1 พระเยซูออกจากที่นั่นและไปยังบ้านเกิดของพระองค์ พวกสาวกก็ตามไปด้วย 2 เมื่อถึงวันสะบาโต พระองค์จึงเริ่มต้นสอนในธรรมศาลา หลายคนที่ได้ฟังพระองค์ก็ประหลาดใจ
เขาถามกันว่า "คนนี้ได้สิ่งเหล่านี้มาจากไหน สติปัญญาที่เขาได้รับเป็นแบบไหน เขาทำการอัศจรรย์เช่นนั้นได้อย่างไร 3 เขาเป็นช่างไม้ไม่ใช่หรือ เป็นลูกของมารีย์ เป็นพี่ชายของยากอบ โยเซฟ6:3 ภาษากรีก โยเสส คืออีกรูปหนึ่งของ โยเซฟ ยูดาสและซีโมนไม่ใช่หรือ พวกน้องสาวของเขาก็อยู่ที่นี่กับพวกเราไม่ใช่หรือ" พวกเขาจึงขุ่นเคืองพระองค์
4 พระเยซูพูดกับพวกเขาว่า "ผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับเกียรติก็แต่เฉพาะในบ้านเกิด ในหมู่ญาติ และในครอบครัวของตน" 5 พระองค์ทำการอัศจรรย์ที่นั่นไม่ได้ เว้นแต่วางมือบนคนป่วยบางคน และรักษาพวกเขาให้หาย 6 พระองค์แปลกใจที่พวกเขาขาดความเชื่อ
จากนั้นพระเยซูไปสั่งสอนตามหมู่บ้านโดยรอบ 7 พระองค์เรียกสาวกสิบสองคนมา แล้วส่งพวกเขาออกไปเป็นคู่ และมอบสิทธิอำนาจเหนือวิญญาณโสโครกแก่พวกเขา
8 พระองค์กำชับว่า "ไม่ต้องเอาอะไรติดตัวไปตอนเดินทางนอกจากไม้เท้า ไม่ต้องเอาอาหารและย่ามติดตัวไป ไม่ต้องพกเงินไว้ในเข็มขัด 9 สวมรองเท้าแต่ไม่ต้องเตรียมเสื้อสำรอง 10 เมื่อเข้าไปในบ้านใด จงพักที่บ้านนั้นจนกว่าจะไปจากเมืองนั้น 11 หากที่ไหนไม่ต้อนรับหรือไม่ฟังพวกเจ้า จงออกจากที่นั่น และสะบัดฝุ่นออกจากเท้า เพื่อเป็นการเตือนพวกเขา"
12 พวกสาวกจึงออกไป ประกาศให้คนกลับใจใหม่ 13 พวกเขาขับผีออกหลายตน เจิมคนป่วยมากมายด้วยน้ำมัน และรักษาพวกเขาให้หาย
14 กษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องนี้ เพราะชื่อเสียงของพระเยซูเลื่องลือไปทั่ว บางคนพูดว่า6:14 ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับว่า เขาพูดว่า นี่คือยอห์นผู้ให้บัพติศมาที่ได้ฟื้นขึ้นจากความตาย ดังนั้นเขาจึงมีฤทธิ์เดชทำการอัศจรรย์ต่าง ๆ ได้
15 บางคนก็ว่า "เขาคือเอลียาห์"
คนอื่นก็ว่า "เขาคือผู้เผยพระวจนะเหมือนหนึ่งในพวกผู้เผยพระวจนะสมัยโบราณ"
16 แต่เมื่อเฮโรดได้ยินก็พูดว่า "ยอห์นคนที่เราตัดศีรษะไปแล้ว ได้ฟื้นขึ้นจากความตายแล้ว"
17 เฮโรดเองสั่งให้จับยอห์นล่ามโซ่ขังคุกไว้ ด้วยเรื่องเฮโรเดียส ภรรยาฟีลิปน้องชายของเขา ซึ่งเฮโรดได้เอาเธอมาเป็นภรรยา 18 เพราะยอห์นเคยพูดกับเฮโรดว่า "ท่านทำผิดกฎบัญญัติที่เอาน้องสะใภ้มาเป็นภรรยา" 19 ดังนั้นนางเฮโรเดียสจึงอาฆาตยอห์นและอยากฆ่าเขา แต่ก็ทำไม่ได้ 20 เพราะเฮโรดเกรงกลัวยอห์นและปกป้องเขา เพราะรู้ว่าเขาเป็นคนชอบธรรมและบริสุทธิ์ เมื่อเฮโรดได้ฟังยอห์นพูดก็งุนงง6:20 ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับว่า เขาทำหลายสิ่งหลายอย่างมากแต่ก็ยังอยากฟัง
21 ในที่สุดโอกาสก็มาถึง ในงานฉลองวันเกิด เฮโรดจัดงานเลี้ยงขุนนาง นายทหารชั้นผู้ใหญ่และคนสำคัญในแคว้นกาลิลี 22 เมื่อลูกสาวของ6:22 ฉบับสำเนาเก่าแก่บางฉบับว่า เมื่อลูกสาวของเขาเฮโรเดียสเข้ามาเต้นรำก็ถูกใจเฮโรดกับแขกเหรื่อ
เฮโรดจึงพูดกับเธอว่า "จงขอสิ่งที่อยากได้แล้วเราจะให้" 23 และให้คำมั่นสัญญาว่า "ไม่ว่าขออะไร เราก็จะให้ได้จนถึงครึ่งหนึ่งของอาณาจักร"
24 เธอจึงออกไปถามแม่ว่า "ลูกจะขออะไรดี"
แม่บอกว่า "ขอศีรษะยอห์นผู้ให้บัพติศมาสิ"
25 เธอรีบมาขอกษัตริย์ทันทีว่า "ขอศีรษะของยอห์นผู้ให้บัพติศมา ใส่ถาดมาให้ดิฉันที่นี่เดี๋ยวนี้เถิด"
26 กษัตริย์ทุกข์ใจอย่างยิ่ง แต่เพราะได้ให้คำมั่นไว้และเห็นแก่หน้าแขกในงาน จึงขัดไม่ได้ 27 ดังนั้นเขาสั่งให้เพชฌฆาตไปตัดศีรษะของยอห์นทันที เพชฌฆาตก็ไปตัดศีรษะของยอห์นในคุก 28 แล้วนำศีรษะใส่ถาดมาให้หญิงสาวนั้น และเธอก็เอาไปให้แม่ 29 เมื่อศิษย์ของยอห์นรู้ข่าวก็มารับศพเขาไปวางไว้ในอุโมงค์วางศพ
30 พวกอัครทูตมาหาพระเยซู และรายงานทุกสิ่งที่พวกเขาได้ทำและสั่งสอน 31 เนื่องจากมีผู้คนเข้าออกมากมายจนพวกเขาไม่มีโอกาสแม้จะได้กินอาหาร พระองค์จึงบอกพวกเขาว่า "พวกเจ้าตามเราไปหาที่สงบกัน และพักสักหน่อยเถอะ"
32 พวกเขาจึงลงเรือไปที่สงบเงียบ 33 แต่หลายคนเห็นพวกเขาก็จำได้และพากันวิ่งจากเมืองต่างๆ ไปถึงที่นั่นก่อน 34 เมื่อพระเยซูขึ้นจากเรือ พระองค์เห็นคนกลุ่มใหญ่ก็สงสาร เพราะพวกเขาเหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง พระองค์จึงเริ่มสั่งสอนเขาหลายเรื่อง
35 พอตกเย็นพวกสาวกจึงมาพูดกับพระองค์ว่า "ที่นี่ห่างไกลและเวลาเย็นมากแล้ว 36 ขอให้คนเหล่านี้ไปหาซื้ออาหารกินกันเองตามชนบท และหมู่บ้านรอบๆ เถิด"
37 แต่พระองค์ตอบว่า "พวกเจ้าจงเอาอาหารให้พวกเขากิน"
พวกสาวกถามว่า "ต้องใช้เงินค่าแรง6:37 ภาษากรีก ใช้ 200 เดนาริอันมากกว่าครึ่งปี! เราจะใช้เงินมากขนาดนั้นไปซื้อขนมปังมาให้เขากินหรือ"
38 พระองค์ถามว่า "มีขนมปังกี่ก้อน ไปดูซิ"
เมื่อพวกเขารู้จึงกลับมาบอกว่า "มีขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว"
39 แล้วพระเยซูสั่งสาวกให้ไปบอกทุกคน ให้นั่งลงเป็นกลุ่มบนพื้นหญ้าเขียวขจี 40 พวกเขาก็นั่งเป็นกลุ่ม กลุ่มละร้อยคนบ้าง ห้าสิบคนบ้าง 41 พระเยซูรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัวนั้นมา เงยหน้าขึ้นมองฟ้า ขอบคุณพระเจ้า แล้วหักขนมปังส่งให้พวกสาวกไปแจกจ่ายให้ทุกคน พระองค์ยังแบ่งปลาสองตัวให้คนทั้งหมดโดยทั่วกันด้วย 42 ทุกคนได้กินจนอิ่ม 43 พวกสาวกเก็บเศษขนมปังและปลาที่เหลือได้สิบสองตะกร้าเต็ม 44 จำนวนผู้ชายที่กินอาหารมีห้าพันคน
45 พระเยซูให้พวกสาวกลงเรือล่วงหน้าไปยังเมืองเบธไซดาทันที ขณะที่พระองค์รอส่งฝูงชน 46 หลังจากแยกจากพวกเขาแล้ว พระองค์ขึ้นไปบนภูเขาเพื่ออธิษฐาน
47 เมื่อค่ำลง เรือของพวกสาวกอยู่กลางทะเลสาบ และพระองค์อยู่ริมฝั่งแต่ผู้เดียว 48 พระองค์เห็นพวกเขาตีกรรเชียงทวนลมเพราะลมพัดแรง ช่วงใกล้รุ่งพระเยซูเดินบนทะเลสาบไปหาพวกเขา พระองค์กำลังจะเดินเลยพวกเขาไป 49 แต่เมื่อพวกเขาเห็นพระองค์เดินบนทะเลสาบ ก็คิดว่าเป็นผีจึงร้องลั่น 50 เพราะทุกคนเห็นพระองค์และตกใจกลัว
พระเยซูพูดกับพวกเขาทันทีว่า "เข้มแข็งไว้! นี่เราเอง อย่ากลัวเลย" 51 แล้วขึ้นเรือของพวกเขา ลมก็สงบ พวกเขาประหลาดใจมาก 52 "แม้ว่าได้เห็นการอัศจรรย์เรื่องขนมปัง พวกเขาก็ยังไม่เข้าใจอะไรเลย เพราะจิตใจนั้นแข็งกระด้าง"
53 เมื่อพวกเขาข้ามฟากแล้ว ก็มาถึงเมืองเยนเนซาเรทและจอดเรือที่นั่น 54 ทันทีพวกเขาที่ขึ้นจากเรือ ฝูงชนก็จำพระเยซูได้ 55 จึงวิ่งไปทั่วแคว้นนำบรรดาคนเจ็บป่วยวางบนเสื่อ และหามไปทุกที่ที่ได้ยินว่าพระองค์ไป 56 ไม่ว่าพระองค์ไปที่ไหน ทั้งในหมู่บ้าน ในเมือง หรือในชนบท พวกเขาจะหามคนป่วยมาที่ย่านตลาด แล้วขอให้คนป่วยได้แตะแม้เพียงชายเสื้อคลุมของพระองค์ ทุกคนที่ได้แตะชายเสื้อคลุมก็หายป่วย
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)