2 तिधी आऐ कोऐ मणछ तिन्नैं आणअ एक मणछ बछ़ाऊणैं प्रैंदै ईशू सेटा लै, तेऊ त दरंग हुअ द। ईशू बोलअ तिन्नों विश्वास भाल़ी तेऊ दरंगे मरीज़ा लै, "शोहरूआ, फिकर निं करी, तेरै पाप हुऐ माफ।"
3 इहअ शूणीं लागै तिधी आऐ दै यहूदी शास्त्री सोठदै, "अह ता परमेशरे कदर बी निं करदअ!"
4 ईशू हेरी तिन्नें मन्नें गल्ला भुझ़ी, संघा बोलअ तिन्नां शास्त्री लै, "तम्हैं आपणैं मन्नैं बूरअ किल्है सोठा? 5 सान गल्ल किज़ै आसा, एऊ दरंगे मरीज़ा लै इहअ बोल़णअ कि तेरै पाप हुऐ माफ, या एऊ लै इहअ बोल़णअ, ‘उझ़ू हांढदअ-फिरदअ लाग?’ 6 ज़िहअ करै तम्हां का थोघ लागे कि मुंह मणछे पूता लै आसा पृथूई दी पाप माफ करनैओ हक।"
तेखअ बोलअ ईशू तेऊ दरंगे मरीज़ा लै, "हुंह बोला ताल्है, उझ़ू आपणैं एऊ बछ़ाऊणैं च़क संघा डेऊ आपणैं घअरा लै।"
7 सह मरीज़ उझ़ुअ तेभी सोभी नदरी खल़अ, संघा डेऊअ आपणैं घअरा लै।