1 Em 3 de março, no décimo segundo ano do exílio do rei Joaquim, recebi esta mensagem do Senhor: 2 "Filho do homem, lamente pelo faraó, rei do Egito, e transmita-lhe esta mensagem:

"Você se considera um leão forte entre as nações,

mas na verdade é um monstro marinho

que se contorce em seus rios

e revolve a lama com os pés.

3 Portanto, assim diz o Senhor Soberano:

Enviarei muitos povos

para apanhá-lo em minha rede

e arrastá-lo para fora da água.

4 Eu o deixarei jogado no chão;

todas as aves do céu pousarão sobre você,

e os animais selvagens de toda a terra

o devorarão até se fartar.

5 Espalharei sua carne pelos montes

e encherei os vales com seus ossos.

6 Encharcarei a terra com seu sangue;

ele correrá até os montes

e encherá os desfiladeiros até a borda.

7 Quando eu exterminá-lo,

cobrirei os céus e escurecerei as estrelas.

Taparei o sol com uma nuvem,

e a lua não dará sua luz.

8 Escurecerei as estrelas brilhantes lá no alto

e cobrirei sua terra com trevas.

Eu, o Senhor Soberano, falei!

9 "Perturbarei o coração de muitos quando levar a notícia de sua destruição a nações distantes, que você não conheceu. 10 Sim, causarei espanto em muitas terras, e os reis ficarão aterrorizados ao saber de seu destino. Tremerão de medo quando eu agitar minha espada diante deles no dia de sua queda. 11 Pois assim diz o Senhor Soberano:

"A espada do rei da Babilônia

virá contra você.

12 Exterminarei suas multidões com espadas de poderosos guerreiros,

o terror das nações.

Eles destruirão o orgulho do Egito,

e todas as suas multidões serão vencidas.

13 Acabarei com todos os seus rebanhos

que pastam junto aos riachos.

Nunca mais nem pessoas nem animais

levantarão lama naquelas águas com seus pés.

14 Então farei que as águas do Egito se acalmem,

e elas fluirão suavemente, como azeite,

diz o Senhor Soberano.

15 Quando eu destruir o Egito,

despojá-lo de todos os seus bens

e abater todo o seu povo,

vocês saberão que eu sou o Senhor.

16 Sim, este é o cântico fúnebre

que entoarão para o Egito.

Que as nações lamentem pelo Egito e por suas multidões.

Eu, o Senhor Soberano, falei!".

17 Em 17 de março, no décimo segundo ano, recebi outra mensagem do Senhor: 18 "Filho do homem, lamente pelas multidões do Egito e pelas outras nações poderosas, pois eu as enviarei às profundezas da terra, junto com aqueles que descem à cova. 19 Diga-lhes:

‘Ó Egito, acaso você é mais belo que as outras nações?

Desça à cova e fique ali, entre os rejeitados!’.

20 Os egípcios cairão, junto com os muitos que morreram à espada, pois a espada está empunhada contra eles. O Egito e suas multidões serão arrastados para seu julgamento. 21 Lá embaixo, no lugar dos mortos, líderes poderosos receberão o Egito e seus aliados com zombaria, dizendo: ‘Eles desceram; estão entre os rejeitados, entre as multidões mortas à espada’.

22 "A Assíria está ali, cercada pelas sepulturas de seu exército, aqueles que foram mortos à espada. 23 Suas sepulturas ficam no fundo da cova e estão cercadas por seus aliados. Causavam terror em toda parte, mas agora foram mortos à espada.

24 "Elão está ali, cercado pelas sepulturas de todas as suas multidões, aqueles que foram mortos à espada. Causavam terror em toda parte, mas agora estão nas profundezas da terra, como rejeitados. Sim, estão na cova, envergonhados, junto com aqueles que foram antes deles. 25 Têm um lugar para deitar entre os mortos, cercados pelas sepulturas de todas as suas multidões. Em vida eles aterrorizavam nações, mas agora estão envergonhados, junto com outros na cova, todos eles rejeitados, mortos à espada.

26 "Meseque e Tubal estão ali, cercados pelas sepulturas de todas as suas multidões. Causavam terror em toda parte, mas agora são rejeitados, todos mortos à espada. 27 Não foram sepultados com honras, como seus heróis caídos, que desceram ao lugar dos mortos com suas armas, com seus escudos cobrindo o corpo e suas espadas debaixo da cabeça. Sua culpa está sobre eles, pois, em vida, aterrorizaram a todos.

28 "Também você, Egito, ficará ali, esmagado entre os rejeitados, todos mortos à espada.

29 "Edom está ali com seus reis e príncipes. Embora fossem poderosos, também estão entre os que foram mortos à espada, entre os rejeitados que desceram à cova.

30 "Todos os príncipes do norte e os sidônios estão ali, com os outros que morreram. Causavam terror com sua força, mas foram envergonhados. Estão ali como rejeitados, com outros que foram mortos à espada. Estão envergonhados, junto com aqueles que desceram à cova.

31 "Quando o faraó e todo o seu exército chegarem, ficarão consolados porque não foram os únicos que perderam suas multidões na batalha, diz o Senhor Soberano. 32 Embora eu tenha feito esse terror vir sobre todos os vivos, o faraó e suas multidões ficarão ali entre os rejeitados que foram mortos à espada. Eu, o Senhor Soberano, falei!".

1 Dvyliktaisiais metais, dvylikto mėnesio pirmą dieną, Viešpats kalbėjo:2 "Žmogaus sūnau, apraudok faraoną, Egipto karalių, ir sakyk jam: ‘Tu esi kaip liūtas tarp tautų, kaip jūrų pabaisa. Tu siauti upėse, drumsti vandenį kojomis, keli bangas.3 Taip sako Viešpats Dievas: ‘Aš užmesiu savo tinklą ant tavęs kartu su daugybe tautų, ir jie ištrauks tave.4 Aš numesiu tave ant žemės atvirame lauke, ant tavęs tūps padangių paukščiai ir tavimi pasotinsiu visos žemės žvėris.5 Aš tavo kūną numesiu kalnuose ir tavo lavonų pripildysiu slėnius.6 Girdysiu žemę tavo tekančiu krauju iki kalnų, ir upės bus pilnos tavęs.7 Kai tavo gyvybė užges, Aš uždengsiu dangų, žvaigždės nebešvies, saulę pridengsiu debesimis ir mėnulis nebespindės.8 Dangaus šviesos tau nebešvies ir tavo krašte bus tamsu,­sako Viešpats Dievas.­9 Daugelis tautų išsigąs, kai paskelbsiu apie tavo sunaikinimą kraštuose, kurių tu nežinai.10 Taip, daugelis tautų baisėsis tavimi ir jų karaliai bus apimti panikos dėl tavęs, kai Aš mojuosiu savo kardu prieš juos. Jie drebės be perstojo, kiekvienas dėl savo gyvybės, tavo žlugimo dieną.11 Babilono karaliaus kardas užpuls tave.12 Nuo galingųjų kris tavųjų daugybė. Jie yra baisiausi tarp tautų. Jie sunaikins Egipto išdidumą ir jo minias išžudys.13 Aš sunaikinsiu jo galvijus prie gausių vandenų, ir jokio žmogaus koja nė gyvulio kanopa nebedrums jų.14 Aš padarysiu jo vandenis tyrus, upės tekės lyg skaidrus aliejus,­sako Viešpats Dievas.­15 Kai Aš Egipto kraštą paversiu dykyne, sunaikinsiu jo išteklius ir išžudysiu gyventojus, tada jie žinos, kad Aš esu Viešpats.16 Tai rauda, kuria jį apraudos, tautų dukros apraudos jį. Jos apraudos Egiptą ir jo minias,­sako Viešpats’ ".17 Dvyliktaisiais metais, pirmo mėnesio penkioliktą dieną, Viešpats kalbėjo man:18 "Žmogaus sūnau, apraudok Egipto minias ir nustumk jį bei žymių tautų dukteris į mirusiųjų buveinę:19 ‘Už ką tu pranašesnis? Eik ir gulėk su neapipjaustytaisiais’.20 Jie kris tarp užmuštųjų kardu, ir jis bus atiduotas kardui. Nutempk jį ir jo minias.21 Mirusiųjų buveinėje galingieji karžygiai su savo sąjungininkais kalbės apie tave: ‘Jie nužengė žemyn ir guli kartu su neapipjaustytaisiais, nužudytais kardu’.22 Ten yra Asirija ir jos minios­jų kapai aplinkui jį­jie visi nužudyti kardu.23 Jie palaidoti giliausioje duobėje ir jos žmonės aplinkui ją. Nuo kardo žuvo visi, kurie kėlė siaubą gyvųjų šalyje.24 Ten guli Elamas ir jo minios aplinkui jo kapą. Visi, žuvę nuo kardo, nužengė į mirusiųjų buveinę. Jie kėlė siaubą gyvųjų šalyje, bet dabar kenčia gėdą kartu su nužengusiais į duobę.25 Jį paguldė tarp žuvusiųjų ir jo minias aplink jo kapą. Jie visi yra neapipjaustyti, kritę nuo kardo. Jie kėlė siaubą gyvųjų šalyje, bet dabar kenčia gėdą kartu su nužengusiais į duobę, jie paguldyti tarp užmuštųjų.26 Mešechas ir Tubalas yra čia su savo miniomis ir jų kapai yra aplinkui jį. Jie visi yra neapipjaustyti, kritę nuo kardo, nors jie kėlė siaubą gyvųjų šalyje.27 Jie negulės drauge su senovėje kritusiais karžygiais, kurie su savo ginklais nužengė į mirusiųjų buveinę; jiems kardą padėjo po galva ir skydu pridengė kaulus.28 Ir tu būsi sutrintas ir gulėsi drauge su neapipjaustytaisiais, kritusiais nuo kardo.29 Ten guli edomitai su jų karaliais ir kunigaikščiais, kurie, nepaisant jų galybės, krito nuo kardo ir guli su neapipjaustytaisiais, nužengusiais į duobę.30 Ten guli visi šiaurės kunigaikščiai ir visi sidoniečiai, nužengę su užmuštaisiais. Nepaisant jų galybės, jie yra pažeminti, guli drauge su neapipjaustytaisiais.31 Faraonas, matydamas juos, bus paguostas dėl savo žmonių daugybės­faraono ir jo visos kariuomenės,­nužudytų kardu,­sako Viešpats.­32 Aš sukėliau siaubą gyvųjų šalyje, ir jis gulės drauge su neapipjaustytaisiais,­sako Viešpats Dievas".