1 Haec ostendit mihi Dominus Deus:et ecce canistrum pomorum.2 Et dixit: " Quid tu vides, Amos? ".Et dixi: " Canistrum pomorum ".Et dixit Dominus ad me: Venit finis super populum meum Israel;non adiciam ultra ignoscere ei.3 Et lugent cantatrices palatii in die illa,dicit Dominus Deus;multa erunt cadavera,in omni loco proicientur: silentium.4 Audite hoc, qui conteritis pauperemet deficere facitis egenos terrae,5 dicentes: "Quando transibit neomenia,et venumdabimus merces?Et sabbatum, et aperiemus frumentum,ut imminuamus mensuram et augeamus siclumet supponamus stateras dolosas,6 ut possideamus in argento egenoset pauperem pro calceamentiset quisquilias frumenti vendamus?"".7 Iuravit Dominus in superbia Iacob: Non obliviscar in perpetuum omnia opera eorum.8 Numquid super isto non commovebitur terra,et lugebit omnis habitator eius,et ascendet quasi fluvius universa,fervebit et decrescet quasi flumen Aegypti?9 Et erit: in die illa,dicit Dominus Deus,occidere faciam solem in meridieet tenebrescere faciam terram in die luminis10 et convertam festivitates vestras in luctumet omnia cantica vestra in planctum;et inducam super omnes lumbos saccumet super omne caput calvitium;et ponam eam quasi luctum unigenitiet novissima eius quasi diem amarum.11 Ecce dies veniunt,dicit Dominus,et mittam famem in terram;non famem panis neque sitim aquae,sed audiendi verbum Domini ".12 Et fugient a mari usque ad mare;et ab aquilone usque ad orientem circuibunt,quaerentes verbum Domini,et non invenient.13 In die illa deficient virgines pulchraeet adulescentes in siti.14 Qui iurant in delicto Samariaeet dicunt: " Vivit Deus tuus, Dan! "et " Vivit via, Bersabee! ",et cadent et non resurgent ultra.