4 हाम्हैं आसा न्हैल़ै लागै दै कि हाम्हां सह ज़ैदात भेटे ज़ुंण परमेशरै हाम्हां लै आसा डाही दी। तेता निं कोहै बरैबाद करी सकदअ। नां कुंण तेता खोई सकदअ। तिंयां निं कधि पराणैं हणैं अर तेते शोभा रहणीं सदा। परमेशरै आसा तिंयां च़िज़ा स्वर्गै तम्हां लै डाही दी।