάγεται από το Θεό καταλαβαίνει τα λόγια του Θεού· γι’ αυτό εσείς δεν καταλαβαίνετε, γιατί δεν κατάγεστε από το Θεό».

Ιησούς και Αβραάμ

48 Του είπαν τότε οι Ιουδαίοι: «Καλά το λέμε εμείς πως είσαι Σαμαρείτης και δαιμονισμένος!» 49 «Εγώ δεν είμαι δαιμονισμένος», αποκρίθηκε ο Ιησούς, «αλλά με ό,τι κάνω τιμώ τον Πατέρα μου, ενώ εσείς με περιφρονείτε. 50 Εγώ όμως δεν επιζητώ δόξα για τον εαυτό μου. Κάποιος άλλος τη ζητάει, κι αυτός είναι ο Κριτής. 51 Σας βεβαιώνω πως αν κάποιος τηρήσει το λόγο μου, ποτέ δε θ’ αντικρύσει το θάνατο». 52 Τότε του είπαν οι Ιουδαίοι: «Τώρα είμαστε βέβαιοι πως είσαι δαιμονισμένος. Ο Αβραάμ πέθανε όπως και οι προφήτες, κι εσύ λες, "αν κάποιος δεχτεί το λόγο μου δε θα γευτεί ποτέ το θάνατο"; 53 Μήπως εσύ είσαι ανώτερος απ’ τον πατέρα μας τον Αβραάμ που πέθανε; και οι προφήτες πέθαναν· εσύ ποιος νομίζεις πως είσαι;» 54 Απάντησε ο Ιησούς: «Αν εγώ αποδώσω δόξα στον εαυτό μου, η δόξα μου δεν είναι τίποτα· υπάρχει αυτός που με δοξάζει, ο Πατέρας μου, εκείνος για τον οποίο εσείς λέτε, ότι είναι Θεός σας. 55 Αλλά δεν τον γνωρίσατε, ενώ εγώ τον γνωρίζω. Αν πω ότι δεν τον γνωρίζω, θα είμαι ψεύτης, όπως εσείς. Τον γνωρίζω όμως και τηρώ το λόγο του. 56 Ο πατέρας σας ο Αβραάμ αναγάλλιασε στη σκέψη πως μπορεί να δει τις δικές μου τις ημέρες· τις είδε και χάρηκε». 57 Του είπαν τότε οι Ιουδαίοι: «Ούτε πενήντα χρονών δεν είσαι ακόμα κι έχεις δει τον Αβραάμ;» 58 Κι ο Ιησούς τούς αποκρίθηκε: «Σας βεβαιώνω πως πριν να γεννηθεί ο Αβραάμ, εγώ υπάρχω*εγώ υπάρχω. Βλ. υποσ. εις Εξ 3:14.». 59 Σήκωσαν τότε πέτρες να τον λιθοβολήσουν. Ο Ιησούς όμως κρύφτηκε και βγήκε από το ναό, περνώντας απ’ ανάμεσά τους· έτσι έφυγε.