1 Eu sou aquele que viu as aflições

trazidas pela vara da ira do Senhor.

2 Ele me conduziu para a escuridão

e removeu toda a luz.

3 Voltou sua mão contra mim

repetidamente, o dia todo.

4 Fez minha pele e minha carne envelhecerem

e me quebrou os ossos.

5 Sitiou-me e cercou-me

de angústia e aflição.

6 Enterrou-me num lugar escuro,

como os que há muito morreram.

7 Cercou-me de muros, e não consigo escapar;

prendeu-me com pesadas correntes.

8 E, ainda que eu clame e grite,

ele fechou os ouvidos para minha oração.

9 Com um muro de pedra, impediu meu caminho;

tornou minha estrada tortuosa.

10 Escondeu-se como um urso ou um leão

que espera para atacar.

11 Arrastou-me para fora do caminho e despedaçou-me;

deixou-me devastado.

12 Preparou seu arco

e me fez alvo de suas flechas.

13 As flechas que ele atirou

entraram fundo em meu coração.

14 Meu povo ri de mim;

o dia inteiro entoam canções de zombaria.

15 De amargura ele me encheu

e me fez beber um amargo cálice de dor.

16 Fez-me comer pedrinhas até quebrar os dentes

e cobriu-me de pó.

17 Tirou-me a paz,

e já não sei o que é prosperar.

18 Grito: "Meu esplendor se foi!

Tudo que eu esperava do Senhor se perdeu!".

19 Como é amargo recordar meu sofrimento

e meu desamparo!

20 Lembro-me sempre destes dias terríveis

enquanto lamento minha perda.

21 Ainda ouso, porém, ter esperança

quando me recordo disto:

22 O amor do Senhor não tem fim!

Suas misericórdias são inesgotáveis.

23 Grande é sua fidelidade;

suas misericórdias se renovam cada manhã.

24 Digo a mim mesmo: "O Senhor é minha porção;

por isso, esperarei nele!".

25 O Senhor é bom para os que dependem dele,

para os que o buscam.

26 Portanto, é bom esperar em silêncio

pela salvação do Senhor.

27 É bom as pessoas se sujeitarem, ainda jovens,

ao jugo de sua disciplina.

28 Que permaneçam sozinhas e em silêncio

sob o jugo do Senhor.

29 Que se deitem com o rosto no pó,

pois talvez ainda haja esperança.

30 Que deem a outra face para os que os ferem

e aceitem os insultos de seus inimigos.

31 Pois o Senhor

não abandona ninguém para sempre.

32 Embora traga tristeza, também mostra compaixão,

por causa da grandeza de seu amor.

33 Pois não tem prazer em afligir as pessoas,

nem em lhes causar tristeza.

34 Quando alguém esmaga sob os pés

todos os prisioneiros da terra,

35 quando nega a outros seus direitos

em oposição ao Altíssimo,

36 quando distorce a justiça nos tribunais,

será que o Senhor não vê tudo isso?

37 Quem pode ordenar que algo aconteça

sem a permissão do Senhor?

38 Acaso o Altíssimo

não envia tanto a calamidade como o bem?

39 Então por que nós, humanos, nos queixamos

quando somos castigados por nossos pecados?

40 Em vez disso, examinemos nossos caminhos

e voltemos para o Senhor.

41 Levantemos o coração e as mãos

para Deus nos céus e digamos:

42 "Pecamos e nos rebelamos,

e tu não nos perdoaste.

43 "Com tua ira nos envolveste, nos perseguiste

e nos massacraste sem piedade.

44 Tu te escondeste numa nuvem,

para que nossas orações não chegassem a ti.

45 Como refugo e lixo, nos lançaste fora,

no meio das nações.

46 "Todos os nossos inimigos

falam contra nós.

47 Vivemos cheios de medo,

pois estamos presos numa armadilha, devastados e arruinados".

48 Rios de lágrimas correm de meus olhos

pela destruição de meu povo.

49 Minhas lágrimas correm sem parar;

não cessarão

50 até que o Senhor se incline

dos céus e veja.

51 Meu coração está aflito

pelo destino das mulheres de Jerusalém.

52 Meus inimigos, a quem nunca fiz mal,

caçaram-me como se eu fosse um pássaro.

53 Num poço me jogaram

e atiraram pedras sobre mim.

54 A água subiu acima de minha cabeça

e clamei: "É o fim!".

55 Mas, lá do fundo do poço,

invoquei teu nome, Senhor.

56 Tu me ouviste quando clamei: "Ouve minha súplica!

Escuta meu clamor por socorro!".

57 Sim, tu vieste quando clamei

e disseste: "Não tenha medo".

58 Senhor, defende minha causa,

pois redimiste minha vida.

59 Viste a injustiça que me fizeram, Senhor;

demonstra tua justiça.

60 Viste os planos vingativos.

que meus inimigos tramaram contra mim.

61 Senhor, ouviste os insultos deles;

sabes muito bem dos planos que tramaram.

62 Meus inimigos me acusam

e conspiram contra mim o dia todo.

63 Olha para eles! Sentados ou em pé,

zombam de mim com suas canções.

64 Senhor, dá-lhes o que merecem

por todo o mal que fizeram.

65 Dá-lhes coração duro e teimoso,

e que tuas maldições caiam sobre eles.

66 Persegue-os em tua ira

e destrói-os sob os céus do Senhor.

1 RABbin gazap değneği altında acı çeken adam benim.2 Beni güttü, 2 Işıkta değil karanlıkta yürüttü.3 Evet, dönüp dönüp bütün gün bana elini kaldırıyor.4 Etimi, derimi yıprattı, kemiklerimi kırdı.5 Beni kuşattı, 2 Acı ve zahmetle sardı çevremi.6 Çoktan ölmüş ölüler gibi 2 Beni karanlıkta yaşattı.7 Çevreme duvar çekti, dışarı çıkamıyorum, 2 Zincirimi ağırlaştırdı.8 Feryat edip yardım isteyince de 2 Duama set çekiyor.9 Yontma taşlarla yollarımı kesti, 2 Dolaştırdı yollarımı.10 Benim için O pusuya yatmış bir ayı, 2 Gizlenmiş bir aslandır.11 Yollarımı saptırdı, paraladı, 2 Mahvetti beni.12 Yayını gerdi, okunu savurmak için 2 Beni nişangah olarak dikti.13 Oklarını böbreklerime sapladı.14 Halkımın önünde gülünç düştüm, 2 Gün boyu alay konusu oldum türkülerine.15 Beni acıya doyurdu, 2 Bana doyasıya pelinsuyu içirdi.16 Dişlerimi çakıl taşlarıyla kırdı, 2 Kül içinde diz çöktürdü bana.17 Esenlik yüzü görmedi canım, 2 Mutluluğu unuttum.18 Bu yüzden diyorum ki, 2 ‹‹Dermanım tükendi, 2 RABden umudum kesildi.››19 Acımı, başıboşluğumu, 2 Pelinotuyla ödü anımsa!20 Hâlâ onları düşünmekte 2 Ve sıkılmaktayım.21 Ama şunu anımsadıkça umutlanıyorum:22 RABbin sevgisi hiç tükenmez, 2 Merhameti asla son bulmaz; sayesinde yok olmadık.››23 Her sabah tazelenir onlar, 2 Sadakatin büyüktür.24 ‹‹Benim payıma düşen RABdir›› diyor canım, 2 ‹‹Bu yüzden Ona umut bağlıyorum.››25 RAB kendisini bekleyenler, 2 Onu arayan canlar için iyidir.26 RABbin kurtarışını sessizce beklemek iyidir.27 İnsan için boyunduruğu gençken taşımak iyidir.28 RAB insana boyunduruk takınca, 2 İnsan tek başına oturup susmalı;29 Umudunu kesmeden yere kapanmalı,30 Kendisine vurana yanağını dönüp 2 Utanca doymalı;31 Çünkü Rab kimseyi sonsuza dek geri çevirmez.32 Dert verse de, 2 Büyük sevgisinden ötürü yine merhamet eder;33 Çünkü isteyerek acı çektirmez, 2 İnsanları üzmez.34 Ülkedeki bütün tutsakları ayak altında ezmeyi,35 Yüceler Yücesinin huzurunda insan hakkını saptırmayı,36 Davasında insana haksızlık etmeyi 2 Rab doğru görmez.37 Rab buyurmadıkça kim bir şey söyler de yerine gelir?38 İyilikler gibi felaketler de Yüceler Yücesinin ağzından çıkmıyor mu?39 İnsan, yaşayan insan 2 Niçin günahlarının cezasından yakınır?40 Davranışlarımızı sınayıp gözden geçirelim, 2 Yine RABbe dönelim.41 Ellerimizin yanısıra yüreklerimizi de göklerdeki Tanrıya açalım:42 ‹‹Biz karşı çıkıp başkaldırdık, 2 Sen bağışlamadın.43 Öfkeyle örtünüp bizi kovaladın, 2 Acımadan öldürdün.44 Dualar sana erişmesin diye 2 Bulutları örtündün.45 Uluslar arasında bizi pisliğe, süprüntüye çevirdin.46 Düşmanlarımızın hepsi bizimle alay etti.47 Dehşet ve çukur, kırgın ve yıkım çıktı önümüze.››48 Kırılan halkım yüzünden 2 Gözlerimden sel gibi yaşlar akıyor.49 Durup dinmeden yaş boşanıyor gözümden,50 RAB göklerden bakıp görünceye dek.51 Kentimdeki kızların halini gördükçe 2 Yüreğim sızlıyor.52 Boş yere bana düşman olanlar bir kuş gibi avladılar beni.53 Beni sarnıca atıp öldürmek istediler, 2 Üzerime taş attılar.54 Sular başımdan aştı, ‹‹Tükendim›› dedim.55 Sarnıcın dibinden seni adınla çağırdım, ya RAB;56 Sesimi, ‹‹Ahıma, çağrıma kulağını kapama!›› dediğimi duydun.57 Seni çağırınca yaklaşıp, ‹‹Korkma!›› dedin.58 Davamı sen savundun, ya Rab, 2 Canımı kurtardın.59 Bana yapılan haksızlığı gördün, ya RAB, 2 Davamı sen gör.60 Benden nasıl öç aldıklarını, 2 Bana nasıl dolap çevirdiklerini gördün.61 Aşağılamalarını, ya RAB, 2 Çevirdikleri bütün dolapları, 2 Bana saldıranların dediklerini, 2 Gün boyu söylendiklerini duydun.63 Oturup kalkışlarına bak, 2 Alay konusu oldum türkülerine.64 Yaptıklarının karşılığını ver, ya RAB.65 İnat etmelerini sağla, 2 Lanetin üzerlerinden eksilmesin.66 Göklerinin altından öfkeyle kovala, yok et onları, ya RAB.