1 เมื่อพระเยซูกับพวกสาวกใกล้ถึงกรุงเยรูซาเล็ม ที่หมู่บ้านเบธฟายีและเบธานีตรงภูเขามะกอกเทศ พระเยซูส่งสาวกสองคนไป 2 สั่งว่า "จงไปที่หมู่บ้านข้างหน้านั้น พอเข้าถึงเขตหมู่บ้าน เจ้าจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ยังไม่เคยมีใครขี่มันมาก่อน จงแก้เชือกแล้วจูงมาที่นี่ 3 ถ้ามีใครถามเจ้าว่า ‘ทำไมถึงทำอย่างนี้’ จงบอกว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการลูกลาตัวนี้ แล้วจะรีบส่งกลับคืนให้ที่เดิม’ "
4 พวกเขาก็ไปและพบลูกลาผูกอยู่นอกประตูที่ถนน ขณะกำลังแก้เชือก 5 คนที่ยืนอยู่แถวนั้นก็ถามว่า "นั่นกำลังทำอะไร ท่านแก้เชือกผูกลูกลานั้นทำไม" 6 พวกเขาตอบตามที่พระเยซูบอกไว้ คนเหล่านั้นจึงยอมให้เอาไป 7 เมื่อพวกเขาจูงลูกลามาให้พระเยซู และเอาเสื้อคลุมของตนปูบนหลังลาให้พระองค์นั่งบนลานั้น 8 ผู้คนมากมายเอาเสื้อคลุมของตนมาปูลงตามทาง บางคนเอากิ่งไม้ที่ตัดในทุ่งมาปู 9 คนเหล่านั้นทั้งที่นำหน้าและตามหลังโห่ร้องว่า
"โฮซันนา!11:9 สำนวนภาษาฮีบรูหมายถึง "ช่วยให้รอด" ซึ่งกลายเป็นคำสรรเสริญ เช่นเดียวกับข้อ 10
ขอพระพรเป็นของพระองค์ผู้มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า11:9 สดด.118:25,26
10 ขอให้อาณาจักรของดาวิดบรรพบุรุษของเราที่กำลังจะมานี้จงเจริญ!
โฮซันนาในสวรรค์ที่สูงสุด!"
11 พระเยซูเข้าสู่เยรูซาเล็มและไปที่วิหาร พระองค์มองทุกสิ่ง แต่เนื่องจากใกล้ค่ำแล้วจึงออกไปยังเบธานีกับสาวกทั้งสิบสองคน
12 วันรุ่งขึ้นขณะที่พวกเขาออกจากเบธานี พระเยซูรู้สึกหิว 13 พระองค์เห็นต้นมะเดื่อใบดกแต่ไกลก็เข้าไปดูว่ามีผลหรือไม่ เมื่อพบว่ามีแต่ใบไม่มีผลเพราะยังไม่ถึงฤดูออกผล 14 จึงพูดกับต้นนั้นว่า "ตั้งแต่นี้ไป จะไม่มีใครได้กินผลจากเจ้าอีก" และพวกสาวกได้ยินที่พระองค์พูด
15 เมื่อมาถึงเยรูซาเล็ม พระเยซูเข้าไปในบริเวณวิหาร และเริ่มขับไล่พวกคนที่ซื้อขายของกันที่นั่น คว่ำโต๊ะของคนรับแลกเงิน และม้านั่งของคนขายนกพิราบ 16 และห้ามใครขนสินค้าผ่านลานวิหาร 17 พระองค์สอนพวกเขาว่า "มีคำเขียนไว้ไม่ใช่หรือว่า ‘บ้านของเราจะได้ชื่อว่า บ้านแห่งการอธิษฐานสำหรับชนทุกชาติ’11:17 อสย.56:7 แต่พวกเจ้าทำให้กลายเป็น ‘ซ่องโจร’11:17 ยรม.7:11"
18 พวกหัวหน้าปุโรหิตและครูสอนกฎบัญญัติได้ยินอย่างนั้น ก็เริ่มหาทางจะฆ่าพระเยซูเพราะกลัวพระองค์ เพราะประชาชนอัศจรรย์ใจในคำสอนของพระองค์
19 พอตกเย็นมา พระเยซูกับสาวก11:19 ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับว่า มาพระเยซูก็ออกก็ออกจากกรุง
20 ในเวลาเช้าขณะมาตามทางพวกเขาเห็นต้นมะเดื่อเหี่ยวแห้งไปจนถึงราก 21 เปโตรนึกขึ้นได้จึงบอกพระเยซูว่า "รับบี ดูสิ ต้นมะเดื่อที่สาปไว้เหี่ยวแห้งไปแล้ว"
22 พระเยซูตอบว่า "จงมีความเชื่อในพระเจ้า 23 เราบอกความจริง11:22,23 ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับว่า ถ้าเจ้าเชื่อในพระเจ้า พระเยซูตอบว่า 23 เราบอกความจริงว่าว่า ถ้าใครสั่งภูเขานี้ว่า ‘จงทิ้งตัวลงทะเลไป’ และไม่สงสัยในใจ แต่เชื่อว่าจะเป็นไปตามที่พูด ก็จะเป็นเช่นนั้น 24 เพราะฉะนั้น เราบอกเจ้าว่า ไม่ว่าอธิษฐานขอสิ่งใด จงเชื่อว่าได้รับแล้วเจ้าจะได้สิ่งนั้น 25 เมื่อยืนอธิษฐาน จงให้อภัยคนที่เจ้าไม่พอใจ เพื่อพระบิดาของเจ้าในสวรรค์จะยกโทษบาปของเจ้า" 26 11:26 ฉบับสำเนาบางฉบับมีวลีเหมือนกับ มธ.6:15
27 พวกเขามาถึงเยรูซาเล็มอีกครั้ง ขณะพระเยซูกำลังเดินอยู่ในบริเวณวิหาร พวกหัวหน้าปุโรหิต ครูสอนกฎบัญญัติ และผู้อาวุโสมาถามพระองค์ว่า 28 "ท่านทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจใด แล้วใครให้สิทธิอำนาจนี้กับท่าน"
29 พระเยซูตอบว่า "เราจะถามท่านสักข้อ จงตอบมา แล้วเราก็จะบอกว่าทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจใด 30 บัพติศมาของยอห์นมาจากสวรรค์หรือจากมนุษย์ จงบอกเรามา!"
31 พวกเขาหารือกันว่า "ถ้าตอบว่า ‘มาจากสวรรค์’ เขาก็จะถามว่า ‘แล้วทำไมท่านไม่เชื่อยอห์น’ 32 แต่ถ้าเราตอบว่า ‘มาจากมนุษย์’…" (พวกเขาก็กลัวผู้คน เพราะทุกคนถือว่ายอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะจริงๆ)
33 พวกเขาจึงตอบว่า "เราไม่รู้"
พระเยซูพูดว่า "เราก็จะไม่บอกเช่นกันว่า เราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยสิทธิอำนาจอะไร"
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)