1 พระยาห์เวห์จะเมตตายาโคบ
พระองค์จะเลือกอิสราเอลอีกครั้งหนึ่ง
และจะให้พวกเขาตั้งถิ่นฐานให้ในแผ่นดินของเขาเอง
ชาวต่างชาติจะมาสมทบ
และเข้าร่วมกับเชื้อสายของยาโคบ
2 ชนชาติต่างๆ จะรับอิสราเอล
และนำพวกเขากลับคืนถิ่น
อิสราเอลจะครอบครองชนชาติต่างๆ
และทำให้เป็นผู้รับใช้ชายหญิงในแผ่นดินของพระยาห์เวห์
ผู้ที่เคยจับอิสราเอลเป็นเชลย จะถูกเขาจับเป็นเชลย
และอิสราเอลจะปกครองผู้ที่เคยกดขี่เขา
3 ในวันที่พระยาห์เวห์ให้เจ้าพ้นจากความทุกข์ทรมาน ความวุ่นวาย และงานหนักที่เจ้าถูกบังคับ 4 เจ้าจะเย้ยหยันกษัตริย์บาบิโลนดังนี้ว่า
ผู้กดขี่ข่มเหงมาถึงจุดจบได้อย่างไรหนอ!
ความเกรี้ยวกราด14:4 ม้วนหนังสือทะเลตาย ฉบับ LXX และฉบับซีรีแอค ความหมายของคำนี้ในฉบับมาโซเรติคไม่สามารถระบุได้แน่ชัดของเขาสิ้นสุดลงได้อย่างไร!
5 พระยาห์เวห์หักไม้เรียวของคนชั่วร้าย
หักคทาของผู้มีอำนาจปกครอง
6 ซึ่งกระหน่ำตีชนชาติต่างๆ
ด้วยแรงโทสะอย่างไม่หยุดยั้ง
และปราบชนชาติทั้งหลาย
ด้วยการจู่โจมอย่างอำมหิต
7 ดินแดนทั้งปวงก็หยุดพักและสงบสุข
พวกเขาเปล่งเสียงร้องเพลง
8 แม้แต่ต้นสนและต้นสนซีดาร์แห่งเลบานอน
ก็ดีใจและกล่าวว่า
"เดี๋ยวนี้เจ้าตกต่ำ
ก็ไม่มีใครมาโค่นเรา"
9 แดนคนตายเบื้องล่าง
ลุกขึ้นต้อนรับเจ้า
มันปลุกวิญญาณของบรรดาผู้ที่จากไปให้มาทักทายเจ้า
คือผู้ที่เคยเป็นผู้นำของโลก
มันทำให้เหล่ากษัตริย์ผู้เคยปกครองเหนือบรรดาชนชาติ
ลุกขึ้นมาจากบัลลังก์ของพวกเขา
10 พวกเขาจะร้องออกมา
เป็นเสียงเดียวกันว่า
"บัดนี้ท่านก็อ่อนแอเหมือนพวกเรา
ท่านกลับกลายเป็นเหมือนเรา"
11 ความลำพองของเจ้าลงไปในหลุม
พร้อมกับเสียงพิณของเจ้า
หนอนยั้วเยี้ยอยู่ใต้ร่างของเจ้า
และไส้เดือนปกคลุมตัวเจ้า
12 ดาวประจำรุ่ง ลูกแห่งรุ่งอรุณ!
เจ้าตกลงมาจากฟ้าสวรรค์เสียแล้ว!
เจ้าผู้เคยปราบให้บรรดาชนชาติตกต่ำ
แต่บัดนี้เจ้าถูกเหวี่ยงลงมายังโลก!
13 เจ้ารำพึงในใจว่า
"เราจะขึ้นไปสวรรค์
เราจะยกบัลลังก์ของเราขึ้น
เหนือดวงดาวของพระเจ้า
เราจะนั่งบัลลังก์บนภูเขาแห่งการชุมนุม
บนยอดสูงสุดของภูเขาซับฟอน14:13 หรือ ทางเหนือ ซับฟอนเป็นภูเขาที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของชาวคานาอัน
14 เราจะขึ้นไปเหนือเมฆ
เราจะตีเสมอองค์ผู้สูงสุด"
15 แต่เจ้าถูกนำลงสู่แดนคนตาย
มาสู่ห้วงเหวลึก
16 บรรดาผู้ที่เห็นเจ้าก็จ้องมอง
และใคร่ครวญชะตาของเจ้าว่า
"นี่หรือผู้เขย่าโลก
และทำให้อาณาจักรต่างๆ สั่นสะท้าน
17 นี่หรือผู้ที่ทำให้โลกเป็นถิ่นทุรกันดาร
ผู้โค่นล้มนครต่างๆ
และไม่ยอมปล่อยเชลยกลับคืนถิ่น"
18 กษัตริย์ของชนชาติทั้งหลาย
นอนในหลุมศพของตนอย่างสมเกียรติ
19 แต่ร่างเจ้าถูกเหวี่ยงออกมา
เหมือนกิ่งไม้ที่ถูกหักทิ้ง
ถูกทับด้วยร่างของคนที่ถูกฆ่า
ผู้ตายด้วยคมดาบ
ผู้ลงไปสู่พื้นหินของเหว
ดั่งศพที่ถูกเหยียบย่ำ
20 เจ้าจะไม่ได้รับการฝังศพอย่างเขา
เพราะเจ้าได้ทำลายล้างดินแดนของเจ้า
และเข่นฆ่าประชาชนของเจ้า
ให้ลูกหลานของคนชั่ว
ไม่ถูกเอ่ยถึงอีกเลย
21 จงเตรียมที่สำหรับประหารลูกๆของเขา
เพราะบาปของบรรพบุรุษ
พวกเขาไม่ได้ขึ้นมาครอบครองดินแดนนั้น
ไม่ได้สร้างเมืองบนแผ่นดินโลก
22 พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศว่า
"เราจะลุกขึ้นมาต่อสู้พวกเขา
เราจะทำลายชื่อของบาบิโลนและผู้รอดชีวิต
ทั้งลูกหลานและเชื้อสายของเธอ"
พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
23 "เราจะเปลี่ยนบาบิโลนเป็นที่ของนกฮูก
เต็มไปด้วยหนองบึงและปลักโคลน
เราจะกวาดเธอด้วยไม้กวาดแห่งหายนะ"
พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น
24 พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ปฏิญาณไว้ว่า
"เราวางแผนไว้อย่างไร มันจะเป็นอย่างนั้นแน่นอน
และเราประสงค์อย่างไร มันก็จะเกิดขึ้น
25 เราจะขยี้ทัพอัสซีเรียในดินแดนของเรา
เราจะเหยียบเขาลงที่ภูเขาของเรา
เราจะกำจัดแอกจากประชาชนของเรา
และขจัดภาระจากบ่าของพวกเขา"
26 นี่เป็นแผนการที่กำหนดไว้สำหรับทั้งโลก
นี่คือมือซึ่งเงื้อขึ้นเหนือชนชาติทั้งปวง
27 เพราะพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ได้กำหนดไว้ ใครจะพลิกผันได้
พระองค์ยื่นมือออกมา ใครจะทำให้พระองค์หดมือกลับได้
คำพยากรณ์กล่าวโทษฟีลิสเตีย
28 ในปีที่กษัตริย์อาหัสเสียชีวิต มีคำพยากรณ์จากพระเจ้าดังนี้ว่า
29 ชาวฟีลิสเตียทั้งปวง อย่ากระหยิ่มยิ้มย่อง
ว่าไม้เรียวที่ฟาดเจ้านั้นหักแล้ว
จากรากเหง้าของงูตัวนั้นจะเกิดงูพิษ
เป็นงูเห่าพิษร้ายซึ่งแว้งกัด
30 คนยากจนที่สุดจะพบทุ่งหญ้า
และคนขัดสนจะนอนลงอย่างปลอดภัย
แต่เราจะทำลายรากเหง้าของเจ้าด้วยความอดอยาก
ซึ่งจะสังหารคนที่เหลือรอด
31 เจ้าประตูเมือง จงร้องไห้เถิด! เจ้านครนี้ จงคร่ำครวญเถิด!
ชาวฟีลิสเตียทั้งหลาย จงกลัวจนละลายไปเสีย!
ควันตลบขึ้นจากทิศเหนือ
และไม่มีใครหลงจากแถวของตน
32 จะตอบทูตของชนชาตินั้นว่าอย่างไร
ก็ว่า
"พระยาห์เวห์ได้สถาปนาศิโยนไว้
และคนที่ทุกข์ยากในเมืองนั้นจะพบที่พักพิง"
/images/a/WG5FS9VaSWVnVmV3VI8yP)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)