1 ประตูเมืองเยรีโคถูกปิดแน่นหนา ไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้าออกเลยเนื่องจากพวกเขากลัวชาวอิสราเอล
2 แล้วพระยาห์เวห์พูดกับโยชูวาว่า "เราได้มอบเมืองเยรีโค บรรดากษัตริย์และนักรบของเมืองนี้ไว้ในมือเจ้าแล้ว 3 จงเดินขบวนรอบเมืองหนึ่งรอบพร้อมด้วยเหล่านักรบถืออาวุธ จงทำเช่นนี้เป็นเวลาหกวัน 4 ให้ปุโรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะเดินนำหน้าหีบพันธสัญญา ในวันที่เจ็ดจงเดินรอบเมืองเจ็ดรอบ ให้ปุโรหิตทั้งเจ็ดนั้นเป่าแตรเขาแกะ 5 เมื่อเจ้าได้ยินเสียงแตรดังยาว จงให้ทั้งกองทัพโห่ร้องเสียงดัง แล้วกำแพงเมืองก็จะพังทลาย และกองทัพจะบุกขึ้นไป ให้ทุกคนตรงดิ่งเข้าไป"
6 ดังนั้นโยชูวาลูกชายของนูนจึงเรียกประชุมปุโรหิตและพูดว่า "จงหามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์โดยมีปุโรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะเดินนำหน้า" 7 แล้วเขาสั่งกองทัพว่า "จงรุดหน้าไป! จงเดินขบวนรอบเมืองโดยมีกองคุ้มกันติดอาวุธครบมือนำหน้าหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์"
8 เมื่อโยชูวาพูดกับประชาชนแล้ว ปุโรหิตทั้งเจ็ดที่ถือเขาแกะเจ็ดคันต่อหน้าพระยาห์เวห์ก็เดินนำหน้าไปพร้อมเป่าเขาแกะ และมีหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ตามมา 9 กองคุ้มกันถืออาวุธเดินนำหน้าปุโรหิตผู้เป่าแตรเขาแกะ และมีกองคุ้มกันระวังหลังอยู่ท้ายขบวนหีบพันธสัญญา เสียงเป่าแตรเขาแกะดังอยู่ตลอดเวลา 10 แต่โยชูวาได้สั่งกองทัพไว้แล้วว่า "อย่าโห่ร้อง อย่าส่งเสียง อย่าเอ่ยออกมาแม้แต่คำเดียว จนถึงวันที่ข้าพเจ้าสั่งให้โห่ร้อง จึงโห่ร้อง!" 11 ดังนั้นเขาจึงให้หามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ไปรอบเมืองวันละรอบ หลังจากนั้นกองทัพก็กลับเข้าค่าย และค้างคืนที่นั่น
12 วันรุ่งขึ้นโยชูวาตื่นแต่เช้า ปุโรหิตหามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ 13 ปุโรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะคนละคัน เป่าแตรเขาแกะเดินนำหน้าขบวนหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ นักรบติดอาวุธนำขบวน กองคุ้มกันตามหลังหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ขณะเสียงแตรเขาแกะดังอยู่ 14 ในวันที่สองพวกเขาเดินรอบเมืองหนึ่งรอบแล้วกลับไปยังค่ายพัก เขาทำเช่นนี้อยู่หกวัน
15 รุ่งเช้าวันที่เจ็ด พวกเขาเดินรอบเมืองเหมือนอย่างเคย แต่คราวนี้ไม่ใช่เพียงรอบเดียว พวกเขาเดินถึงเจ็ดรอบ 16 ในรอบที่เจ็ด ขณะที่ปุโรหิตเป่าแตรเขาแกะ โยชูวาสั่งกองทัพว่า "จงโห่ร้อง! พระยาห์เวห์มอบเมืองนี้ให้เราแล้ว! 17 ทั้งเมืองและทุกอย่างในเมืองนี้ต้องอุทิศถวายแด่พระยาห์เวห์ แต่ให้ไว้ชีวิตราหับหญิงโสเภณีและทุกคนในบ้านของเธอ เพราะเธอช่วยซ่อนตัวสายสืบของเรา 18 แต่อย่าแตะต้องข้าวของใดๆ ทั้งสิ้นที่ต้องอุทิศถวาย มิฉะนั้นตัวเจ้าเองจะถูกทำลายล้างและทั่วทั้งค่ายของอิสราเอลจะต้องเดือดร้อนและถึงแก่หายนะ 19 แต่เงิน ทอง และเครื่องใช้ไม้สอยต่างๆ ที่ทำจากทองสัมฤทธิ์และเหล็ก เป็นของศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์และต้องนำมายังคลังของพระองค์"
20 เมื่อเสียงแตรดังขึ้น กองทัพก็โห่ร้องอย่างสุดเสียง กำแพงเมืองเยรีโคก็พังครืนลงมา ชาวอิสราเอลทุกคนจึงตรงดิ่งเข้ายึดเมือง 21 พวกเขาอุทิศถวายเมืองนั้นแด่พระยาห์เวห์และทำลายสิ่งมีชีวิตทุกอย่างในเมืองนั้นด้วยดาบ ไม่ว่าชายหรือหญิง คนหนุ่มหรือคนแก่ วัว แกะ และลา
22 โยชูวาพูดกับสายสืบสองคนนั้นว่า "จงไปที่บ้านของหญิงโสเภณี ช่วยเธอกับคนของเธอออกมาตามที่เจ้าสาบานไว้" 23 คนหนุ่มทั้งสองที่ได้เป็นสายสืบจึงเข้าไปนำราหับ พ่อแม่ พี่น้อง และคนของเธอทั้งหมดออกมาทั้งครอบครัว และให้ไปพักอยู่นอกค่ายพักของอิสราเอล
24 แล้วคนอิสราเอลก็เผาเมืองกับสิ่งของทุกอย่าง แต่นำเงิน ทอง ภาชนะทองสัมฤทธิ์ และเหล็กไปเก็บไว้ในคลังของพระยาห์เวห์ 25 แต่โยชูวาได้ไว้ชีวิตราหับหญิงโสเภณี ครอบครัว และคนของเธอ เพราะเธอได้ซ่อนตัวสายสืบซึ่งโยชูวาส่งไปเมืองเยรีโค เธออาศัยอยู่ในท่ามกลางชาวอิสราเอลตราบจนทุกวันนี้
26 ในครั้งนั้นโยชูวาประกาศแช่งว่า "ผู้ใดที่จะสร้างเมืองเยรีโคขึ้นใหม่ ขอให้ผู้นั้นถูกสาปแช่งต่อหน้าพระยาห์เวห์ดังนี้
‘ผู้ใดวางฐานรากของเมือง
ลูกชายหัวปีของผู้นั้นจะเสียชีวิต
ผู้ใดติดตั้งประตูเมือง
ลูกคนสุดท้องของผู้นั้นจะเสียชีวิต’ "
27 เช่นนี้แหละพระยาห์เวห์สถิตกับโยชูวา ชื่อเสียงของเขาเลื่องลือไปทั่วแผ่นดิน
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)