1 "Desejo curar Israel, mas seus pecados são grandes demais;

Samaria está cheia de mentirosos.

Há ladrões do lado de dentro

e bandidos do lado de fora.

2 Seu povo não percebe

que eu o observo.

Está cercado por seus atos pecaminosos,

e eu vejo todos eles.

3 "Com suas maldades, divertem o rei,

e os príncipes riem de suas mentiras.

4 São todos adúlteros,

sempre ardendo de paixão.

São como o forno mantido quente,

enquanto o padeiro bate a massa.

5 No dia da festa do rei, os príncipes se embebedam com vinho

e dão as mãos aos zombadores.

6 Seu coração é como um forno

que arde com intriga.

Sua trama queima a noite toda

e, pela manhã, irrompe em chamas abrasadoras.

7 Como um forno ardente,

consomem seus líderes.

Matam seus reis, um após o outro,

e ninguém clama a mim por socorro.

8 "O povo de Israel se mistura com outros povos

e se torna imprestável como um bolo mal assado.

9 Estrangeiros consomem suas forças,

mas eles não sabem disso.

Seus cabelos ficam brancos,

mas eles não se dão conta.

10 Sua arrogância testemunha contra eles,

e, no entanto, não se voltam para o Senhor, seu Deus,

nem buscam encontrá-lo.

11 "O povo de Israel se tornou como pombas tolas e sem juízo,

que primeiro chamam o Egito

e depois voam até a Assíria para pedir socorro.

12 Enquanto voam de um lado para o outro,

lançarei sobre eles minha rede

e os derrubarei como uma ave do céu;

eu os castigarei por todo o mal que fizeram.

13 "Que aflição espera os que me abandonaram!

Que morram, pois se rebelaram contra mim.

Eu desejava resgatá-los,

mas contaram mentiras a meu respeito.

14 Não clamam a mim de coração sincero;

em vez disso, gemem angustiados em suas camas.

Cortam-se ritualmente e suplicam por trigo e vinho novo,

mas de mim se afastam.

15 Eu os instruí e os fortaleci,

mas agora tramam o mal contra mim.

16 Olham para toda parte, menos para o Altíssimo;

são inúteis, como um arco defeituoso.

Seus líderes serão mortos por seus inimigos,

por causa de sua insolência contra mim.

Então o povo do Egito

rirá deles."

1 "Kai norėjau pagydyti Izraelį, paaiškėjo Efraimo kaltė ir Samarijos nedorybės. Jie apgaudinėja, vagys įsilaužia į namus, plėšikų gaujos plėšia gatvėse.2 Jie nepagalvoja, kad Aš prisimenu jų nedorybes! Dabar jų darbai apsupo juos, jie visi yra mano akivaizdoje.3 Jų nedorybėmis džiaugiasi karalius, jų apgaulėmis­kunigaikščiai.4 Jie visi yra svetimautojai kaip pakūrenta krosnis, kurios nebereikia kurstyti nuo tešlos įmaišymo iki iškilimo.5 Karaliaus dieną kunigaikščiai susirgo nuo vyno, jis ištiesė ranką akiplėšoms.6 Jų širdys paruoštos kaip krosnis­kepėjas miega naktį, o rytą ugnis įsiliepsnoja.7 Jie visi, įkaitę kaip krosnis, prarijo savo teisėjus. Visi jų karaliai krito, bet nė vienas tarp jų nesišaukia manęs.8 Efraimas maišosi su tautomis! Jis yra lyg neapverstas paplotis.9 Svetimšaliai suėdė jo jėgą, bet jis to nepastebėjo; plaukai jam pražilo, bet jis to nežinojo.10 Izraelio išdidumas liudija prieš jį patį. Bet jie vis dėlto nesugrįžta pas Viešpatį, savo Dievą, ir neieško Jo.11 Efraimas elgiasi kaip kvailas balandis: tai šaukiasi Egipto, tai bėga į Asiriją.12 Jiems einant, Aš ištiesiu tinklą­kaip padangių paukščius juos pagausiu; bausiu juos, kaip esu jiems sakęs.13 Vargas jiems, nes jie pasitraukė nuo manęs! Sunaikinimas jiems, nes jie sukilo prieš mane! Aš išpirkau juos, bet jie kalbėjo melą.14 Jie nesišaukė manęs nuoširdžiai, kai dejavo savo guoliuose. Dėl javų ir vyno jie susirinko, bet prieš mane maištavo.15 Nors Aš juos mokiau ir stiprinau, tačiau jie piktu man atlygindavo.16 Jie kreipėsi, bet ne į Aukščiausiąjį, jie kaip netikras ginklas. Jų kunigaikščiai žus nuo kardo dėl jų akiplėšiškumo, Egipto žemė tyčiosis iš jų".