1 อิสอัค​จึง​เรียก​ยาโคบ​มา อวยพร​เขา แล้ว​สั่ง​ว่า "อย่า​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ชาว​คานาอัน 2 จง​รีบ​ไป​ที่​ปัดดาน​อารัม*,6 และ 7 ไป​บ้าน​เบธูเอล​พ่อ​ของ​แม่​เจ้า แล้ว​หา​ภรรยา​ที่​นั่น เลือก​ลูก​สาว​คน​หนึ่ง​ของ​ลาบัน พี่ชาย​ของ​แม่​เจ้า 3 ขอ​พระเจ้า​ผู้​มี​ฤทธิ์*​อวยพร​เจ้า และ​ให้​เจ้า​มี​ลูก​หลาน​เพิ่ม​ขึ้น​จน​เป็น​ชุมชน​ของ​หลาย​ชนชาติ 4 ขอ​พระองค์​ให้​พร​ที่​ให้​แก่​อับราฮัม​กับ​เจ้า​และ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​กรรมสิทธิ์​ใน​ดินแดน​ที่​ตอน​นี้​เจ้า​อาศัย​อยู่​อย่าง​คน​ต่างด้าว ซึ่ง​พระเจ้า​ได้​ให้​แก่​อับราฮัม" 5 แล้ว​อิสอัค​ส่ง​ยาโคบ​ให้​ออก​เดินทาง และ​เขา​ไป​ยัง​ปัดดาน​อารัม เพื่อ​ไป​หา​ลาบัน​ลูก​ชาย​ของ​เบธูเอล​ชาว​อารัม ลาบัน​เป็น​พี่ชาย​ของ​เรเบคาห์ แม่​ของ​ยาโคบ​และ​เอซาว

6 เอซาว​รู้​ว่า​อิสอัค​อวยพร​ยาโคบ และ​ส่ง​เขา​ไป​ที่​ปัดดาน​อารัม​เพื่อ​หา​ภรรยา​ที่​นั่น และ​รู้​ว่า​เมื่อ​พ่อ​อวยพร​ยาโคบ​แล้ว​ก็​สั่ง​เขา​ว่า "อย่า​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ชาว​คานาอัน" 7 เอซาว​รู้​ว่า​ยาโคบ​เชื่อฟัง​พ่อ​แม่ และ​เดินทาง​ไป​ปัดดาน​อารัม 8 แล้ว​เอซาว​ก็​คิด​ได้​ว่า​อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ไม่​ชอบ​หญิง​ชาว​คานาอัน​เพียงใด 9 เอซาว​จึง​ไป​หา​ลูก​ชาย​ของ​อับราฮัม​คือ​อิชมาเอล แล้ว​แต่งงาน​กับ​มาหะลัท​ลูก​สาว​ของ​เขา ซึ่ง​เป็น​น้อง​สาว​ของ​เนบาโยท นอกเหนือ​จาก​บรรดา​ภรรยา​ที่​มี​อยู่​แล้ว

10 ยาโคบ​ออก​จาก​เบเออร์เชบา​เดินทาง​ไป​ฮาราน 11 เขา​หยุด​พัก​แรม​ใน​ที่​แห่ง​หนึ่ง เพราะ​ดวง​อาทิตย์​ลับ​ฟ้า​ไป​แล้ว ยาโคบ​เอา​หิน​ก้อน​หนึ่ง​มา​หนุน​ศีรษะ​แล้ว​เอน​ตัว​ลง​นอน 12 เขา​ฝัน​เห็น​บันได​หนึ่ง​ตั้ง​อยู่​บน​โลก ทอด​ขึ้น​ไป​ถึง​สวรรค์ และ​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​กำลัง​ขึ้น​ลง​บันได​นั้น 13 พระยาห์เวห์​ยืน​อยู่​เหนือ​บันได​นั้น* และ​พูด​ว่า "เรา​คือ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​อับราฮัม และ​พระเจ้า​ของ​อิสอัค​พ่อ​ของ​เจ้า เรา​จะ​ยก​แผ่นดิน​ที่​เจ้า​นอน​อยู่​นี้​กับ​เจ้า​และ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า 14 และ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​จะ​มากมาย​เหมือน​ธุลีดิน และ​จะ​ขยาย​ออก​ไป​ทุก​สารทิศ ชนชาติ​ทั้งหลาย​ใน​โลก​จะ​ได้รับ​พร​ผ่าน​ทาง​เจ้า​และ​เชื้อสาย*​ของ​เจ้า 15 เรา​อยู่​กับ​เจ้า และ​จะ​ดูแล​เจ้า ไม่​ว่า​เจ้า​ไป​ที่ไหน และ​จะ​นำ​เจ้า​กลับ​มา​ยัง​ดินแดน​นี้ เรา​จะ​ไม่​ทิ้ง​เจ้า จนกว่า​เรา​จะ​ทำ​ตาม​ที่​สัญญา​ไว้​กับ​เจ้า"

16 เมื่อ​ยาโคบ​ตื่น​ขึ้น​ก็​คิด​ว่า "พระยาห์เวห์​อยู่​ที่​นี่​แน่นอน แต่​เรา​ไม่​รู้​เลย" 17 เขา​กลัว​และ​พูด​ว่า "ที่​นี่​น่า​เกรงขาม​จริง​ๆ! ไม่​ใช่​ที่​ใด​อื่น นอกจาก​เป็น​บ้าน​ของ​พระเจ้า เป็น​ประตู​สวรรค์"

18 เช้าตรู่​วัน​รุ่งขึ้น ยาโคบ​เอา​หิน​ที่​หนุน​ศีรษะ​ตั้ง​ขึ้น​เป็น​เสา แล้ว​เท​น้ำมัน​ลง​บน​ยอด​เสา​นั้น 19 เขา​เรียก​สถาน​ที่​นั้น​ว่า​เบธเอล* แม้ว่า​เมือง​นั้น​เคย​ชื่อ​ว่า​ลูส

20 แล้ว​ยาโคบ​ปฏิญาณ​ว่า "ถ้า​พระเจ้า​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า และ​ดูแล​ปกป้อง​การ​เดินทาง​ครั้ง​นี้ ให้​ข้าพเจ้า​มี​อาหาร​กิน​และ​เสื้อผ้า​สวม​ใส่ 21 เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​กลับ​ถึง​บ้าน​พ่อ​ของ​ข้าพเจ้า​อย่าง​ปลอดภัย แล้ว​พระยาห์เวห์*​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า 22 และ*​หิน​ก้อน​ที่​ข้าพเจ้า​ตั้ง​ขึ้น​เป็น​เสา​หิน​จะ​เป็น​บ้าน​ของ​พระเจ้า และ​ทุก​สิ่ง​ที่​พระองค์​มอบ​แก่​ข้าพเจ้า​นั้น ข้าพเจ้า​จะ​ถวาย​หนึ่ง​ใน​สิบ​แด่​พระองค์"