1 Cum sanare vellem Israel,revelata est iniquitas Ephraimet malitia Samariae,quia operati sunt mendacium;et fur ingressus est,foris autem spoliat turma latronum.

2 Et non dicunt in cordibus suisomnem malitiam eorum me recordari.Nunc circumdederunt eos opera sua,coram facie mea facta sunt.

3 In malitia sua laetificaverunt regem et in mendaciis suis principes.

4 Omnes adulterantes;quasi clibanus succensus illi,pistor cessat excitare ignema commixtione fermenti, donec fermentetur totum.

5 Die regis nostriinfirmi facti sunt principes ardore vini,quod apprehendit protervos.

6 Quia applicuerunt quasi clibanum cor suumin insidiando;tota nocte dormivit ira eorum,mane ipsa ardet quasi ignis flammae.

7 Omnes calefacti sunt quasi clibanuset devorant iudices suos.Omnes reges eorum ceciderunt;non est qui clamet in eis ad me.

8 Ephraim in populis ipse commiscebatur;Ephraim factus est subcinericius panis, qui non reversatur.

9 Comederunt alieni robur eius,et ipse nescit;sed et cani effusi sunt in eo,et ipse ignorat.

10 Et testatur superbia Israel in faciem suam,nec reversi sunt ad Dominum Deum suumet non quaesierunt eum in omnibus his.

11 Et factus est Ephraim quasi columbainsipiens non habens sensum:Aegyptum invocabant,ad Assyrios abierunt.

12 Et cum profecti fuerint,expandam super eos rete meum;quasi volucrem caeli detraham eos, corripiam eos secundum auditionem coetus eorum.

13 Vae eis, quoniam recesserunt a me!Vastabuntur, quia praevaricati sunt in me.Et ego redimam eos,cum ipsi locuti sint contra me mendacia?

14 Et non clamaverunt ad me in corde suo,sed ululabant in cubilibus suis;super triticum et vinum se incidebant,contumaces sunt adversum me.

15 Et ego erudivi eos et confortavi brachia eorum,et in me cogitaverunt malitiam.

16 Convertuntur ad eum, qui non prodest,facti sunt quasi arcus dolosus;cadent in gladio principes eorumpropter execrationem linguae suae: ista subsannatio eorum in terra Aegypti.