1 งูนั้นเป็นสัตว์ที่มีเล่ห์เหลี่ยมมากกว่าสัตว์ป่าทั้งหลายที่พระเจ้าพระยาห์เวห์สร้างขึ้น มันมาถามหญิงนั้นว่า "พระเจ้าพูดจริงหรือว่า ‘เจ้าต้องไม่กินจากต้นไม้ต้นใดเลยในสวนนี้’ "
2 หญิงนั้นตอบงูว่า "พวกเรากินผลจากต้นไม้ต้นใดในสวนก็ได้ 3 แต่พระเจ้าพูดว่า ‘เจ้าห้ามกินผลของต้นไม้ที่อยู่กลางสวน และห้ามแตะต้องมัน มิฉะนั้นเจ้าจะตาย’ "
4 งูบอกหญิงนั้นว่า "เจ้าจะไม่ตายแน่นอน 5 เพราะพระเจ้ารู้ว่าเมื่อเจ้ากินผลนั้น เจ้าจะตาสว่างขึ้น และจะเป็นเหมือนพระเจ้าคือรู้ดีรู้ชั่ว"
6 เมื่อหญิงนั้นเห็นว่าผลของต้นไม้นั้นดี เหมาะเป็นอาหาร สวยงามน่าดู ทั้งน่าพึงปรารถนาเพราะช่วยให้เกิดปัญญา เธอจึงเก็บผลไม้มากิน แบ่งให้สามีที่อยู่กับเธอด้วย และเขาก็กิน 7 แล้วทั้งสองก็ตาสว่าง และตระหนักว่าตนเองเปลือยกายอยู่ จึงเอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดร่างกาย
8 เย็นวันนั้นทั้งสองได้ยินเสียงพระเจ้าพระยาห์เวห์เดินอยู่ในสวน จึงไปหลบพระเจ้าพระยาห์เวห์อยู่ในพุ่มไม้ 9 แต่พระเจ้าพระยาห์เวห์เรียกหาชายนั้นว่า "เจ้าอยู่ที่ไหน"
10 เขาตอบว่า "ข้าพเจ้าได้ยินเสียงของพระองค์อยู่ในสวนก็กลัว เพราะข้าพเจ้าเปลือยกายอยู่ จึงมาหลบ"
11 พระองค์ถามว่า "ใครบอกว่าเจ้าเปลือยกายอยู่ เจ้ากินผลจากต้นไม้ที่เราสั่งห้ามเจ้าไว้แล้วหรือ"
12 ชายนั้นพูดว่า "หญิงที่พระองค์ให้อยู่กับข้าพเจ้านั่นแหละ ยื่นผลจากต้นไม้นั้นให้ และข้าพเจ้าจึงกิน"
13 แล้วพระเจ้าพระยาห์เวห์ถามหญิงนั้นว่า "เจ้าทำอะไรลงไป"
หญิงนั้นพูดว่า "งูนั้นล่อลวงข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงกิน"
14 พระเจ้าพระยาห์เวห์จึงพูดกับงูนั้นว่า
"เพราะเจ้าทำเช่นนี้
เจ้าต้องถูกสาปแช่งมากกว่าสัตว์ใช้งานทั้งสิ้น
และสัตว์ป่าทั้งปวง!
เจ้าจะต้องเลื้อยไปด้วยท้อง
และต้องกินธุลีดิน
ตลอดชีวิตของเจ้า
15 เราจะให้เจ้ากับหญิงนั้น
เป็นศัตรูกัน
รวมทั้งลูกหลานของเจ้ากับของเธอด้วย
เขาจะทุบหัวของเจ้า
และเจ้าจะฉกส้นเท้าของเขา
16 พระองค์พูดกับหญิงนั้นว่า
เราจะให้เจ้าเจ็บปวดแสนสาหัสเมื่อเจ้าคลอดลูก
เจ้าจะคลอดลูกด้วยความเจ็บปวด
แต่เจ้าก็ยังปรารถนาสามี
และเขาจะปกครองเจ้า"
17 พระองค์พูดกับอาดัมว่า "เพราะเจ้าฟังภรรยาของเจ้า และกินผลจากต้นไม้ที่เราสั่งเจ้าว่า ‘อย่ากินผลจากต้นไม้นั้น’
ผืนดินจึงถูกสาปแช่งเพราะเจ้า
เจ้าจะทำมาหากินจากผืนดินด้วยความยากลำบาก
ตลอดชีวิตของเจ้า
18 ต้นหนามน้อยใหญ่จะงอกขึ้นมาบนผืนดิน
และเจ้าจะกินพืชพันธุ์จากท้องทุ่ง
19 เจ้าจะทำมาหากิน
อาบเหงื่อต่างน้ำ
ตราบจนเจ้ากลับคืนสู่ดิน
เพราะเรานำเจ้ามาจากดิน
เพราะเจ้าเป็นธุลีดิน
และเจ้าจะกลับคืนสู่ธุลีดิน"
20 อาดัมตั้งชื่อภรรยาของตนว่าเอวา เพราะเธอเป็นแม่ของผู้มีชีวิตทั้งปวง
21 พระเจ้าพระยาห์เวห์ทำเครื่องนุ่งห่มจากหนังสัตว์ให้อาดัมกับภรรยาสวม 22 แล้วพระเจ้าพระยาห์เวห์พูดว่า "ตอนนี้ มนุษย์ได้กลายเป็นเหมือนหนึ่งในพวกเราแล้ว คือรู้ดีรู้ชั่ว ต้องไม่ให้เขายื่นมือไปเก็บผลจากต้นไม้แห่งชีวิตมากิน แล้วมีชีวิตอยู่ตลอดไป" 23 พระเจ้าพระยาห์เวห์จึงขับไล่เขาออกจากสวนเอเดนเพื่อทำงานบนผืนดินซึ่งเขาได้ถือกำเนิดมา 24 หลังจากขับไล่เขาออกไปแล้ว พระองค์ตั้งเหล่าเครูบไว้ที่ด้านตะวันออกของสวนเอเดน และตั้งดาบเพลิงเล่มหนึ่งที่พุ่งไปมา เพื่อป้องกันทางไปสู่ต้นไม้แห่งชีวิตนั้น
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)