1 Isaías, filho de Amoz, recebeu esta mensagem acerca da Babilônia:

2 "Levantem uma bandeira no topo descoberto de uma colina;

convoquem um exército contra a Babilônia.

Quando eles entrarem nos palácios dos grandes e poderosos,

acenem com a mão para encorajá-los.

3 Eu, o Senhor, consagrei esses soldados;

sim, chamei guerreiros valentes para executar minha ira,

e eles se alegrarão quando eu for exaltado".

4 Ouçam o barulho nos montes!

Escutem os grandes exércitos marchando!

São ruídos e gritos de muitas nações;

o Senhor dos Exércitos reuniu essas tropas.

5 Vêm de países distantes,

dos mais longínquos horizontes.

São as armas do Senhor para executar sua ira;

com elas destruirá toda a terra.

6 Gritem de terror, pois o dia do Senhor chegou,

o dia em que o Todo-poderoso virá para destruir.

7 Todo braço está paralisado de medo,

todo coração se derrete,

8 todos estão apavorados.

São tomados de dores agudas de aflição,

como as dores da mulher no parto.

Apavorados, olham uns para os outros,

com o rosto ardendo de medo.

9 Vejam, o dia do Senhor está chegando,

o dia terrível de sua fúria e ira ardente!

A terra ficará desolada,

e os pecadores serão destruídos.

10 Os céus acima deles escurecerão,

e as estrelas deixarão de brilhar.

O sol estará escuro ao nascer,

e a lua não iluminará.

11 "Eu, o Senhor, castigarei o mundo por sua maldade,

os perversos por seu pecado.

Esmagarei a pretensão dos arrogantes,

humilharei o orgulho dos poderosos.

12 Tornarei as pessoas mais escassas que o ouro,

mais raras que o ouro puro de Ofir.

13 Pois sacudirei os céus;

a terra se moverá de seu lugar,

quando o Senhor dos Exércitos mostrar sua fúria,

no dia de sua ira ardente."

14 Todos na Babilônia correrão como uma gazela perseguida,

como ovelhas sem pastor.

Tentarão encontrar seu povo

e fugir para sua terra.

15 Quem for capturado será morto,

atravessado com a espada.

16 Suas crianças serão massacradas diante de seus olhos;

suas casas serão saqueadas, e suas esposas, violentadas.

17 "Vejam, instigarei o reino da Média contra a Babilônia;

não se poderá comprá-lo com prata,

nem suborná-lo com ouro.

18 Matarão os jovens com flechas,

não terão misericórdia dos bebês indefesos,

nem compaixão das crianças."

19 A Babilônia, o mais glorioso dos reinos,

o esplendor e o orgulho dos caldeus,

será devastada como Sodoma e Gomorra,

quando Deus as destruiu.

20 A Babilônia jamais voltará a ser habitada;

permanecerá vazia geração após geração.

Nômades não acamparão ali,

pastores não levarão suas ovelhas para passar a noite.

21 Animais do deserto habitarão na cidade arruinada,

criaturas uivantes rondarão as casas.

Corujas viverão entre as ruínas,

bodes selvagens ali saltarão.

22 Hienas uivarão nas fortalezas,

chacais farão tocas nos palácios luxuosos.

Os dias da Babilônia estão contados;

logo chegará a hora de sua destruição.

1 Η κατα Βαβυλωνος ορασις, την οποιαν ειδεν Ησαιας ο υιος του Αμως.2 Σηκωσατε σημαιαν επι το ορος το υψηλον, υψωσατε την φωνην προς αυτους, σεισατε την χειρα δια να εισελθωσιν εις τας πυλας των αρχοντων.3 Εγω προσεταξα τους διωρισμενους μου, μαλιστα εκραξα τους δυνατους μου, δια να εκτελεσωσι τον θυμον μου, τους χαιροντας εις την δοξαν μου.4 Φωνη πληθους επι τα ορη ως μεγαλου λαου· θορυβωδης φωνη των βασιλειων των εθνων συνηγμενων· ο Κυριος των δυναμεων επισκεπτεται το στρατευμα της μαχης.5 Ερχονται απο γης μακρας, εκ των περατων του ουρανου, ο Κυριος και τα οπλα της αγανακτησεως αυτου, δια να αφανισωσι πασαν την γην.6 Ολολυζετε, διοτι η ημερα του Κυριου επλησιασε· θελει ελθει ως ολεθρος απο του Παντοδυναμου.7 Δια τουτο πασαι αι χειρες θελουσιν εκλυθη, και πασα καρδια ανθρωπου θελει διαλυθη.8 Και θελουσι τρομαξει· πονοι και θλιψεις θελουσι κατακυριευσει αυτους· θελουσιν εισθαι εν πονω, ως τικτουσα· θελουσι μεινει εκστατικοι ο εις προς τον αλλον· τα προσωπα αυτων θελουσιν εισθαι πεφλογισμενα.9 Ιδου, η ημερα του Κυριου ερχεται, σκληρα και πληρης θυμου και οργης φλογερας, δια να καταστηση την γην ερημον· και θελει εξαλειψει απ' αυτης τους αμαρτωλους αυτης.10 Διοτι τα αστρα του ουρανου και οι αστερισμοι αυτου δεν θελουσι δωσει το φως αυτων· ο ηλιος θελει σκοτισθη εν τη ανατολη αυτου, και η σεληνη δεν θελει εκπεμψει το φως αυτης.11 Και θελω παιδευσει τον κοσμον δια την κακιαν αυτου και τους ασεβεις δια την ανομιαν αυτων και θελω παυσει την μεγαλαυχιαν των υπερηφανων και ταπεινωσει την υψηλοφροσυνην των φοβερων.12 Θελω καταστησει ανθρωπον πολυτιμοτερον υπερ χρυσιον καθαρον· μαλιστα ανθρωπον υπερ το χρυσιον του Οφειρ.13 Δια τουτο θελω ταραξει τους ουρανους, και η γη θελει σεισθη απο του τοπου αυτης, εν τω θυμω του Κυριου των δυναμεων και εν τη ημερα της φλογερας οργης αυτου.14 Και θελουσιν εισθαι ως δορκαδιον κυνηγουμενον και ως προβατον εγκαταλελειμμενον· θελουσι στρεφεσθαι εκαστος προς τον λαον αυτου και θελουσι φευγει εκαστος εις τον τοπον αυτου.15 Πας ο ευρεθεις θελει διαπερασθη· και παντες οι συνηθροισμενοι θελουσι πεσει δια μαχαιρας.16 Και τα τεκνα αυτων θελουσι συντριφθη εμπροσθεν αυτων· αι οικιαι αυτων θελουσι λεηλατηθη, και αι γυναικες αυτων θελουσι βιασθη.17 Ιδου, θελω επεγειρει τους Μηδους εναντιον αυτων, οιτινες δεν θελουσι συλλογισθη αργυριον· και εις το χρυσιον, δεν θελουσιν ηδυνθη εις αυτο·18 αλλα τα τοξα αυτων θελουσι συντριψει τους νεανισκους· και δεν θελουσιν ελεησει τον καρπον της κοιλιας· ο οφθαλμος αυτων δεν θελει φεισθη παιδια.19 Και η Βαβυλων, η δοξα των βασιλειων, το ενδοξον καυχημα των Χαλδαιων, θελει εισθαι ως οτε κατεστρεψεν ο Θεος τα Σοδομα και τα Γομορρα·20 ουδεποτε θελει κατοικηθη ουδε θελει κατασκηνωθη εως γενεας και γενεας· ουτε Αραβες θελουσι στησει τας σκηνας αυτων εκει, ουτε ποιμενες θελουσιν αναπαυεσθαι εκει·21 αλλα θηρια θελουσιν αναπαυεσθαι εκει· και αι οικιαι αυτων θελουσιν εισθαι πληρεις ολολυζοντων ζωων· και στρουθοκαμηλοι θελουσι κατοικει εκει και σατυροι θελουσι χορευει εκει·22 και οι αιλουροι θελουσι φωναζει εν ταις ηρημωμεναις οικιαις αυτων και θωες εν τοις παλατιοις της τρυφης· και ο καιρος αυτης πλησιαζει να ελθη, και αι ημεραι αυτης δεν θελουσιν επιμακρυνθη.