1 Recebi esta mensagem do Senhor: 2 "Filho do homem, volte o rosto para Jerusalém e profetize contra Israel e seus santuários. 3 Diga-lhe: ‘Assim diz o Senhor: Sou seu inimigo, ó Israel, e estou prestes a tirar a espada da bainha para destruir seu povo, tanto os justos como os perversos. 4 Sim, eliminarei tanto os justos como os perversos! Empunharei minha espada contra todos na terra, desde o sul até o norte. 5 O mundo inteiro saberá que eu sou o Senhor. A espada está em minha mão, e ela não voltará à bainha’.

6 "Filho do homem, comece a gemer! Comece a gemer diante do povo com amargura e coração quebrantado. 7 Quando lhe perguntarem por que você está gemendo, diga-lhes: ‘Estou gemendo por causa da notícia que recebi. Quando ela se realizar, até mesmo o coração mais valente se derreterá de medo; toda a força desaparecerá. Todo espírito se angustiará; joelhos fortes se tornarão frouxos como água. E o Senhor Soberano diz: Ela está vindo! Está a caminho!’".

8 Em seguida, o Senhor me disse: 9 "Filho do homem, transmita ao povo esta mensagem do Senhor:

"Uma espada, uma espada

está sendo afiada e polida.

10 Está sendo afiada para a matança

e polida para faiscar como relâmpago.

Agora nos alegraremos com o cetro de meu filho,

o governante de Judá?

A espada despreza qualquer pedaço de madeira!

11 Sim, a espada está sendo afiada e polida,

preparada para as mãos do carrasco.

12 "Filho do homem, grite e lamente-se,

bata nas coxas em sinal de angústia,

pois a espada matará meu povo e seus líderes;

todos morrerão!

13 Ela porá todos eles à prova;

e o que acontecerá quando o cetro,

que a espada despreza, não mais existir?,

diz o Senhor Soberano.

14 "Filho do homem, profetize para eles

e bata palmas.

Depois, pegue a espada e golpeie duas vezes,

ou mesmo três vezes,

para simbolizar a matança,

a grande matança que os ameaça de todos os lados.

15 Que o coração deles se derreta de terror,

pois a espada reluz em todas as portas.

Faísca como relâmpago

e está polida para a matança.

16 Ó espada, golpeie à direita,

golpeie à esquerda,

para onde se virar

e onde quiser.

17 Eu também baterei palmas

e satisfarei minha fúria.

Eu, o Senhor, falei!".

18 Recebi esta mensagem do Senhor: 19 "Filho do homem, desenhe um mapa e sobre ele trace dois caminhos para que a espada do rei da Babilônia os siga. Coloque um marco na estrada que sai da Babilônia, onde ela se divide em dois caminhos, 20 um para Amom e sua capital, Rabá, e outro para Judá e Jerusalém, a cidade fortificada. 21 O rei da Babilônia está na encruzilhada, sem saber se deve atacar Jerusalém ou Rabá. Ele chama seus adivinhos para que façam previsões, e eles lançam sortes com flechas sacudidas da aljava, consultam seus ídolos e examinam o fígado de animais sacrificados. 22 O presságio em sua mão direita indica ‘Jerusalém!’. Seus soldados atacarão as portas da cidade com troncos e darão gritos de guerra. Levantarão torres de cerco e construirão rampas contra os muros. 23 Os habitantes de Jerusalém pensarão que se trata de um presságio falso, por causa de seu acordo com os babilônios. Mas o rei da Babilônia os lembrará de sua rebeldia. Ele os atacará e os levará prisioneiros.

24 "Portanto, assim diz o Senhor Soberano: Repetidamente, vocês me lembram de seus pecados e sua rebeldia. Nem sequer tentam escondê-los! Em tudo que fazem, seus pecados ficam evidentes. Por isso, chegou a hora de seu castigo.

25 "Ó príncipe de Israel, corrupto e perverso, o dia do acerto de contas chegou! 26 Assim diz o Senhor Soberano:

"Tire sua coroa coberta de joias,

pois o antigo sistema está para mudar.

Os humildes serão exaltados,

e os orgulhosos, humilhados.

27 Destruição! Destruição!

Certamente destruirei o reino,

e não será restaurado até que venha

aquele que tem o direito de julgá-lo;

então o entregarei a ele."

28 "Agora, filho do homem, profetize acerca dos amonitas e sua zombaria. Transmita-lhes esta mensagem do Senhor Soberano:

"Uma espada, uma espada

está pronta para a matança.

Está polida para destruir

e faísca como relâmpago.

29 Seus profetas lhes deram visões falsas,

seus adivinhos lhes contaram mentiras.

A espada cairá sobre o pescoço dos perversos,

para quem chegou o dia do juízo.

30 "Agora, ponham a espada de volta na bainha,

pois em sua própria terra,

no lugar onde nasceram,

eu os julgarei.

31 Derramarei minha fúria sobre vocês

e soprarei em vocês o fogo de minha ira.

Eu os entregarei a homens cruéis,

hábeis em destruir.

32 Vocês serão combustível para o fogo,

e seu sangue será derramado em sua própria terra.

Não haverá mais lembrança de vocês na história,

pois eu, o Senhor, falei!".

1 Viešpats kalbėjo man:2 "Žmogaus sūnau, žvelk į Jeruzalę, kalbėk prieš šventyklą ir pranašauk prieš Izraelį.3 Sakyk Izraelio kraštui: ‘Taip sako Viešpats Dievas: ‘Aš esu prieš tave; ištraukęs kardą iš makšties, sunaikinsiu tavo teisiuosius ir nedorėlius.4 Kadangi naikinsiu ir teisiuosius, ir nedorėlius, tai mano kardas siaus nuo pietų iki šiaurės.5 Tada kiekvienas žinos, jog Aš, Viešpats, ištraukęs kardą iš makšties, jo nepadėsiu’.6 Tu, žmogaus sūnau, dejuok ir dūsauk jų akivaizdoje, lyg būtum baisioje kančioje.7 Kai jie tave klaus: ‘Kodėl dūsauji?’, atsakyk jiems: ‘Dėl žinios, kuri ateina’. Širdys liūdės, rankos suglebs, drąsa išnyks, keliai drebės. Tai ateina ir įvyks,­sako Viešpats Dievas".8 Viešpats kalbėjo man:9 "Žmogaus sūnau, pranašauk: ‘Taip sako Viešpats: ‘Kardas pagaląstas ir nušveistas.10 Pagaląstas žudyti, nušveistas, kad blizgėtų kaip žaibas. Ar mes galime džiaugtis? Jis paniekina mano sūnaus skeptrą kaip paprastą lazdą.11 Kardas nušveistas, pagaląstas ir įduotas į žudiko rankas’.12 Žmogaus sūnau, šauk ir dejuok! Jis paruoštas mano tautai, visiems Izraelio kunigaikščiams. Siaubas dėl kardo apims tautą. Plok sau per šlaunis.13 Tai išbandymas; kardas paniekins netgi skeptrą ir jo nebebus,­ sako Viešpats Dievas.­14 Žmogaus sūnau, pranašauk, suplok rankomis. Tegu trečią kartą kardas žudo du kartus daugiau; tai žudymo kardas, siekiąs visus.15 Aš nukreipiau kardą į vartus, kad širdys išsigąstų ir kritusiųjų padaugėtų. Kardas nušveistas blizga, pagaląstas žudynėms.16 Kirsk į dešinę ir į kairę, kur ašmenys pasiekia.17 Aš rankomis suplosiu ir patenkinsiu savo rūstybę. Aš, Viešpats, tai pasakiau".18 Viešpats kalbėjo man:19 "Žmogaus sūnau, pažymėk du kelius, kuriais Babilono karaliaus kardas galėtų ateiti. Abu keliai prasidės viename krašte. Kelių išsišakojime pastatyk kelrodį.20 Jis terodo kardui kelią į amonitų Rabą ir į Judo sutvirtintą miestą Jeruzalę.21 Babilono karalius sustojo kryžkelėje, kelių išsišakojime, ir buria: maišo strėles, klausia stabų, apžiūri kepenis.22 Į jo dešinę pateko Jeruzalės burtas, kad paskirtų karo vadus, duotų įsakymą žudynėms, sukeltų kovos šauksmą, statytų sienų griovimo įtaisus prie vartų, supiltų pylimą, statytų įtvirtinimus.23 Jiems atrodys, jog tai apgaulingas burtas. Bet kadangi jie prisiekė, jis primins jiems nusikaltimus.24 Todėl Viešpats Dievas taip sako: ‘Jūs prisimenate savo kaltes ir jūsų darbai bei nuodėmės stovi jūsų akyse; jūs atsakysite už juos.25 Susitepęs ir nedoras Izraelio kunigaikšti, tavo bausmės diena atėjo, nes tavo nedorybėms padarytas galas.26 Nusiimk vainiką ir karaliaus karūną! Nebebus, kaip buvo. Pažemintasis bus paaukštintas, o aukštasis­pažemintas.27 Griuvėsiais, griuvėsiais, griuvėsiais Aš jį paversiu! Jo nebebus, kol ateis turintis teisę valdyti. Jam pavesiu visa’.28 Tu, žmogaus sūnau, pranašauk apie amonitus ir jų pasityčiojimą: ‘Kardas pagaląstas ir nušveistas žudynėms.29 Jūsų regėjimai­apgaulė, pranašavimai­melas. Bausmė jums ateis už jūsų kaltes.30 Ar Aš paslėpsiu savo kardą? Aš tave teisiu krašte, kur gimei, iš kurio esi kilęs.31 Aš išliesiu ant tavęs savo rūstybę, tu pajusi mano keršto liepsnas. Atiduosiu tave į žiaurių ir įgudusių žudyti žmonių rankas.32 Tu būsi kuras liepsnoms, tavo kraujas liks ant žemės, visi užmirš tave. Aš, Viešpats, tai kalbėjau’ ".