21 เปโตรมาถามพระเยซูว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าควรยกโทษให้พี่น้องที่ทำบาปต่อข้าพเจ้ากี่ครั้ง เจ็ดครั้งหรือ"
22 พระเยซูตอบว่า "ไม่ใช่เจ็ดครั้ง แต่เจ็ดสิบเจ็ดครั้ง
23 ด้วยเหตุนี้ อาณาจักรสวรรค์จึงเป็นเหมือนกษัตริย์องค์หนึ่งที่ต้องการคิดบัญชีกับข้าราชการ 24 เมื่อเริ่มคิดบัญชี คนหนึ่งที่เป็นหนี้ทองคำหนึ่งหมื่นถุงถูกนำตัวมาพบ 25 เนื่องจากเขาไม่สามารถชำระหนี้ กษัตริย์จึงสั่งให้เอาตัวเขากับภรรยาและลูกๆ รวมทั้งข้าวของทุกอย่างไปขายเพื่อมาใช้หนี้
26 ข้าราชการคนนั้นคุกเข่าวิงวอนต่อกษัตริย์ว่า ‘ขอผัดผ่อนให้ข้าพเจ้าเถิด แล้วจะใช้หนี้จนครบ’ 27 กษัตริย์สงสารจึงยกหนี้ให้และปล่อยตัวเขาไป
28 แต่เมื่อออกมาพบเพื่อนที่เป็นข้าราชการด้วยกันซึ่งติดหนี้เขาหนึ่งร้อยเหรียญเงิน ) เขากระชากตัวคนนั้นมาบีบคอและพูดว่า ‘จ่ายหนี้คืนมา!’
29 เพื่อนที่เป็นข้าราชการคนนั้นคุกเข่าอ้อนวอนว่า ‘ขอผัดผ่อนหนี้ให้ก่อนแล้วข้าพเจ้าจะใช้หนี้ให้’
30 แต่เขาไม่ยอม กลับนำคนนั้นไปขังคุกจนกว่าจะใช้หนี้ 31 เมื่อข้าราชการคนอื่นๆ เห็นเหตุการณ์ก็เหลือทน จึงไปบอกกษัตริย์
32 กษัตริย์จึงเรียกข้าราชการคนนั้นมาและพูดว่า ‘เจ้าคนชั่วช้า เรายกหนี้ให้ทั้งหมดเพราะเจ้าอ้อนวอนเรา 33 ไม่ควรหรือที่เจ้าจะเมตตาเพื่อนที่เป็นข้าราชการด้วยกันเหมือนที่เราเมตตาเจ้า’ 34 กษัตริย์โกรธมาก จึงมอบตัวเขาให้ผู้คุมนักโทษไปทรมานจนกว่าจะใช้หนี้ครบ
35 พระบิดาในสวรรค์จะกระทำแก่เจ้าแต่ละคนเช่นนั้น หากเจ้าไม่ยกโทษให้พี่น้องจากใจ"