Resultados da busca por "fé"

3Nei, alls ekki! Skiljið þið ekki að sjálfir munuð þið farast, nema þið snúið ykkur frá syndinni og til Guðs?

29Því þangað mun fólk streyma hvaðanæva, úr öllum heiminum, og taka þar sæti sín.

32„Farið og segið þeim ref," svaraði Jesús, „að ég muni halda áfram að reka út illa anda og lækna í dag og á morgun, en þriðja daginn lýk ég mér af.

1,2Drottinn! Hjálpa þú! Hinum trúuðu fækkar óðum. Hvar eru þeir sem hægt er að treysta?

3Allir ljúga og iðka svik og pretti, en einlægnin virðist fokin út í veður og vind.

7Loforð Drottins eru áreiðanleg. Hvert orð á vörum hans er satt og rétt eins og marghreinsað skíragull.

5Hræsnari! Losaðu þig fyrst við plankann, og eftir það muntu sjá vel til að hjálpa bróður þínum.

12Vertu við aðra eins og þú vilt að þeir séu við þig – þetta er kjarninn í lögum Móse.

17Tré þekkist af ávöxtunum.

2Þar fórum við í annað skip, sem sigla átti til Fönikíu í Sýrlandi.

16og nokkrir lærisveinar frá Sesareu urðu okkur samferða. Þegar við komum á leiðarenda gistum við hjá Mnason. Hann var frá Kýpur, einn hinna fyrstu sem tekið höfðu trú.

23Okkur hefur reyndar dottið eitt í hug: Á meðal okkar eru fjórir menn, sem ætla að klippa hár sitt og gefa heit.

26,27Páll féllst á beiðni þeirra. Daginn eftir fór hann í musterið til að framkvæma helgiathöfnina ásamt mönnunum fjórum og tilkynnti þar að hann héti því að bera fram fórn, ásamt hinum, að sjö dögum liðnum.Dagarnir sjö voru nær liðnir þegar Gyðingar frá Litlu-Asíu sáu Pál í musterinu og æstu fólkið upp gegn honum. Þeir gripu hann

34… var svo mikil að hann fékk engan botn í málið. …

1Drottinn, ég sendi bæn mína upp til þín.

5Leiddu mig og kenndu mér því að þú ert sá eini Guð sem getur hjálpað. Á þig einan vona ég.

15Ég mæni á Drottin í von um hjálp, því að hann einn getur frelsað mig frá dauða.

5„Bóndi gekk út á akur sinn til að sá korni. Meðan hann var að sá, féll sumt af útsæðinu á götuslóðann og tróðst niður, en síðan komu fuglar og átu það upp.

6Annað féll þar sem grunnt var …

9Lærisveinarnir spurðu þá Jesú hvað sagan þýddi.

12… og gatan, þar sem fræið féll. Síðan kemur djöfullinn, tekur …

28… Jesú, rak hann upp vein, féll til jarðar og hrópaði: …

38bað maðurinn sem illu andarnir höfðu verið í, hann um að leyfa sér að koma með.

48„Dóttir, trú þín hefur læknað þig. Farðu í friði," sagði Jesús.

6Þeir félagarnir fóru næst um héruðin Frýgíu og Galatíu, en ekki Asíuhéruð, því að þangað hafði heilagur andi bannað þeim að fara.

9Í Tróas fékk Páll vitrun um nótt. …

23… þeim varpað í fangelsi. Fangavörðurinn fékk hótun um að hann …

26… dyr hrukku upp og hlekkirnir féllu af föngunum.

30Síðan leiddi hann þá út og spurði óttasleginn: „Herrar mínir, hvað á ég að gera til þess að ég frelsist?"

31Þeir svöruðu: „Trúðu á Drottin Jesú og þá muntu frelsast og allt þitt heimafólk."

34Og hann fór heim með þá og gaf þeim að borða og gladdist mjög ásamt heimilisfólki sínu yfir að hafa tekið trú á Guð.

3Þú ert fegurri en mannanna börn. Blessun streymir um varir þínar. Velþóknun Guðs er yfir þér að eilífu.

6Örvar þínar eru hvesstar, óvinir falla að fótum þér.

15Fögur er hún! Meyjarnar leiða hana á fund konungs.

5„Dag einn var ég á bæn í Joppe. Þá fékk ég vitrun. Ég sá stóran ferhyrndan dúk, sem seig niður frá himni.

9En röddin kom aftur: „Dirfist þú að mæla á móti því sem Guð segir?"

21Drottinn blessaði starf þeirra, svo að fjöldi heiðingja snerist til trúar.

9Finndu og sjáðu hve Guð er góður! Sæll er sá sem leitar hælis hjá honum.

13Viljið þið lifa langa og góða ævi?

14Gætið þá tungu ykkar! Segið aldrei ósatt orð.

9Maður þessi hlustaði á Pál predika og sá Páll að hann hafði trú til að geta orðið heilbrigður.

12Töldu þeir Barnabas vera gríska guðinn Seif en Pál vera Hermes, því hann hafði orð fyrir þeim.

22Þar styrktu þeir hina trúuðu og hvöttu þá til að vera stöðuga í trúnni, þrátt fyrir ofsóknir. Minntu þá á, að áður en þeir kæmust til himna, yrðu þeir að ganga í gegnum margar þrengingar.

6Komið! Föllum fram fyrir Drottni, skapara okkar,

7því að hann er okkar Guð. Við erum hjörðin hans og hann er hirðir okkar. Ó, að þið vilduð heyra kall hans í dag og koma til hans.

9Þar drógu feður ykkar orð mín í efa – sömu menn og sáu mig gera mörg kraftaverk. Þeir freistuðu mín, kvörtuðu og reyndu á þolinmæði mína.

3Lítið því í kringum ykkur, kæru vinir, og finnið sjö vel kynnta menn í ykkar hópi, fulla af vísdómi og heilögum anda. Þá munum við láta annast þessi störf.

4Við tólf getum þá notað tíma okkar til að biðja, predika og kenna."

8Stefán, sem var trúarsterkur og fylltur krafti heilags anda, vann mikil kraftaverk meðal fólksins.

3Lofsyngið honum með nýjum söngvum. Sláið strengina ákaft og hrópið fagnaðaróp!

21Hans vegna gleðjumst við og fögnum. Hans heilaga nafni treystum við.

22Miskunn þín Drottinn umvefji okkur. Við vonum á þig.

1Þjóð mín, hlustaðu á kenningu mína. Gefðu gaum að því sem ég hef að segja.

8Ný kynslóð skyldi ekki þurfa að fara að fordæmi feðra sinna sem voru þrjóskir, óhlýðnir og ótrúir og forhertu sig gegn Guði.

28Af hans völdum féllu þeir til jarðar um …

57Þeir sneru af leið og rufu trúnað rétt eins og feður þeirra. Eins og bogin ör misstu þeir marksins sem Guð hafði sett þeim.

59… verk þeirra og reiddist – fékk viðbjóð á Ísrael.

67Hann hafnaði fjölskyldu Jósefs, ætt Efraíms,

4Drottinn, mér mun ekki koma dúr á auga fyrr en þú hefur hjálpað mér. Ég er við það að gefast upp, jafnvel bænin er mér erfið.

11Ég renni huganum yfir alla þá blessun sem ég hef notið frá Guði.

19Þú lagðir veg gegnum hafið – veg sem enginn þekkti áður!

4Þegar ég er hræddur, set ég traust mitt á þig.

12Ég treysti Guði. Loforð hans eru dásamleg! Ég óttast ekki svikráð mannanna – hvað geta þeir gert mér?!

14Þú hefur frelsað mig frá dauða og forðað frá hrösun og þess vegna fæ ég að njóta ljóss og lífs með þér.

3Ég hrópa til Guðs hins hæsta, hans sem leysir öll mín mál.

8Guð minn, nú er hjarta mitt rótt og ég treysti þér. Ég vil lofa þig!

12Miskunn þín er há eins og himinninn og trúfesti þín nær til skýjanna.

5– ó, hve ég þrái að breyta grandvarlega eftir þeim.

160Trúfestin er rauði þráðurinn í orðum þínum og reglur þínar vara að eilífu.

169Drottinn, heyr þú hróp mitt og gefðu mér skilning á orði þínu.

1,2Ég treysti þér, Drottinn, Guð minn, að þú frelsir mig frá þeim sem ofsækja mig.

5– ef ég launaði gott með illu eða beitti nágranna mína órétti,

11Guð er skjöldur minn. Hann mun vernda mig. Hann frelsar þá sem hjartahreinir eru.