1 "Quando Israel era menino, eu o amei,

e do Egito chamei meu filho.

2 Mas, quanto mais o chamava,

mais ele se afastava de mim;

oferecia sacrifícios às imagens de Baal

e queimava incenso aos ídolos.

3 Ensinei Israel a andar,

conduzindo-o pela mão.

Mas ele não se deu conta

de que era eu quem dele cuidava.

4 Guiei Israel

com meus laços de amor.

Tirei o jugo de seu pescoço

e eu mesmo me inclinei para alimentá-lo.

5 "Mas, porque meu povo não quer voltar para mim,

voltará para o Egito

e será obrigado a viver na Assíria.

6 A guerra devastará suas cidades,

e os inimigos derrubarão suas portas.

Destruirão os israelitas,

por causa de suas tramas.

7 Pois meu povo está decidido a me abandonar;

eles me chamam Altíssimo,

mas não me honram de verdade.

8 "Como eu poderia desistir de você, Israel?

Como poderia deixá-lo?

Como poderia destruí-lo como Admá

ou arrasá-lo como Zeboim?

Meu coração está dilacerado,

e minha compaixão transborda.

9 Não enviarei minha ira furiosa,

não destruirei Israel,

pois sou Deus, e não um simples mortal.

Sou o Santo que vive entre vocês,

e não virei com minha ira.

10 Pois, um dia, meu povo me seguirá;

eu, o Senhor, rugirei como leão,

e, quando eu rugir,

meu povo retornará, tremendo, desde o oeste.

11 Como um bando de aves, virão do Egito;

tremendo como pombas, voltarão da Assíria.

Eu os trarei de volta para casa",

diz o Senhor.

12 Israel me cerca de mentiras e traições,

mas Judá ainda obedece a Deus

e é fiel ao Santo.

1 "Kai Izraelis buvo jaunas, mylėjau jį ir iš Egipto pašaukiau savo sūnų.2 Kuo labiau juos šaukiau, tuo toliau jie traukėsi nuo manęs. Jie aukodavo Baalams ir smilkydavo drožiniams.3 Aš mokiau Efraimą vaikščioti, paėmęs už rankos, bet jie nesuprato, kad Aš juos išgelbėjau.4 Žmonių virvėmis ir meilės raiščiais traukiau juos. Aš buvau kaip tas, kuris nuima jungą nuo kaklo ir maitina juos.5 Jis negrįš į Egiptą, bet Asirijos karalius valdys jį, nes jis nenorėjo sugrįžti.6 Kardas siaus jo miestuose, sunaikins užkaiščius ir praris juos dėl jų sprendimų.7 Mano tauta linkusi nuklysti nuo manęs. Nors juos kvietė pas Aukščiausiąjį, nė vienas Jo neaukština.8 Kaipgi paliksiu tave, Efraimai, kaip atstumsiu tave, Izraeli? Ar galiu tau padaryti kaip Admai, ar galiu su tavimi pasielgti kaip su Ceboimais? Mano širdis suminkštėjo, jaučiu tau gailestį.9 Aš nesielgsiu pagal savo rūstybės užsidegimą ir nesunaikinsiu Efraimo. Aš esu Dievas, ne žmogus. Šventasis tarp jūsų, Aš neateisiu naikinti.10 Jie seks Viešpatį, o Jis riaumos kaip liūtas. Kai Jis riaumos, sūnūs grįš drebėdami iš vakarų.11 Jie atskubės kaip paukščiai iš Egipto, kaip balandžiai iš Asūro. Aš sugrąžinsiu juos į jų namus,­ sako Viešpats,­12 Efraimas apsupo mane melu, o Izraelio namai­apgaule. Bet Judas dar tebėra su Dievu ir lieka ištikimas Šventajam".