1 Pobre de mim!

Sinto-me como quem apanha frutas depois da colheita

e nada encontra para comer.

Não há um cacho de uvas sequer, nem um único figo novo

para saciar minha fome.

2 Os fiéis desapareceram;

não resta uma só pessoa honesta na terra.

São todos assassinos,

que preparam armadilhas até para os próprios irmãos;

3 suas mãos são hábeis para fazer o mal.

Governantes e juízes exigem subornos;

os mais influentes conseguem o que querem

e tramam juntos para perverter a justiça.

4 Até o melhor deles é como um espinheiro,

e o mais honesto é perigoso como uma cerca de espinhos.

Mas o dia anunciado se aproxima;

está chegando a hora de seu castigo, um tempo de confusão.

5 Não confie em ninguém,

nem mesmo em seu melhor amigo,

nem sequer em sua esposa.

6 Pois o filho despreza o pai,

a filha se rebela contra a mãe,

a nora se rebela contra a sogra;

seus inimigos estão em sua própria casa!

7 Quanto a mim, busco o Senhor

e espero confiante que Deus me salve;

certamente meu Deus me ouvirá!

8 Não se alegrem, meus inimigos;

pois, mesmo que eu caia, voltarei a me levantar.

Ainda que eu esteja em trevas,

o Senhor será minha luz.

9 Serei paciente enquanto o Senhor me castiga,

pois pequei contra ele.

Depois disso, ele defenderá minha causa

e fará o que é direito.

O Senhor me levará para a luz,

e verei sua justiça.

10 Então meus inimigos verão que o Senhor está do meu lado

e se envergonharão de ter dito:

"Onde está o Senhor,

seu Deus?".

Com os próprios olhos eu os verei cair;

serão pisados como lama nas ruas.

11 Naquele dia, Israel, seus muros serão reconstruídos,

e suas fronteiras, ampliadas.

12 Gente de muitas terras virá até você:

desde a Assíria até as cidades do Egito,

desde o Egito até o rio Eufrates,

e de mares e montes distantes.

13 A terra, porém, ficará vazia e desolada,

por causa da maldade dos que nela habitam.

14 Ó Senhor, protege teu povo com teu cajado de pastor;

conduz este rebanho que pertence a ti!

Embora vivam sozinhos num bosque

no alto do monte Carmelo,

leva-os para pastar nos campos verdes de Basã e Gileade,

como faziam muito tempo atrás.

15 "Sim, realizarei grandes milagres em seu favor,

como fiz quando os resgatei da terra do Egito."

16 Todas as nações ficarão admiradas

do que o Senhor fará por vocês.

Elas terão vergonha

de seu pequeno poder;

cobrirão a boca com as mãos

e taparão os ouvidos.

17 Como serpentes que rastejam para fora de seus esconderijos,

sairão ao encontro do Senhor, nosso Deus.

Terão muito temor dele

e tremerão em sua presença.

18 Que outro Deus há semelhante a ti,

que perdoas a culpa do remanescente

e esqueces os pecados dos que te pertencem?

Não permanecerás irado com teu povo para sempre,

pois tens prazer em mostrar teu amor.

19 Voltarás a ter compaixão de nós;

pisarás nossas maldades sob teus pés

e lançarás nossos pecados nas profundezas do mar.

20 Tu nos mostrarás tua fidelidade e teu amor

como prometeste há muito tempo

a Abraão e a Jacó, nossos antepassados.

1 Vargas man, kaip nuskynus vasaros vaisius, kaip nurinkus vynuogių likučius: nėra jokios kekės pavalgyti nė nunokusių figų, kurias taip mėgstu!2 Dingo geri žmonės krašte, nebėra dorų žmonių. Jie visi tykoja kraujo, spendžia pinkles broliui.3 Jų rankos yra stropios piktam. Kunigaikštis ir teisėjas reikalauja dovanų, o turtuolis reiškia savo nedorus norus. Taip jie iškraipo teisingumą.4 Jų geriausias yra kaip usnis, o doriausias kaip erškėčių tvora. Sąmyšio diena artėja, pranašų žodžiai pildosi.5 Netikėkite artimu, nepasitikėkite draugu! Saugokis net tos, kuri guli prie tavo šono.6 Sūnus niekina tėvą, duktė sukyla prieš motiną, marti prieš anytą; žmogaus priešai yra jo paties namiškiai.7 O aš ieškosiu Viešpaties, lauksiu savo išgelbėjimo Dievo! Mano Dievas išklausys mane.8 Nesidžiauk, mano prieše! Nors suklupau­atsikelsiu, nors sėdžiu tamsoje­Viešpats yra mano šviesa.9 Viešpaties rūstybę kęsiu, nes Jam nusidėjau. Jis išspręs mano bylą ir bus man teisingas­Jis išves mane į šviesą ir aš matysiu Jo teisumą.10 Mano priešai tai matys ir bus sugėdinti. Jie kalbėjo: "Kur yra Viešpats, tavo Dievas?" Aš matysiu juos sutryptus gatvių purve.11 Ateina dienos tavo sienoms atstatyti, dienos tavo riboms praplėsti.12 Tą dieną ateis pas tave iš visur: nuo Asūro iki Egipto, nuo Tyro iki Eufrato, nuo jūros iki jūros ir nuo kalno iki kalno.13 Tačiau kraštas virs dykyne dėl jo gyventojų, dėl jų darbų vaisiaus.14 Ganyk savo tautą, savo paveldo avis, kurios vienišos gyvena Karmelio miške. Tegul jos ganosi Bašano ir Gileado vešliuose laukuose kaip senomis dienomis.15 Parodysiu jums nuostabių dalykų, kaip jums išeinant iš Egipto krašto.16 Tautos, tai matydamos, susigės dėl savo jėgos: nebenorės nei girdėti, nei kalbėti.17 Jos ris dulkes kaip gyvatės, kaip žemės kirmėlės išlįs iš savo skylių. Jos bijos Viešpaties, mūsų Dievo, ir drebės dėl Tavęs.18 Kur yra toks Dievas kaip Tu, kuris atleidžia kaltę savo išrinktosios tautos likučiui? Jis nerūstauja per amžius, nes Jam patinka gailestingumas.19 Jis pasigailės mūsų, sunaikins nusikaltimus ir paskandins jūros gelmėse visas mūsų nuodėmes.20 Tu parodysi ištikimybę Jokūbui ir gailestingumą Abraomui, kaip su priesaika pažadėjai mūsų tėvams senomis dienomis.