1 ทั้งหมด​นี้​คือ​ดินแดน​ใน​คานาอัน​ที่​ชาว​อิสราเอล​ได้​รับ​กรรมสิทธิ์ ซึ่ง​ปุโรหิต​เอเลอาซาร์ โยชูวา​ลูก​ชาย​ของ​นูน และ​หัวหน้า​ตระกูล​ของ​เผ่า​ต่าง​ๆ ของ​อิสราเอล​เป็น​ผู้​แบ่งสรร​ให้ 2 พวก​เขา​จับ​สลาก​แบ่งสรร​กรรมสิทธิ์​ใน​หมู่​เก้า​เผ่า​ครึ่ง ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​ไว้​ผ่าน​ทาง​โมเสส 3 โมเสส​ได้​มอบ​ดินแดน​ทาง​ฟาก​ตะวันออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน​ให้​แก่​สอง​เผ่า​ครึ่ง​เป็น​กรรมสิทธิ์​แล้ว แต่​เผ่า​เลวี​ไม่​ได้รับ​กรรมสิทธิ์​ใด​ๆ ท่ามกลาง​เผ่า​ที่​เหลือ 4 เพราะ​ลูกหลาน​ของ​โยเซฟ​ได้​กลาย​เป็น​สอง​เผ่า คือ​เผ่า​มนัสเสห์​และ​เผ่า​เอฟราอิม ชน​เลวี​ไม่​ได้รับ​ดินแดน​ใด​ๆ นอกจาก​ให้​เมือง​เพื่อ​อาศัย​และ​ทุ่ง​หญ้า​สำหรับ​ฝูง​สัตว์ 5 ดังนั้น​ชาว​อิสราเอล​จึง​แบ่ง​ดินแดน​กัน​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​ไว้

6 ครั้ง​นั้น​ประชาชน​เผ่า​ยูดาห์​เข้า​พบ​โยชูวา​ที่​กิลกาล และ​คาเลบ​ลูก​ชาย​ของ​เยฟุนเนห์​คน​เคนัส​กล่าว​ว่า "ท่าน​ทราบ​แล้ว​ที่​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​โมเสส​คน​ของ​พระเจ้า​ที่​คาเดชบารเนีย​เกี่ยวกับ​ท่าน​และ​ข้าพเจ้า 7 ข้าพเจ้า​อายุ​สี่สิบ​ปี​เมื่อ​โมเสส​ผู้​รับใช้​ของ​พระยาห์เวห์​ส่ง​ข้าพเจ้า​จาก​คาเดชบารเนีย​ไป​สำรวจ​ดินแดน และ​ข้าพเจ้า​กลับมา​รายงาน​ตาม​ความ​คิด​เห็น​ของ​ข้าพเจ้า 8 พี่น้อง​ชาว​อิสราเอล​ที่​ไป​กับ​เรา​ทำ​ให้​ประชาชน​หวาด​กลัว​เสียขวัญ แต่​ส่วน​ข้าพเจ้า​ติดตาม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​อย่าง​สุดใจ 9 โมเสส​จึง​ปฏิญาณ​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​วัน​นั้น​ว่า ‘ดินแดน​ส่วน​ที่​เจ้า​เหยียบ​ย่าง​เข้า​ไป​นั้น​จะ​ตก​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​เจ้า​กับ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​ตลอดไป เพราะ​เจ้า​ได้​ติดตาม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​อย่าง​สุดใจ*’

10 บัดนี้​เป็น​ไป​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สัญญา​ไว้ พระองค์​โปรด​ให้​ข้าพเจ้า​อยู่​รอด​มา 45 ปี นับ​แต่​พระองค์​พูด​กับ​โมเสส ตอน​ที่​อิสราเอล​รอนแรม​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร เดี๋ยวนี้​ข้าพเจ้า​ก็​อายุ 85 ปี​แล้ว! 11 ข้าพเจ้า​ยัง​คง​แข็งแรง​เหมือน​เมื่อ​ครั้ง​โมเสส​ใช้​ให้​เรา​เดินทาง​ไป ข้าพเจ้า​ยัง​แข็งขัน​ที่​จะ​ไป​สู้รบ​เท่า​ๆ กับ​ตอน​นั้น 12 ฉะนั้น​ขอให้​ท่าน​ยก​ดินแดน​เทือกเขา​ซึ่ง​พระยาห์เวห์​สัญญา​ไว้​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​วัน​นั้น ท่าน​เอง​ก็​ได้ยิน​แล้ว​ว่า​คน​อานาค​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น เมือง​ของ​เขา​ใหญ่โต มี​ปราการ​แน่น​หนา แต่​หาก​พระยาห์เวห์​ช่วยเหลือ ข้าพเจ้า​จะ​ขับไล่​พวก​เขา​ออก​ไป​ตาม​ที่​พระองค์​พูด​ไว้"

13 แล้ว​โยชูวา​จึง​อวยพร​คาเลบ​ลูก​ชาย​ของ​เยฟุนเนห์ และ​มอบ​เฮโบรน​ให้​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​เขา 14 ดังนั้น​เฮโบรน​จึง​เป็น​ของ​คาเลบ​ลูก​ชาย​ของ​เยฟุนเนห์​คน​เคนัส​ตั้งแต่​นั้น​มา เพราะ​คาเลบ​ได้​ติดตาม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​อย่าง​สุดใจ 15 (เฮโบรน​เคย​มี​ชื่อ​ว่า​คีริยาทอารบา ตาม​ชื่อ​ของ​อารบา​ผู้​เป็น​วีรบุรุษ​ผู้​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ของ​พวก​อานาค)

แล้ว​แผ่นดิน​นั้น​ก็​สงบ​ว่าง​เว้น​จาก​สงคราม