1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano. 2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.) 3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar. 4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi, 5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.

6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê. 7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.

8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas. 9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados, 10 mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo. 11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor! 12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura".

13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:

14 "Glória a Deus nos mais altos céus,

e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!".

15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou".

16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura. 17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança, 18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados. 19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas. 20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.

21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.

22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor, 23 pois a lei do Senhor dizia: "Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor". 24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".

25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele 26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor. 27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia, 28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:

29 "Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo,

como prometeste.

30 Vi a tua salvação,

31 que preparaste para todos os povos.

32 Ele é uma luz de revelação às nações

e é a glória do teu povo, Israel!".

33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele. 34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: "Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele. 35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma".

36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados 37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração. 38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.

39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia. 40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.

41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa. 42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume. 43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta. 44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.

45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo. 46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas. 47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.

48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte".

49 "Mas por que me procuravam?", perguntou ele. "Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?" 50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.

51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.

52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

1 Tomis dienomis išėjo ciesoriaus Augusto įsakymas surašyti visus valstybės gyventojus.2 Toks pirmasis surašymas buvo padarytas Kvirinui valdant Siriją.3 Taigi visi keliavo užsirašyti, kiekvienas į savo miestą.4 Taip pat ir Juozapas ėjo iš Galilėjos miesto Nazareto į Judėją, į Dovydo miestą, vadinamą Betliejumi, nes buvo kilęs iš Dovydo namų ir giminės.5 Jis ėjo užsirašyti kartu su savo sužadėtine Marija, kuri buvo nėščia.6 Jiems ten esant, atėjo jai metas gimdyti, ir ji pagimdė savo pirmagimį Sūnų,7 suvystė Jį vystyklais ir paguldė ėdžiose, nes jiems nebuvo vietos užeigoje.8 Toje apylinkėje laukuose buvo piemenys, kurie, budėdami naktį, saugojo savo bandą.9 Staiga jiems pasirodė Viešpaties angelas, ir juos apšvietė Viešpaties šlovė. Jie labai išsigando,10 bet angelas jiems tarė: "Nebijokite! Štai skelbiu jums didelį džiaugsmą, kuris bus visai tautai.11 Šiandien Dovydo mieste jums gimė Gelbėtojas. Jis yra Viešpats­Kristus.12 Ir štai jums ženklas: rasite kūdikį, suvystytą ir paguldytą ėdžiose".13 Staiga prie angelo pasirodė gausi dangaus kareivija, šlovinanti Dievą:14 "Šlovė Dievui aukštybėse, o žemėje ramybė ir palankumas žmonėms!"15 Kai angelai nuo jų pakilo į dangų, piemenys kalbėjosi: "Eikime į Betliejų ir pažiūrėkime, kas ten įvyko, ką Viešpats mums paskelbė".16 Jie nuskubėjo ir rado Mariją, Juozapą ir kūdikį, paguldytą ėdžiose.17 Pamatę jie apsakė, kas jiems buvo pranešta apie šitą kūdikį.18 Visi, kurie girdėjo, stebėjosi piemenų pasakojimu.19 Marija įsiminė visus šiuos žodžius, dėdamasi juos širdin.20 Piemenys grįžo atgal, garbindami ir šlovindami Dievą už visa, ką buvo girdėję ir matę, kaip jiems buvo paskelbta.21 Praslinkus aštuonioms dienoms, kai reikėjo apipjaustyti vaikelį, Jam buvo duotas Jėzaus vardas, kurį angelas nurodė dar prieš Jo pradėjimą įsčiose.22 Pasibaigus Mozės Įstatymo nustatytoms apsivalymo dienoms, jie nunešė Jį į Jeruzalę pašvęsti Viešpačiui,­23 kaip parašyta Viešpaties Įstatyme: "Kiekvienas pirmagimis berniukas bus atskirtas Viešpačiui",­24 ir duoti auką, kaip pasakyta Viešpaties Įstatyme: "Porą purplelių arba du balandžiukus".25 Jeruzalėje gyveno žmogus, vardu Simeonas, teisus ir dievobaimingas vyras, kuris laukė Izraelio paguodos, ir Šventoji Dvasia buvo ant jo.26 Jam buvo apreikšta Šventąja Dvasia, kad jis nemirsiąs, kol pamatysiąs Viešpaties Kristų.27 Dvasios paragintas, jis atėjo į šventyklą. Įnešant tėvams kūdikį Jėzų, kad pasielgtų su Juo, kaip Įstatymas reikalauja,28 Simeonas paėmė Jį į rankas, laimino Dievą ir tarė:29 "Dabar, Valdove, leidi, kaip žadėjai, savo tarnui ramiai iškeliauti,30 nes mano akys išvydo Tavo išgelbėjimą,31 kurį paruošei visų tautų akivaizdoje:32 šviesą pagonims apšviesti ir Tavo Izraelio tautos šlovę".33 Juozapas ir Jėzaus motina stebėjosi tuo, kas buvo apie Jį kalbama.34 Simeonas palaimino juos ir tarė Marijai, Jo motinai: "Štai šis skirtas daugelio Izraelyje nupuolimui ir atsikėlimui. Jis bus prieštaravimo ženklas,­35 ir tavo pačios sielą pervers kalavijas,­kad būtų atskleistos daugelio širdžių mintys".36 Ten buvo ir pranašė Ona, Fanuelio duktė iš Asero giminės. Ji buvo seno amžiaus. Po mergystės ji išgyveno septynerius metus su vyru,37 o paskui našlaudama sulaukė aštuoniasdešimt ketverių metų. Ji nesitraukdavo nuo šventyklos, tarnaudama Dievui per dienas ir naktis pasninkais bei maldomis.38 Ir ji, tuo pačiu metu priėjusi, dėkojo Dievui ir kalbėjo apie kūdikį visiems, kurie laukė Jeruzalės atpirkimo.39 Atlikę visa, ko reikalavo Viešpaties Įstatymas, jie sugrįžo į Galilėją, į savo miestą Nazaretą.40 Vaikelis augo, stiprėjo dvasia, buvo pilnas išminties, ir Dievo malonė buvo su Juo.41 Jo tėvai kasmet eidavo į Jeruzalę švęsti Paschos.42 Kai Jėzui sukako dvylika metų, šventės papročiu jie nuvyko į Jeruzalę.43 Pasibaigus šventės dienoms ir jiems grįžtant atgal, vaikas Jėzus pasiliko Jeruzalėje, bet Juozapas ir Jo motina to nepastebėjo.44 Manydami Jį esant keleivių būryje, jie, nuėję dienos kelią, pradėjo ieškoti Jo tarp giminių ir pažįstamų.45 Nesuradę grįžo Jo beieškodami į Jeruzalę.46 Pagaliau po trijų dienų rado Jį šventykloje, sėdintį tarp mokytojų, besiklausantį jų ir juos beklausinėjantį.47 Visi, kurie Jį girdėjo, stebėjosi Jo išmanymu ir atsakymais.48 Pamatę Jį, jie labai nustebo, ir Jo motina Jam tarė: "Vaikeli, kodėl mums taip padarei? Štai Tavo tėvas ir aš sielvartaudami ieškojome Tavęs".49 Jis atsakė: "Kam gi manęs ieškojote? Argi nežinote, kad man reikia būti savo Tėvo reikaluose?"50 Bet jie nesuprato Jo pasakytų žodžių.51 Jis iškeliavo su jais ir grįžo į Nazaretą; ir buvo jiems klusnus. Jo motina laikė visus tuos žodžius savo širdyje.52 O Jėzus augo išmintimi, metais ir malone Dievo ir žmonių akyse.